ไม่ว่าสิ่งใด หรือเรื่องอะไรที่เกิดขึ้น
หนทางที่ดีที่สุดคือ “ยินดี” กับสิ่งหรือเรื่องราวนั้น
ถ้าเป็นเรื่องดี เรื่องที่ชอบ มันก็ง่าย ความยินดีเกิดขึ้นได้เอง รื่นเริง ปรีดา ชีวิตที่มีความสุขเกิดขึ้นเอง
แต่หากเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดความคิดว่า ไม่ดี หรือเป็นสิ่งไม่ชอบ ยากที่ความยินดีจะเกิดขึ้น จะปรากฏเป็นความไม่พอใจ ความโกรธ เป็นในทางทุกข์ไปเสีย
หากถามว่าจะเป็นไปได้อย่างไรกับการยินดีเรื่องที่ทำให้เกิดทุกข์
คำตอบคือเป็นไปได้ หากทำความเข้าใจกับการสร้างความสุขของชีวิต ให้ลึกและกว้างออกไป
เข้าใจอย่างไร
เริ่มจากเรียนรู้ว่าสรรพสิ่งในโลกเคลื่อนไปในของกฎหนึ่ง ในทางวิทยาศาสตร์เรียกว่า “กฎแห่งเหตุผล” ความหมายก็คือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต้องมีเหตุที่ทำให้เกิดผลนั้น ไม่มีเหตุ จะไม่มีผลตามมา ในทางศาสนาเรียกว่า “กฎแห่งกรรม” ทำกรรมอะไรไว้ กรรมนั้นย่อมส่งผลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ไม่มีใครพ้นไปจาก “กฎแห่งกรรม”
เมื่อเริ่มจากตรงนี้ได้ ความเข้าใจ “ยินดีกับทุกเรื่อง” จะง่ายขึ้น
ถ้าเริ่มจากความสุขเกิดขึ้นด้วยบุญกรรม ความดี ความสะอาด ความสวยงามของชีวิต สิ่งที่ทำให้เกิดความพอใจ
และความทุกข์ร้อนเกิดจากบาปกรรม ความเลว ความสกปรกเลอะเทอะ ความอัปลักษณ์ของชีวิต สิ่งที่ทำให้เกิดความขัดอกขัดใจ
ด้วยในความเป็นจริง ชีวิตที่ดำเนินมาระยะหนึ่ง ไม่ว่าจะสั้นๆ หรือยืดยาวมา ย่อมสะสมทั้งเรื่องราวที่ดีงามและเลวร้าย ปะปนกันอยู่แทบทั้งสิ้น
เหมือนกับบ้านหลังหนึ่ง หรือห้องหนึ่ง เมื่อคนใดคนหนึ่งเข้าไปอยู่อาศัย ย่อมสะสมไว้ทั้งสิ่งที่สะอาดและสกปรก ที่เป็นระเบียบเรียบร้อยและรกรุงรัง
คงไม่มีใคร หรือมีก็คงไม่กี่คนที่ชอบอยู่กับความสกปรก หรือรกรุงรัง
ทุกคนล้วนปรารถนาจะอาศัยอยู่ในสถานที่สะอาด เป็นระเบียบเรียบร้อย
ในบ้านหรือห้องใหม่มันง่ายที่จะจัดการให้สะอาด เป็นระเบียบ เรียบร้อย
แต่บ้านหลังเก่า หรือห้องที่อยู่อย่างปล่อยปละละเลย การจัดระเบียบ ทำความสะอาดมานาน การทำให้ได้อย่างที่พอใจ ย่อมต้องจัดการทั้งสองหนทาง
หนึ่ง ต้องรื้อ ล้าง เช็ดถู ชำระสิ่งสกปรกออกก่อน ทำความสะอาด ทิ้งข้าวของชำรุดทิ้งไป
สอง ต้องสร้าง สะสม จัดวางข้าวของใหม่ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย เพื่อให้เกิดสภาพใหม่ตามความพอใจขึ้นมา
เมื่อเป็นเช่นนี้ การทำความเข้าใจ “ยินดีกับทุกสิ่งอย่าง” จะง่ายขึ้น
ทางหนึ่งเรายินดีกับเรื่องหรือสิ่งที่เราคิดว่าดี รู้สึกว่าพอใจที่เกิดขึ้นใหม่ ตรงนี้ง่ายเพราะปล่อยตามน้ำไปได้เลย
แต่อีกทางหนึ่ง คือยินดีกับเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น ตรงที่ต้องตั้งสติเพื่อทำความเข้าใจ โดยยึดหลักของ “กฎแห่งเหตุผล” หรือ “กฎแห่งกรรม”
เมื่อผลเกิดแต่เหตุ และทุกเรื่องราวย่อมเป็นไปตามกรรม
เมื่อผลเกิดขึ้น ย่อมหมายถึงกรรมนั้นได้ส่งผลแล้ว
กรรมที่ส่งผลแล้ว ย่อมทำให้หมดกรรม
หากปล่อยให้ผลกรรมนั้นเกิดขึ้นเฉยๆ โดยไม่ต่อความยาวสาวความยืดให้เกิดกรรมใหม่ขึ้นมาอีก
เท่ากับเป็นการชำระล้างความเลวร้าย สิ่งสกปรก สิ่งไม่ดีงามออกจากชีวิต
ถ้าเข้าใจตรงนี้ ย่อมไม่ยากที่จะ “ยินดี” กับการเกิดขึ้นของสิ่งเหล่านี้
เข้าใจตรงนี้ได้ “ยินดีกับทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้น” จึงเป็นเรื่องเข้าใจได้
ยินดีกับ “ผลบุญ หรือกรรมดีที่เกิดขึ้น”
ยินดีกับ “ผลบาป หรือกรรมชั่วที่ส่งผลและจะสลายไป”
