ปลายฝนต้นหนาว แว่บไปเที่ยวหลวงพระบางมาค่ะ
ขอพักสมองแป๊บ อยู่กับเรื่องเครียดๆ อย่างแบงก์ชาติสกัดฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์เป็นเดือนๆ บ้านหมุน (โรคเวียนหัว) กำเริบ
คุยเรื่องหนุกๆ กันดีกว่า ถ้าจำไม่ผิด วันที่ 27 ตุลาคม 2561 กรมอุตุฯของไทยประกาศนำประเทศเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการ
ถัดจากนั้น 2-3 วัน จัดทริปที่วางแผนล่วงหน้าครึ่งปีเต็มไปย่ำเมืองมรดกโลกที่หลวงพระบาง ณ สปป.ลาว
งานนี้ชาวคณะมี 13 ชีวิต แอบตั้งความหวังเล็กๆ ว่าจะหนาว ที่ไหนได้ กลางวันร้อนตับแล่บ กลางคืนแค่เย็นๆ เหมือนเมืองไทยเป๊ะ
จะไม่ให้เหมือนได้ยังไงอะคะ ใช้เวลาบินแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้นเอง กิน-อยู่-พูด สบ๊าย สบาย ไม่ต้องปรับตัวอะไรเลยสักกะอย่าง
สำหรับนักท่องเที่ยวโลว์คอสต์ ถ้าต้องการเดินทางแบบประหยัดมักจะมองหาการเดินทางด้วยรถยนต์ รถโดยสารประจำทาง จากฝั่งไทยถ้าผ่านชายแดนทางจังหวัดน่านห่าง 200 กม. จังหวัดเลย 300 กม. แต่ถ้าออกทางจังหวัดเชียงราย โน่นเลย 500 กม.
ปัจจุบันการเดินทางในลาวจากเวียงจันทน์มาหลวงพระบาง มีรถประจำทางแต่ใช้เวลาเดินทาง 1 วันเต็ม เพราะต้องปีนเขาหลายลูก บวกกับถนนหนทางยังไม่ได้เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหรือ ค.ส.ล.
ในอนาคตอันใกล้ แอบเห็นตอม่อรถไฟฟ้าความเร็วสูง เส้นทางเวียงจันทน์-หลวงพระบาง น่าจะ 4-5 ปีเสร็จ ถึงตอนนั้นการเดินทางยิ่งสะดวกสบายกว่าเดิม ประมาณว่ามุดเข้าลาวทางด่านหนองคาย เข้าเวียงจันทน์ เที่ยววังเวียง แล้วร่อนมาจบที่หลวงพระบาง แล้วนั่งเครื่องกลับไทย วุ้ย แค่คิดก็อดใจรอไม่ไหวแล้วอ่ะ
อะไรคือคำว่ามรดกโลกของหลวงพระบาง
นี่เลยค่ะ เขาได้รับการประกาศยกย่องเป็นเมืองมรดกโลก UNESCO World Heritage จากองค์การยูเนสโก เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1995
แปลกระท่อนกระแท่นดังนี้ กิตติคุณมาจากสถาปัตยกรรมลาวเทรดดิชันนอล ผสมผสานสถาปัตยกรรมในยุคอาณานิคมของฝั่งยุโรป ทุกวันนี้ยังคงรักษาสไตล์ดั้งเดิมเมื่อร้อยๆ ปีที่แล้วให้มีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบัน
พื้นที่ประกาศเมืองมรดก 800 เฮกตาร์ (คูณด้วยเฮกตาร์ละ 6 ไร่ 1 งาน) คลุมพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูท้าว-ภูนาง, เลียบสองฟากฝั่ง “แคมของ-แคมคาน” หรือแม่น้ำโขง-แม่น้ำคาน
โดยมีจำนวน 29 หมู่บ้าน มีอาคารขึ้นทะเบียนอนุรักษ์ 610 หลัง (แบ่งเป็นอาคารเกี่ยวกับศาสนา 167 หลัง, บ้านและอาคารสาธารณะ 443 หลัง)
ในจำนวนนี้ แบ่งเป็น “หมายสีดำ-black color” 157 หลัง ที่ได้รับการบันทึกเป็นเมืองมรดกโลก กับอาคาร “หมายสีแดง-red color” 453 หลัง ที่เป็นอาคารอนุรักษ์
นอกจากนี้ เมืองมรดกโลกยังรวมถึง “เมืองเชียงม่วน” มีอาคารอนุรักษ์ 48 หลัง แบ่งเป็นอาคารหมายสีดำ 12 หลัง กับอาคารหมายสีแดง 36 หลัง
ความจริงแปลออกมาอาจไม่ได้อรรถรสเท่าไหร่ ถ้าจะให้ดีควรตามไปย่ำเมืองมรดกโลกด้วยกัน แล้วแวะอ่านป้ายตามทาง มีตึมตลอดเมือง
ด้วยความที่เป็นเมืองกระจุ๋มกระจิ๋ม สามารถเดินเล่นในเมืองเพลินๆ ไกด์เสาะหาได้ทุกที่ คนหลวงพระบางมีน้ำใจและเป็นมิตรกับแขกต่างถิ่นทุกคน
เจอจนได้ “อ้ายน้อย” หมายถึงพี่น้อย ซึ่งอายุอานามน่าจะเป็นคุณลุงได้ นั่งสูบยาเส้นมวนกระดาษพ่นควันปุ๋ยๆ สบายใจเฉิบ ตัวอ้ายน้อยนั่งในรถ 3 กิ่ง หน้าตาก็คือรถสกายแล็บ มี 3 ล้อ และติดเครื่องยนต์ด้านหน้า ถ้ารถ 4 กิ่ง ก็คือรถยนต์ 4 ล้อทั่วไป
ชวนคุยโน่น-นี่ อยากรู้ไลฟ์สไตล์คนหลวงพระบาง อ้ายน้อยเล่นหนัก บอกว่าคนลาวมีสิ่งที่คนไทยไม่มี ในที่นี้ขอเรียกว่ามีความสุข 5 สุข ประกอบด้วย “ไม่โกง ไม่ฆ่า ไม่ขโมย ไม่มีอุบัติเหตุ ไม่ผิดผัวผิดเมีย”
“ดูละครไทย มีแต่แม่หญิงนางเล็กนางน้อยตบกันแย่งผู้ชาย มีแต่เรื่องอิจฉาจะเอาสมบัติพัสถาน ข่าวก็มีแต่เรื่องแล้งน้ำใจ ฆ่ากันด้วยวิธีโหดร้ายผิดมนุษย์มนา คนไทยบ้าหวย สัตว์เป็นสัตว์ตายตามไปดูเลขแทงหวย เด็กห้าขวบก็ยังข่มขืน…เป็นตาฮ่าย (แปลว่าน่ารังเกียจ)”
โห ต้องสนิทกันมากเลยนะเนี่ย วิพากษ์วิจารณ์สังคมไทยเป็นฉากๆ (ฮา)
คุณลุงน้อยคนเดิมพ่นควันโขมงก่อนชวนคุยต่อไปว่า ไม่ต้องมาสงสัยหรอกทำไมเดินหลวงพระบางไม่เห็นตำรวจ งานบนหน้าตักแค่นั่งจ้องหน้าจอ (กล้องวงจรปิด) ก็พอ นักท่องเที่ยวพกเงินมาจะมากจะน้อยแค่ไหนก็สบายใจ เดินและนอนได้ทุกที่ ปลอดภัย 300%
“คนหลวงพระบางช่วยเป็นหูเป็นตากันเอง ถ้าเจอใครทำไม่ดีจะเข้ามาจัดการ และร้องให้คนที่เหลือเข้ามาช่วยกันจัดการ”
ในที่สุดก็ได้คำตอบที่เงี่ยหูฟังมาตั้งนาน ราคาอสังหาริมทรัพย์ ยกตัวอย่างถ้าบ้านในเขตเมืองมรดกโลกราคา 1 แสนดอลลาร์ นอกเขตราคาลดฮวบถูกกว่า 2-3 เท่า เหลือ 2-5 หมื่นดอลลาร์เท่านั้น
แอบไปสอบถามราคาโซนถนนสีลม “ถนนศรีอนุวงศ์” อาคารพาณิชย์หน้าแคบ 4 เมตร ความลึกไม่มากนัก มีคนขอซื้อ 5 แสนดอลลาร์ยังปิดดีลไม่ลง เพราะไม่ใช่ว่ามีเงินแล้วจะหาซื้อได้ง่ายๆ
ในอนาคตรถไฟไฮสปีดเทรน “เวียงจันทน์-หลวงพระบาง” ถ้าสร้างเสร็จเมื่อไหร่จะขนนักท่องเที่ยวมาเหยียบแผ่นดินหลวงพระบางอีกจำนวนโข เศรษฐกิจจะยิ่งสะพัดมากขึ้นไปอีก
เมื่อถึงตอนนั้น อาคารพาณิชย์หลังเดิมขอซื้อ 1 ล้านดอลลาร์ จ้างให้ก็ไม่ขายค่ะ
