ท้าวเชษฐกุมารได้ตรวจหาตัวยาสมุนไพรจากเขาคันธมาทน์จนพอแก่ความต้องการแล้วก็เหวี่ยงภูเขากลับไปไว้ที่เดิม แต่ตัวยายังไม่ครบจึงให้หุนละมานไปขอมูลโคจากโคอสุภราชมาผสม โคอสุภราชก็บอกว่ามาช้าไปได้ถ่ายมูลออกมาเสียหมดแล้ว ต้องรออีกเจ็ดวันจึงจะถ่ายอีกครั้ง ท้าวหุนละมานจึงว่ารอไม่ได้แล้ว ขืนรออีกเจ็ดวันพ่อก็ตายเท่านั้น อย่างไรก็ต้องเอาไปรักษาให้ทันในวันนั้น จำเป็นต้องทำรุนแรงอย่าถือโทษโกรธเคืองอะไรเลย พูดแล้วก็ตรงเข้าไปบีบเค้นท้องอสุภราชจนมูลโคทะลักออกมา ท้าวหุนละมานก็กอบมูลโคนั้นไปให้ท้าวเชษฐกุมาร
แม้จะได้เครื่องยามาครบแล้ว ก็ยังขาดหมอนของพญากาลนาคอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นของสำคัญ แต่เวลาก็ใกล้โพล้เพล้ใกล้ค่ำอยู่แล้วจะมัวชักช้าอยู่ไม่ได้ เพราะสิ้นแสงอาทิตย์เมื่อไร พญาลามราชก็สิ้นชีวิต ท้าวหุนละมานจึงตัดสินใจไปห้ามพระอาทิตย์ให้หยุดเคลื่อนที่สักครู่ แต่พระอาทิตย์ไม่ยอม บอกว่าหน้าที่ต้องเป็นหน้าที่ หยุดไม่ได้ ท้าวหุนละมานเห็นท่าไม่ได้การมัวอ้อนวอนอยู่ก็เสียเวลา จึงจับท้ายรถพระอาทิตย์ขว้างกลับไปทางตะวันออก พระอาทิตย์โกรธก็แกล้งนิ่งเสียไม่โผล่ขึ้นมาอีก โลกก็เลยต้องย้อนกลับไปเป็นวันเก่าอีก
เมื่อหยุดพระอาทิตย์ได้แล้ว ท้าวหุนละมานก็ดำลงไปในบาดาล เห็นพญากาลนาคกำลังนอนกรนเสียงดังครอกๆ ก็เข้าไปฉุดจนหัวตกหมอน พญากาลนาคตกใจตื่นถามว่าเรื่องอะไร เมื่อทราบวัตถุประสงค์ของท้าวหุนละมานแล้วพญากาลนาคก็เฉือนมุมหมอนให้ ท้าวหุนละมานก็รีบเอามาให้ท้าวเชษฐกุมาร ก็รีบบดยาทาลงไปหลังเท้าตรงที่ถูกศรเสียบ ลูกศรก็ขาดออกเป็นสองท่อน ปลายข้างที่อยู่ในดินนั้นจมลงไปถึงก้นบาดาล ส่วนปลายข้างบนกระเด็นกลับไปถูกหน้าผากท้าวราพณาสวรถึงกับล้มสลบ
เมื่อลูกศรหลุด พญาลามราชก็หายจากบาดเจ็บ ได้ถามถึงเหตุการณ์ว่าทำไมพระอาทิตย์จึงกลับไปขึ้นทางตะวันออกอีก เพราะจำได้ว่าเมื่อสักครูนี้เองยังเห็นพระอาทิตย์คล้อยต่ำจะตกดินอยู่แล้ว ท้าวหุนละมานจึงเล่าเรื่องให้ฟัง พญาลามราชจึงบอกไก่แก้วให้ร้องขันเชิญพระอาทิตย์ขึ้น ไก่แก้วก็ประกาศให้ไก่ในชมพูทวีปให้มารวมกัน แล้วโก่งคอขันขึ้นพร้อมๆ กัน พระอาทิตย์ได้ยินเสียงไก่ขันก็เกิดความเมตตาต่อพวกไก่ ขยับเขยื้อนเคลื่อนออกส่องแสงตามหน้าที่
ฝ่ายพญาราพณาสวรเมื่อฟื้นจากสลบ มีความโกรธแค้นเป็นอันมาก ร้องสั่งให้ไพร่พลเข้ารุกไล่ตะลุมบอน ท้าวพระลักษมณ์ ท้าวพลีจันทร์ พญาครุฑ และนางกดตะราชก็เข้าช่วยรุมฟันแทงด้วย พญาราพณาสวรถูกฟันแขนขาด ไหล่ขาด แต่ได้ศึกษาพระเวทย์มามาก ก็ร่ายเวทมนตร์เอาส่วนที่ขาดมาต่อติดได้ดังเดิม และเห็นว่าการรบแบบนี้ตนเสียเปรียบ จึงร้องบอกว่ามือชั้นเลวอย่างนี้ไม่ควรมารบกับตน ควรให้พญาลามราชมารบกับตนจะดีกว่า
