เล่าถึงกรุงลงกาและทศกัณฐ์ตามเรื่องของไทยมาแล้ว มีเรื่องต่างกันกับรามายณะอยู่หลายเรื่อง เช่น ทางอินเดียนิยมเรียกทศกัณฐ์ว่า “ราพณาสูร” หรือ “ราพณ์” (Ravana) ตามลักษณะว่ามีนัยน์ตาเป็นสีทองแดง ฟันเป็นประกายสุกใสเหมือนแสงจันทร์ ร่างสูงใหญ่ราวขุนเขา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 ทรงใช้ว่า “ทศกรรฐ”
ตามประวัติว่าทศกรรฐเป็นบุตรพระวิศรพเปาสัสตยะ (ไทยเรียกสัสเตียน) กับนางไกกะสี (Kaikasi) ลูกสาวสุมาลี มีน้องอีก 3 ตน คือ กุมภกรรณ, นางศุรปนขา และพิเภษณ์ ทั้งทศกรรฐ, กุมภกรรณ และพิเภษณ์ ต่างก็ตั้งความเพียรบำเพ็ญตบะอยู่หลายพันปี จนพระพรหมาโปรดปรานเสด็จลงมาตรัสให้ขอพร ทศกรรฐก็ขอพรให้เป็นอมต (ไม่ตาย) พระพรหมาไม่โปรด ทศกรรฐจึงขอใหม่ว่าให้ตายด้วยอำนาจนก หรือนาค ยักษ์ แทตย์ ทานพ และเทวดา ไม่เอ่ยถึงมนุษย์เพราะเป็นพวกไม่มีฤทธี ไม่เกรงกลัวอยู่แล้ว พระพรหมาก็ประทานพรให้ ทั้งยังให้ทศกรรฐจำแลงกายได้ตามใจทุกอย่าง
ส่วนพิเภษณ์ขอพรว่าให้ตนมีจิตเที่ยงอยู่ในธรรม แม้จะอยู่ในอันตรายก็ให้มีจิตมั่นคง และขอให้รอบรู้ในพระเวทโดยไม่ต้องศึกษา พระพรหมาชอบพระทัยประทานพรให้ตามที่ขอและให้เป็นอมตด้วย
ฝ่ายกุมภกรรณซึ่งเป็นผู้มีกำลังมีฤทธีมากอยู่แล้ว ทั้งยังมีใจพาลสันดานหยาบเป็นอสูรกินจุ ทวยเทพมีความวิตกว่าถ้าได้รับพรไปแล้วจะกำเริบก่อกวนให้ทั้งสามโลกเดือดร้อน จึงทูลทัดทานพระพรหมาว่าอย่าประทานพร พระพรหมาก็นิ่งอยู่ เผอิญพระสรัสวดี มเหสีพระพรหมาเป็นเทวีแห่งวาจาเห็นว่าถ้าพระพรหมาจะไม่ประทานพรก็จะดูกระไรอยู่ จึงเข้าสิงกุมภกรรณพูดขอพรแทนว่า ขอให้นอนหลับได้คราวละหลายๆ ปี (เมื่อนอนนานการกินก็น้อยลง การแสวงหาอาหารก็เบาลง)
ในครั้งนั้นท้าวมาลียวัน (ท้าวมาลีวราช) ท้าวสุมาลี (ท้าวสหมลิวัน) และท้าวมาลี (ทั้ง 3 ตนนี้เป็นลูกท้าวสุเกศกับนางเทพวดี) เป็นพวกได้รับพรจากพระพรหมา จึงบังคับพระวิศวกรรมให้สร้างกรุงลงกา แล้วทั้งสามก็ไปอยู่กรุงลงกา ต่อมาประพฤติชั่ว เที่ยวก่อกวนความสงบของชาวโลก พระนารายณ์ต้องเสด็จลงมาปราบ สู้รบกันเป็นสามารถ ท้าวมาลีถูกศรพระนารายณ์ตายในที่รบ ท้าวมาลียวันกับท้าวสุมาลีต้องหนีไปหลบซ่อนอยู่ในบาดาล ทิ้งเมืองลงกาไว้ไม่มีใครดูแล
กล่าวถึงท้าวกุเวร ซึ่งเป็นโอรสพระมหาฤษีวิศรพเปาสัสตยะ (กล่าวตามเรื่องบ่อเกิดแห่งรามเกียรติ์) มารดาชื่อนางเทพวรรณี ท้าวกุเวรบำเพ็ญตบะจนพระพรหมาโปรดปรานอนุญาตให้ขอพร ท้าวกุเวรจึงขอเป็นผู้อภิบาลมนุษย์และสัตว์ พระพรหมาจึงให้เป็นโลกบาลทิศอุดรและให้เป็นใหญ่ในทรัพย์กับประทานบุษบก ท้าวกุเวรซึ่งขอที่อยู่แก่บิดา พระเปาสัสตยะจึงให้ไปอยู่เมืองลงกาที่ว่างอยู่ แต่จะอยู่ได้หรือไม่ต้องรออ่านตอนหน้า

