เมื่อสี่พี่น้องมีความเห็นพ้องต้องกันเช่นนั้นแล้ว ต่างก็แปลงเป็นแมลงวันเขียวบินไปตามสะพาน ชั่วพักเดียวก็ถึงฝั่งกรุงลงกา แลเห็นขุนชิวหานั่งแลบลิ้นลืมตาอยู่ ทั้งสี่ก็จู่โจมเข้าถีบที่โคนลิ้นชิวหาขาด ขุนชิวหาก็ไวทายาดรีบคว้าลิ้นที่ขาดเอามาต่อเข้าไปใหม่ ครั้นเหลียวดูไม่เห็นใครก็นั่งแลบลิ้นต่อไปอีก ท้าวหุนละมานเห็นเช่นนั้นก็กระโดดถีบที่โคนลิ้นขาด คราวนี้ท้าวขวัญเท่าฟ้าไม่รอช้า รีบจับลิ้นที่ขาดทุ่มทิ้งลงในมหาสมุทร ขุนชิวหาไม่อาจเอามาต่อได้ก็ขาดใจตาย
เมื่อสี่พี่น้องปราบขุนชิวหาได้แล้ว ก็กลับไปรายงานเหตุหารณ์ที่เกิดขึ้นให้พญาลามราชได้ทราบ และเตือนว่าคนลังกามีวิชาอาคมมากไว้ใจไม่ได้ ทำอะไรต้องระวัง ต่อจากนั้นก็เดินทัพเลียบไปตามชายฝั่งมหาสมุทรฝั่งตะวันตก ก็ไปพบท้าวพิบพี ท้าวอินทชี และท้าวเชษฐกุมารจมดินอยู่จึงช่วยกันดึงขึ้นมาแล้วพาไปเฝ้าพญาลามราช พญาลามราชก็ต้อนรับอย่างดีถือเป็นญาติกันทั้งนั้น และกล่าวต่อไปว่า ใครก็ตามที่มาจากลงกา ถ้ามาด้วยดีก็รับเลี้ยงทั้งนั้น ขณะที่พูดบรรดาลูกเมียของท้าวพิบพี ท้าวอิทชีเดินทางมาถึงพอดี จึงรับไว้ให้ติดตามไปในกองทัพด้วย
หลังจากนั้นพญาลามราชสั่งให้ท้าวหุนละมานพาน้องทั้งสามออกสำรวจหาบริเวณที่น้ำตื้นตามที่ในคัมภีร์บอกไว้ สี่พี่น้องออกสำรวจตรวจดูก็พบที่แห่งหนึ่งเป็นที่ตื้น น้ำลึกเพียงหัวเข่า เป็นที่ราบกว้างราวแปดวา พอที่คนจะเดินลุยน้ำไปได้ แต่ระยะทางไกลกว่าจะถึงก็คงจะเหนื่อยเมื่อยล้ากันเต็มประดา สี่พี่น้องจึงกลับมารายงานตามที่เห็น และขออาสาสร้างถนนข้ามไปลงกา เพื่อไพร่พลจะได้เดินสะดวกขึ้น พญาลามราชก็อนุญาต สี่พี่น้องจึงช่วยกันถอนต้นไม้ใหญ่มาปักทำเป็นเขื่อน ขนหินมาถม ทำอยู่สามวันสามคืนก็เป็นถนนยาวข้ามไปถึงเกาะลังกา
กล่าวถึงลูกสาวพญานาคปัตตะลุม ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 4 นาง มีชื่อเรียกกันตามลำดับว่า นางมัจฉา นางจำปาดอกแก้ว นางผ่านแผ้วดอกคำ นางคำตันอุ่นหล้า นางทั้งสี่มาเล่นน้ำในบริเวณนั้น ก็เห็นสะพานที่สร้างใหม่กีดขวางอยู่ จึงให้บริวารพังสะพานเป็นช่องยาวราวหนึ่งโยชน์ ครั้งสี่พี่น้องถมหินไปถึงเกาะลงกาแล้ววกกลับมา แลเห็นสะพานพังก็ขนหินมาถมเพิ่มเติม พวกบริวารลูกสาวพญานาคก็มาพังลงไปอีก สี่พี่น้องก็ขนหินมาถม หินก็พัง เป็นอยู่เช่นนี้หลายครั้ง จนสี่พี่น้องนึกแปลกใจว่าเกิดจากอะไร จึงดำลงไปดูเพื่อหาเหตุก็พบนางทั้งสี่กำลังบงการให้บริวารพังหินอยู่พอดี
สี่พี่น้องเห็นเช่นนั้นมีความโกรธจึงกรากเข้าไปถามว่าเรื่องอะไรจึงได้มารื้อหินเหล่านี้ รู้หรือไม่ว่าจะทำได้เช่นนี้ต้องขนหินมาเหนื่อยเท่าไร นางนาคทั้งสี่ก็ทำใจดีสู้เสือพูดว่า อย่าทำโมโหไปเลยนะ มารักกันดีกว่า
