สัปดาห์ที่ผ่านมามีข่าวที่เล่าเรื่องกึ่งหนังสารคดีของ The Guardian เล่าถึงเมืองที่ชื่อ Snowflake ในรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ความแปลกจนน่าสนใจของเมืองนี้คือ เมืองที่มี “คนขี้แพ้” สุดสุดมาอยู่รวมกัน
“คนขี้แพ้” ที่มาอาศัยในเมืองค่อนทะเลทราย ที่ชื่อ “เกล็ดหิมะ” หมายถึงคนที่ร่างกายมีภูมิคุ้นกันต่อสิ่งแวดล้อมต่างๆ ได้ต่ำจนทำให้เจ็บป่วย มีตั้งแต่แพ้ระดับทั่วไปอย่างแพ้อากาศ แพ้หมอกควัน แพ้สารเคมี ไปจนถึงแพ้ระดับลงลึกอย่าง แพ้สัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ แพ้สัญญาณไวไฟ แพ้อะลูมิเนียม แพ้หมึกพิมพ์จากกระดาษ เป็นต้น
สารคดีกึ่งข่าวพาไปดูวิถีชีวิตชุมชนเล็กๆ 20 ครัวเรือน ของ “ชาวแพ้” พร้อมดูว่าแต่ละคนรับมือกับอาการแพ้อย่างไร โดยบางอย่างก็อธิบายไม่ได้ทางวิทยาศาสตร์
บางคนมาอยู่เมืองนี้ตั้งแต่ยุค 90 โดยมีตั้งแต่อดีตวิศวกร อดีตนักเคมี เป็นต้น
สารคดีกึ่งข่าวพาไปดูแต่ละคนที่แพ้หนักๆ เช่น ป้าที่ต้องอาศัยอยู่ในรถปิกอัพของตัวเองไปก่อน ระหว่างรอสร้างบ้านแบบที่ตัวเองต้องการในสโนว์เฟล็ก ซึ่งเธอเล่าเรื่องอาการ “แพ้รถ” ของตัวเองขนาดที่ทำให้ถึงกับป่วย
ลุงอีกคนหนึ่งที่แพ้หมึกพิมพ์ และแพ้คอมพิวเตอร์ ขนาดที่จะเช็กอีเมล์ต้องสวมเครื่องกรองอากาศ วิธีของเขาคือ เช็กอีเมล์และพิมพ์ หรือพรินท์อีเมล์ออกมาเป็นกระดาษ จากนั้นนำกระดาษที่พิมพ์ออกมาตากทุกแผ่นไว้ ให้หมึกพิมพ์ระเหิดก่อนประมาณ 24 ชั่วโมง ถึงจะหยิบมาอ่าน โดยเมื่ออ่านจบแล้ว อีเมล์ไหนที่ต้องตอบ จะใช้วิธีเขียนจดหมายตอบเป็นกระดาษใส่ซองส่งกลับไป
และความที่แพ้หมึกพิมพ์ ทำให้เวลาอ่านพ็อกเก็ตบุ๊ก ลุงรายนี้จะมีกล่องพลาสติกใสขนาดใหญ่ครอบหนังสือไว้ แล้วมีช่องให้สอดมือสองข้างซ้ายขวา โดยที่ใส่ถุงมือไว้ด้วย สอดมือไปถือหนังสือพลิกกระดาษอ่าน
ในสารคดีกึ่งข่าวชิ้นนี้ ระบุว่าผู้คนราว 30 ชีวิต ในเมืองเกล็ดหิมะต้องการปลีกตัวออกมาจากชีวิตสมัยใหม่ที่พวกเขารู้สึกอ่อนไหวกับสิ่งเหล่านั้น และมองว่ามันทำลายสุขภาพ โดยมีการวิเคราะห์ชีวิตคนเหล่านี้ เทียบเคียงกับงานเขียนชิ้นหนึ่งที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1869 โดยดอกเตอร์ จอร์จ เบียร์ด ที่ออกมาติเตียนชีวิตแนว อารยธรรมสมัยใหม่ในยุคนั้น (ช่วงกลางศตวรรษที่ 19 มีการใช้พลังไอน้ำ) ว่า ส่งผลกระทบต่อชีวิตและสุขภาพ
ขณะที่มีการรายงานว่าในแง่วิทยาศาสตร์ มีผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ไม่กี่รายที่วินิจฉัยว่า ความอ่อนไหวที่เป็นสาเหตุให้เกิดการเจ็บป่วยทางกายเป็นเรื่องจริง
แม้ความอ่อนไหวต่อสิ่งแวดล้อมในโลกนี้จะดูน่าแปลกสักเพียงใด ในสารคดีเรื่องนี้เปิดเปลือยให้เราเห็นคนกลุ่มหนึ่งที่ รู้สึกแพ้ต่อสิ่งแวดล้อมและวัตถุอุปกรณ์ต่างๆ ที่แทนความสมัยใหม่ของโลก
โดยพวกเขาเชื่อว่า การแพ้ระดับอ่อนไหวเช่นนี้ คือสัญญาณเตือนถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในโลกอนาคต…
…เป็นเรื่องแปลกที่เป็นความเชื่อส่วนตัวของคนกลุ่มหนึ่ง
