เริงโลกด้วยจิตรื่น : เดินไปใน‘ความตื่นรู้’ : โดย จันทร์รอน

2.06.19 | 13:00 น.

ที่ประกอบขึ้นเป็นชีวิตมี 2 ด้าน

หนึ่งเป็นพลังที่เกิดจากความหวัง ความฝัน ความปรารถนาต้องการ การต่อสู้ ดิ้นรน สัญชาตญาณปกป้องและขยายตัวตน
อีกหนึ่งเป็น ความสงบ สะอาด

คนส่วนใหญ่รับรู้ความเป็นชีวิตด้วยอย่างแรก

เคลื่อนไปในโลกด้วยแรงกระตุ้น จากความปรารถนาต่างๆ ความสุขอยู่ที่ได้เสพอย่างที่ปรารถนาต้องการ ความทุกข์อยู่ที่ไม่สมหวัง

ชีวิตที่เคลื่อนไหวในกลุ่มนี้ประดิษฐ์คิดค้นอะไรต่ออะไรขึ้นมามากมาย เพื่อสนองปรารถนาในความสุข และปกป้องตัวเองจากแรงบีบคั้นอันก่อทุกข์

Advertisement

คนกลุ่มใหญ่นี้หวั่นไหวกับอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับชีวิต

ความกังวลได้ก่อนำมาซึ่งพฤติกรรมมากมาย ทั้งดีงาม และเลวร้ายต่อผู้อื่น

เป็นชีวิตเหมือนมีความสุข เพราะได้เสพอรรถรสสารพัด ทว่ากลับยากที่จะสงบ ด้วยหนทางนี้ไม่ยากที่จะหยุดแสวงหา จึงก่อภาระมากมายให้ชีวิต

ส่วนพวกที่อยู่กับความสงบ สะอาดนั้น

ความสุขอยู่ที่พอเพียง ไม่พึ่งพาสิ่งนอกตัว หรือพึ่งพาสิ่งต่างๆ น้อยที่สุด

การละความทะยานอยากทำให้ไม่มีแรงบีบค้น ทำให้พ้นจากความทุกข์ หรือมีความทุกข์น้อยที่สุด

เป็นวิถีแห่งการสละละวาง

ความสะอาดเกิดจากการไม่สะสมอะไรต่ออะไรให้รุงรัง

ความสงบเกิดจากลดแรงกดดันบีบคั้นจากความปรารถนาต้องการให้มากที่สุด หรือจนกระทั่งไม่มีเลย

ทำให้ไร้แรงบีบเท่าไร ความสงบจะยิ่งมากเท่านั้น

ชีวิตของคนส่วนใหญ่ดำเนินในหนทางแรก การพัฒนาเพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก การสร้างสรรค์เพื่อตอบสนองความรื่นรมย์ในด้านต่างๆ เกิดขึ้นด้วยคนกลุ่มแรก

แต่ในอีกทาง ความวุ่นวาย เดือดร้อน ยุ่งยากของเพื่อนร่วมสังคม เพื่อร่วมโลก หรือแม้แต่ความเลวร้ายต่างๆ ที่เกิดกับโลกก็เกิดขึ้นด้วยคนกลุ่มนี้

สำหรับคนที่เดินไปในทางแสวงความสะอาด สงบให้ตัวเอง อันเป็นปกติที่ความเรียบง่ายทำให้ไม่มีแรงกดดันบีบคั้นอะใรให้เกิดความยุ่งยาก เดือดร้อนให้กับเพื่อนร่วมสังคม และไม่ก่อมหันตภัยต่อโลก

ทว่าอีกด้านหนึ่งชีวิตด้านนี้ได้สร้างความรับรู้กับคนส่วนใหญ่ไปในทางไร้พลัง และไม่ท้าทายต่อการพัฒนา

ชีวิตที่ความเป็นปกติอยู่ที่ปรารถนาในแรงกระตุ้น จึงมีน้อยคนอยากเดิน

อย่างไรก็ตามใช่ว่าชีวิตจำเป็นต้องเลือกเดินทางใดทางหนึ่งใน 2 ทางนี้เท่านั้น

แท้จริงแล้วชีวิตสามารถประสานทั้ง 2 ทางเพื่อให้เป็นทางเดินของตัวเองได้

ซึ่งไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ ส่วนใหญ่ชีวิตดำเนินไปใน 2 ทางอยู่แล้ว

เพียงแต่ว่าเวลาส่วนใหญ่ของแค่ละคนจะใช้ไป และมีความเข้าใจในทางใดมากกว่า

คนที่ประสบความสำเร็จนั้น มักจะเป็นผู้ที่ชีวิตประกอบอยู่ด้วยทั้ง 2 ทาง

เดินอยู่ในทางสายกลาง

เห็นทั้ง 2 ทาง และเลือกเดินในแต่ละขณะอย่างตื่นรู้