เมื่อลูกทรพีฆ่าพ่อได้แล้ว ก็มีใจกำเริบเที่ยวท้าเทวดาให้มาสู้กับตน แต่เทวดาไม่สนใจ บอกว่าลูกฆ่าพ่ออย่างนี้ไม่อยากเกี่ยวข้องด้วย อยากรบกับใครก็ไปข้างหน้าก่อนเถิด (ตรงนี้ทำให้นึกถึงคำพูดของคนแต่ก่อน เมื่อขอทานมาร้องขอถ้ายังไม่พร้อมที่จะให้ก็จะร้องบอกว่า “ไปข้างหน้าก่อนเถิด” ปัจจุบันไม่ได้ยินคนพูด)
ลูกทรพีก็เดินทางต่อไป ได้พบท้าวสังคีพและท้าวพลีจันทร์จึงได้รบกัน ในคราวนั้นนางกดตะราชเมียท้าวสังคีพซึ่งกำลังท้องแก่ได้ออกไปช่วยรบด้วย แต่ถูกลูกทรพีเหวี่ยงกระเด็นลงไปนอนบนพื้นดิน ลูกทะลักออกมาเป็นชายแฝด แม้กระนั้นนางก็ยังไม่ยอมลดละ คว้าลูกทั้งสองได้ก็เหาะขึ้นไปช่วยรบอีก ท้าวสังคีพเห็นท่าไม่ได้การ ก็บอกกับท้าวพลีจันทร์ว่าต้องพานางกดตะราชไปส่งเสียก่อน แล้วจะกลับมารบใหม่
ลูกทรพีได้ยินเช่นนั้นก็พูดอย่างเยาะๆ ว่า “เออจะมารบกันยังพาเมียมาด้วย รบกันยังไม่ทันไรก็จะพาเมียกลับเสียแล้ว” ท้าวสังคีพจึงว่าเมียปวดท้องต้องพาไปส่งก่อน แล้วจะกลับมาฆ่าแกให้จงได้ ลูกทรพีก็พูดแหย่ว่า “โธ่ เพียงปวดท้องจะต้องพาไปส่งถึงไหนกัน ก็ให้ลงไปถ่ายที่พื้นดินก็สิ้นเรื่อง” ท้าวสังคีพเกิดความโมโหที่ลูกทรพีพูดเช่นนั้นก็ร้องตอบไปว่า “ปวดท้องจะออกลูก ไม่ใช่ปวดท้องจะถ่าย หรือแกอยากเห็นอุจจาระเมียข้าก็จะให้” พูดแล้วก็คว้าสายรกฟาดลงไปบนหัวลูกทรพี ลูกทรพีก็แกว่งเขารับ รกจึงติดที่เขาต้องสะบัดอีกครั้งจึงหลุดแต่ก็ทำให้ฤทธิ์ของควายเนรคุณได้ลดน้อยลงถึงหนึ่งในสี่
เมื่อท้าวสังคีพและท้าวพลีจันทร์พานางกดตะราชกลับไปบ้านเมืองแล้ว ได้ตั้งชื่อลูกคนโตว่า ท้าวชาตะพญา ลูกคนรองชื่อว่า กัณหาพญา หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็กลับออกไปรบกับลูกทรพีอีก รบกันอยู่นานก็ยังไม่มีใครเอาชนะกันได้ ลูกทรพีจึงพูดขึ้นว่า รบกันกลางทุ่งอย่างนี้ไม่มีทางเอาชนะกันได้หรอก ที่มันกว้างไล่กันไม่จน ทางที่ดีเข้าไปสู้กันในถ้ำดีกว่า ในที่สุดก็ตกลงเข้าไปสู้กันในถ้ำที่ลูกทรพีเคยอยู่ เมื่อไปถึงปากถ้ำ ท้าวสังคีพก็สั่งน้องว่าตนจะเข้าไปรบตามลำพัง ให้น้องคอยอยู่ปากถ้ำ คอยดูเลือดที่ไหลออกมา ถ้าเป็นเลือดข้นก็เลือดของทรพี เลือดใสเป็นเลือดของพี่ เมื่อเห็นเลือดใสให้เอาหินปิดปากถ้ำเสียเพราะตนคงตายแล้ว ให้รีบกลับไปครองเมือง
เมื่อสั่งน้องเช่นนั้นแล้ว ท้าวสังคีพก็เข้าไปในถ้ำสู้กับลูกทรพี ท้าวสังคีพรำง้าวเข้าทะลวงฟันลูกทรพีอย่างรวดเร็ว ลูกทรพีก็แกว่งเขารับแต่พลาด จึงถูกง้าวฟันเขาขาดทั้งสองข้าง ท้าวสังคีพได้โอกาสก็โจนเข้าฟันซ้ำถูกที่คอลูกทรพีขาดเลือดไหลนองถ้ำ เผอิญในขณะนั้นฝนตกลงมาห่าใหญ่ น้ำฝนไหลปนกับเลือดทรพีจนจางใสไหลออกมานอกถ้ำ
ท้าวพลีจันทร์เฝ้ารอดูอยู่ที่ปากถ้ำเห็นเลือดใสไหลออกมาก็ตกใจ คิดว่าเป็นเลือดของพี่ เข้าใจว่าท้าวสังคีพคงตายแล้ว รีบงัดก้อนหินใหญ่ปิดปากถ้ำไว้ หวังจะไม่ให้ลูกทรพีออกมาได้ ท้าวพลีจันทร์คิดผิดหรือคิดถูก?
