เคยเห็นหรือได้ยินคำว่า “เนอร์สซิ่งโฮม” ไหม? รู้หรือเปล่าว่าหมายถึงอะไร?
ความจริงแล้ว “เนอร์สซิ่งโฮม” คือศูนย์ดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วยพักฟื้น จุดประสงค์ก็ตามชื่อดังกล่าวเช่นกัน
หากย้อนไปดูสถานการณ์ผู้สูงอายุในประเทศไทยแต่ปี 2548 เป็นต้นมา เรามีจำนวนผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปกว่า 16.5 เปอร์เซ็นต์ หรือประมาณ 10.8 ล้านคน จากประชากรทั้งหมด 66 ล้านคนทั่วประเทศ ในจำนวนนี้มีผู้สูงอายุติดสังคม 78 เปอร์เซ็นต์ คิดเป็นตัวเลขกลมๆ ก็ราว 8 ล้านคน ผู้สูงอายุติดบ้าน 2 ล้านคน และผู้สูงอายุติดเตียง 2 แสนคน
แต่จากตัวเลขผู้สูงอายุที่อยู่ติดบ้าน 2 ล้านคน เข้าข่ายกลุ่มเสี่ยงที่อาจเป็นโรคซึมเศร้าและตัดสินใจฆ่าตัวตายได้
ปัญหาดังกล่าวเกิดจากครอบครัวคนไทยกลายเป็นสังคมเดี่ยวหรือครอบครัวเดี่ยวมากขึ้น หมายความว่า คนไทยเลือกครองชีวิตโสดหรืออยู่คนเดียวมากกว่าเดิม ส่วนคนในครอบครัวเดี่ยวที่มีลูกน้อยก็ไม่มีเวลาดูแลพ่อแม่ที่อยู่ในวัยชราเพราะต้องทำงานหาเลี้ยงชีพ ดังนั้น เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไปกับกระแสไอทีและยุคโซเชียลมีเดีย 4.0 “เนอร์สซิ่งโฮม” หรือธุรกิจศูนย์ดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วยพักฟื้นจึงมีการเติบโตเพิ่มขึ้น
อย่างไรก็ตาม เนอร์สซิ่งโฮมที่ดีควรมีการออกแบบสถานที่ร่วมกันระหว่างแพทย์และสถาปนิก ซึ่งจะตอบโจทย์สร้างความลงตัวให้ได้ว่าผู้สูงอายุควรจะมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไรเพื่อให้ปลอดภัย โดยเน้นความโปร่ง โล่ง สะอาด และอากาศบริสุทธิ์ มีสวนและศาลาพักผ่อน ประตูห้องควรเป็นบานเลื่อน มีหน้าต่างจำนวนมาก มีห้องน้ำในทุกห้อง มีการบริการจัดการอย่างมีระบบ และนำเทคโนโลยีมาใช้อย่างเหมาะสมเพื่อความปลอดภัย นอกจากนี้ควรมีกลุ่มกิจกรรมทางสังคมผู้สูงอายุอยู่ร่วมกัน โดยจะมีการประเมินความสามารถในการเคลื่อนไหว สังเกตพฤติกรรม อารมณ์และจิตใจ ตรวจวัดความดันโลหิต จังหวะการเต้นของหัวใจ มีกิจกรรมเพื่อพัฒนาหรือชะลอความสูงวัยของผู้สูงอายุทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ มีนักกายภาพบำบัดมาดูแล ฟื้นฟูสมรรถภาพทางกาย มีเกมที่ฝึกการเคลื่อนไหวของร่างกายให้เหมาะสมกับวัยและสุขภาพ เช่น การวาดภาพหรือระบายสี เกมฝึกสมองและความคิด
ศิรสิทธิ์ ตั้งจิตกมล ผู้จัดการเพชรเกษมเนอร์สซิ่งโฮม ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วยพักฟื้น เผยว่า “เนอร์สซิ่งโฮม” เป็นทางเลือกสำหรับผู้สูงอายุที่ต้องการมีคนดูแลเอาใจใส่และปฏิบัติตนกับผู้สูงอายุอย่างสุภาพ เสมือนญาติพี่น้องของเรา ฉะนั้น “เนอร์สซิ่งโฮม” จึงเกิดขึ้นมากมายในยุคปัจจุบัน อีกทั้งยังมีให้เลือกหลายรูปแบบ แต่จะเลือกให้เหมาะสมได้อย่างไร? จะด้วยความสมัครใจของผู้สูงอายุก็ดี หรือญาติพี่น้องที่ไม่มีเวลา หรือมีภาระหรือขาดความรู้และประสบการณ์ในการดูแลผู้สูงอายุที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ก็ดี ดังนั้น จำเป็นต้องพาผู้สูงอายุมาพักอาศัยที่เนอร์สซิ่งโฮม โดยส่วนใหญ่จะมีลักษณะเป็นการต่อเติมจากบ้านหรืออพาร์ตเมนต์ ทำให้ผังที่พักอาศัยไม่เหมาะสมกับสภาพความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ รวมถึงยังขาดความพร้อมในหลายๆ ด้าน เช่น ระบบการดูแลสุขภาพใกล้ชิดโดยแพทย์ ระบบรักษาความปลอดภัย ระบบปฏิบัติการในกรณีฉุกเฉิน
เพชรเกษมเนอร์สซิ่งโฮมแบ่งลักษณะการดูแลผู้สูงอายุออกเป็น 3 รูปแบบคือ 1.ผู้ที่ช่วยตนเองได้ แต่ต้องการเพื่อนผู้ดูแล กล่าวคือ สามารถเดินได้ รับประทานอาหารเองได้ตามปกติ ญาติผู้ป่วยสามารถพาผู้สูงอายุไปรับประทานอาหารหรือทำธุระข้างนอกได้ โดยแจ้งให้ผู้ดูแลให้ได้ทราบก่อน 2.ผู้ที่ต้องได้รับการช่วยเหลือบ้าง อาจเป็นโรคอัมพาตครึ่งซีกหรือเดินไม่สะดวก ซึ่งมีประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ และ 3.ผู้สูงอายุติดเตียง หมายถึง ถ้าไม่ได้ทำกายภาพก็มีสิทธิที่จะกลับมาเดินไม่ได้อีกสูง ผู้สูงอายุกลุ่มนี้จึงต้องได้รับการดูแลเต็มรูปแบบ
“เนอร์สซิ่งโฮมของผมไม่เหมือนกับสถานที่กักขังผู้สูงอายุ เรามีกล้องวงจรปิดคอยระแวดระวังภัยตลอด 24 ชั่วโมง มีรถฉุกเฉินเตรียมพร้อมสำหรับการให้บริการและถึงที่หมายภายใน 5-7 นาที หากเกิดเหตุไม่คาดฝันหรือกรณีเร่งด่วน มีแพทย์คอยตรวจสุขภาพเป็นประจำและมีกิจกรรมพาผู้สูงอายุไปทัศนาใจ (ผู้สูงอายุที่เดินได้) เที่ยวพักผ่อนนอกสถานที่ เช่น ไปไหว้พระ ทำบุญพร้อมกับญาติๆ ด้วย
“ผมพยายามให้ญาติมาเยี่ยมผู้สูงอายุที่นี่บ่อยๆ ไม่ใช่พาผู้สูงอายุมาฝากไว้ที่เนอร์สซิ่งโฮมแล้วก็จากไป อย่างน้อยญาติควรมาเยี่ยมอาทิตย์ละ 1 ครั้ง แต่หากผู้สูงอายุท่านใดที่มาอยู่กับเราแล้วไม่มีญาติมาเยี่ยมเลย ผมจะติดต่อกลับไปเพื่อสอบถาม หรือชักชวนให้มาเยี่ยมบ้าง ผมปลูกฝังความคิดและความดีให้กับพนักงาน นักกายภาพบำบัด ทุกคนจะต้องมีจิตสาธารณะรักในงานบริการและรักผู้สูงอายุ ทุกคนที่มาอยู่กับเราทำดีกับเขาให้มากที่สุด เพราะเรารู้ว่าเวลาของพวกเขา เหลือน้อยลงทุกวัน รักพวกเขาเหมือนญาติพี่น้องของเราให้มากที่สุด”
เพราะทุกชีวิตมีความหมาย
