การไปสืบข่าวนางสีดาที่กรุงลงกาของหนุมาน เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความฉลาดและไหวพริบสมเป็นนักสืบจริงๆ ต้องแปลงกายหลายรูปแบบ ดังได้เล่ามาคือเป็นลิงจิ๋ว เป็น พราหมณ์ เป็นสัตว์ต่างๆ ในเรื่องพระรามมลายู ของ “เสฐียรโกเศศ” เล่าว่า อินทรชิตแนะอุบายให้ทศกัณฐ์หาหญิงที่คล้ายกับนางสีดามาฆ่า แล้วป่าวร้องให้คนทั้งหลายทราบว่า สีดาเทวีตายแล้ว ทศกัณฑ์ทำตามอุบายนั้น ให้ผู้คนในกรุงลงกาไว้ทุกข์ แสดงความเศร้าโศก หนุมานได้ข่าวนี้จึงไปทูลพระราม พระรามเสียพระทัยถึงกับหมดสติ ครั้นฟื้นขึ้นแล้วพิเภก (ซึ่งเรียกในภาษามลายูว่าพิเภษณ์) ทูลว่า ถึงพระนางสีดาจะสิ้นชีพ ก็ใช่ว่าสงครามจะสิ้นสุด อย่างไรก็ต้องสังหารากษสให้หมดสิ้น พระรามจึงให้หนุมานไปสืบข่าวสีดาเทวี ว่าสิ้นชีพตามข่าวที่ได้รับจริงหรือไม่
ครั้งนั้นหนุมานแปลงกายเป็น แมลงผึ้ง ไป แต่ไม่กล่าวว่าไปพบนางสีดาหรือไม่ และการแปลงเป็นผึ้งนั้นเฉพาะเมื่อไปถึงลงกาแล้วหรืออย่างไร ถ้าจะให้ผึ้งบินข้ามทะเลก็ดูจะเกินกำลัง ในเรื่องเล่าไว้เพียงนั้น
อีกเรื่องหนึ่งซึ่งน่าสังเกตก็คือการไปของหนุมานในรามเกียรติ์เป็นการเหาะไป และเหาะไปแบบไม่รู้จุดหมายปลายทาง เหาะไปอย่างรวดเร็วจนเลยเกาะลงกา จึงเป็นสำนวนไทยใช้พูดกันว่า “เหาะเกินลงกา”
ส่วนในเรื่องมลายูไม่ได้เหาะ เขาใช้วิธีกระโดดไกล ตามเรื่องว่าพระรามให้สุครีพหาผู้ใดผู้หนึ่งไปสืบข่าวที่กรุงลงกา สุครีพทูลว่าจะต้องหาผู้ที่สามารถกระโดดได้ในระยะไกลสามเดือน (หมายความว่ากระโดดลอยไปได้นานถึงสามเดือนจึงถึงที่หมาย) แสดงว่าระยะทางไกลมาก มีลิงหลายตัวขอรับอาสา แต่เมื่อทดสอบแล้ว ปรากฏว่า สามารถกระโดดไปได้เพียงระยะ 20 วันบ้าง 30 วันบ้างเท่านั้น คือไปได้ไม่ถึงครึ่งทาง
พระรามระลึกถึงหนุมานได้ จึงถามสุครีพซึ่งมีศักดิ์เป็นน้าของหนุมานว่า เวลานี้อยู่ที่ไหน สุครีพทูลว่านั่งอยู่ท้ายท้องพระโรง แล้วสุครีพก็ไปนำหนุมานมาเฝ้า พระรามทอดพระเนตรเห็นตุ้มหูก็ทรงระลึกถึงเรื่องครั้งเป็นลิงได้ (ดูตอนกำเนิดหนุมาน) จึงตรัสกับลักษมัณว่า หนุมานต้องเป็นลูกของเราอย่างแน่นอน แล้วตรัสถามสุครีพเพื่อความชัดเจนอีกครั้งหนึ่ง สุครีพทูลว่าหนุมานเป็นลูกของนางอัญชลีเกิดเมื่อครั้งนางไปบำเพ็ญตบะอ้าปากอยู่กลางทะเล
พระรามตรัสถามว่า จะกระโดดไปเมืองลงกา ซึ่งอยู่ไกลได้หรือไม่หนุมานรับอาสาว่า ตนสามารถกระโดดไปได้ในระยะไกลตั้ง 3 เดือนได้ แต่จะขอกินอาหารร่วมใบไม้ใบเดียวกับพระรามก่อน
การกินอาหารในใบไม้ใบเดียวกันสำคัญอย่างไร จะได้ทราบในตอนหน้า
