เมื่อพญาลามราชได้รับคำแนะนำจากท้าวพิบพีก็นึกสนุก ท้าวองคตก็สนุกตามได้เนรมิตกายให้สูงใหญ่เท่าพญาราพณาสวร แล้วให้พญาลามราชขึ้นขี่คอ ยิงศรสั่งให้ไปหยอกพญาราพณาสวรเล่นสนุกๆ ศรก็แล่นไปหาพญาราพณาสวรๆ เห็นศรแล่นเข้ามาก็หลบถอย ศรก็คงไล่ตามอย่างกระชั้นชิด พญาราพณาสวรเห็นท่าไม่ดีก็กระโดดลงมหาสมุทรดำน้ำหนี ส่วนลูกศรก็แล่นไปทางลงกาไล่ล่าลูกทั้งเก้าของนางสุดโทแตกหนีไปคนละทิศละทาง ต่อจากนั้นลูกศรก็กลับไปเข้าแล่งตามเดิม
ในวันรุ่งขึ้นพญาราพณาสวรก็แข็งใจยกทัพออกไปพร้อมด้วยลูกทั้งเก้า แต่ลูกทั้งเก้าก็ไม่มีฤทธิ์์เดชอะไร ถูกฝ่ายพญาลามราชแทงฟันบอบช้ำสาหัส ต้องหนีกลับเข้าไปในลงกาเพื่อเลียร่างของนางสุดโท บาดแผลก็หายดังปลิดทิ้ง เหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะฤษีได้เนรมิตนางสุดโทขึ้นมาจากเครื่องยาสมุนไพร ร่างกายของนางจึงเป็นยา เมื่อลูกทั้งเก้าเป็นอันตรายจากอาวุธใดๆ ก็ให้เลียอวัยวะของนางสุดโท เช่นให้ลูกกกซึ่งเป็นลูกคนโตเลียน้ำตาแม่ข้างขวา คนที่สองเสียข้างซ้าย คนที่สามเลียหูขวา คนที่สี่เลียหูซ้าย คนที่ห้าเลียจมูกขวา คนที่หกเลียจมูกซ้าย คนที่เจ็ดเลียปาก คนที่แปดเลียนมเต้าขวา คนที่เก้าเลียนมเต้าซ้าย เมื่อทำเช่นนี้แล้วก็พ้นอันตราย กลับออกไปรบได้อีก
ท้าวหุนละมานนึกแปลกใจ ที่เห็นลูกทั้งเก้าคนของนางสุดโทกลับออกมารบได้อีก ทั้งๆ ที่ตัวเต็มไปด้วยเลือด อาการร่อแร่แล้วทั้งนั้น จึงถามท้าวเชษฐกุมารจึงรู้ความจริงว่าร่างกายของนางสุดโทเป็นยา จึงปรึกษากันว่าควรจะทำอย่างไรดี ในที่สุดก็ตกลงว่าต้องทำให้ร่างกายของนางสุดโทหมดฤทธี ท้าวหุนละมานจึงเนรมิตตนเป็นลูกนางสุดโททั้งเก้าคนเข้าไปเลียตา เลียหู เลียนมนางสุดโท แล้วเสกเส้นขนอัดตาหูปากจมูกและนมไว้ เป็นการป้องกันไม่ให้น้ำว่านยาไหลออกมาได้อีก เสร็จแล้วก็กลับมาที่กองทัพ เนรมิตหอกเก้าเล่มพุ่งไปปักอกเก้ากุมาร เมื่อทั้งเก้ากุมารเข้าไปเลียร่างกายนางสุดโท น้ำยาไม่ไหลออกมา กุมารทั้งเก้าก็ถึงแก่ความตาย
พญาราพณาสวรเมื่อทราบว่าลูกชายทั้งเก้าคนตายหมดก็โกรธเป็นอันมาก ฉวยธนูศิลป์โมกขศักดิ์ได้ก็แผลงไป ม้ามณีกาบแลเห็นธนูพุ่งเป็นเปลวไฟตรงมาเช่นนั้นก็ร้องบอกพญาลามราชให้ยื่นเท้าออกไปรับธนู เพื่อจะได้หมดเวรหมดกรรมที่ค้างๆ อยู่ พญาลามราชก็ยื่นเท้าออกไปรับ ลูกธนูจึงแทงทะลุหลังเท้า พญาลามราชได้รับความเจ็บปวดยิ่งนัก ก็รีบเหาะไปยังเขาคันธมาทน์ร้องเรียกหาสมุนไพร ก็มีเสียงขานรับทั่วไปหมด ไม่รู้ว่าต้นไหนเป็นยากันแน่
ท้าวหุนละมานขัดใจขึ้นมาก็ถอนภูเขาคันธมาทน์ทั้งลูกไปให้ท้าวเชษฐกุมาร!
