การกระโดดของหนุมานก็คงเหมือนกีฬากระโดดไกล คือใช้กำลังขาถีบให้ตัวลอยไป ฉะนั้นจึงต้องหาที่ยันที่แข็งแรงและมั่นคง ในรามายณะฉบับมลายู พระรามต้องประทานพระกรให้หนุมานใช้เป็นที่ยันจึงกระโดดไปได้ บางฉบับก็ว่าหนุมานถีบจากเข่า และด้วยความแรงทำให้พระรามจมลงไปในดินลึกถึงพระศอ
การที่ยกเรื่องนี้มาเล่า เพราะเป็นจุดต่างที่สำคัญ ซึ่งจะเห็นได้จากเรื่องรามเกียรติ์ไทย หนุมานเหาะไปอย่างรวดเร็วจนเกินเกาะลงกา ในฉบับมลายูก็ว่าร่างของหนุมานลอยละลิ่วเลยเมืองลงกาไปถึงที่อยู่ของมหาฤษีกิปพร หนุมานจึงได้รู้ว่าเลยกรุงลงกาไปเป็นระยะทางถึง 12 วัน หนุมานจึงต้องย้อนกลับมาเมืองลงกาอีก แล้วแปลงเป็นพราหมณ์ลอบเอาธำรงค์ไปใส่ไว้ในโอ่งน้ำ ตามที่เล่ามาแล้วในตอนต้น
เหตุการณ์ตอนหนุมานไปกรุงลงกานี้มีเรื่องเล่าต่างกัน เห็นว่าถ้าเอามาเล่ารวมไว้ในที่เดียวกันคงจะเป็นประโยชน์ ถ้าไม่เขียนตอนที่นึกได้ทิ้งไว้ก็ลืมหรือไม่เล่าซ้ำอีก (ซึ่งต้องขออภัยไว้ล่วงหน้า เพราะเขียนในขณะสุขภาพไม่ดี)
ในรามายณะฉบับย่อของอินโดนีเซียก็มีเรื่องน่ารู้น่าสนใจแปลกไปกว่าฉบับอื่นๆ อยู่บ้าง ในที่นี้ขอเก็บความเล่าเฉพาะตอนหนุมานมาตามนางสีดา ซึ่งเขาเรียกว่า “สินตา” (Sinta) มีชื่อที่เรียกต่างกันอยู่หลายชื่อ เช่น ลงกา เขียนเป็น อเลงกา (Alengka) และเรียกทศกัณฐ์ว่าราวณะ (Rawana) อินทรชิต ใช้ว่า Hindrajit
หนุมานไปลงกาแบบไม่รู้เรื่องมาก่อน รู้อย่างเดียวว่าอยู่ทางใต้ ฉะนั้นเมื่อได้รับแหวนเพชรจากพระรามแล้วก็เหาะไปทางใต้ ไม่รู้ว่าจะมีอันตรายอย่างไร ฉะนั้นก่อนจะถึงลงกาจึงไม่ได้ระวังตัว ไม่รู้ว่าราวณะได้ให้ “วิกตักสี” หรือ “กตักสินี” (Wikateksi หรือ Kataksini) เป็นยักษ์เฝ้าทะเลคอยดูแลมิให้ศัตรูล่วงล้ำเข้าไปในกรุงลงกา เป็นยักษ์ปากกว้างอ้าปากดูดกลืนสิ่งที่ผ่านมาได้อย่างง่ายดาย ฉะนั้นเมื่อหนุมานเหาะผ่านมา จึงถูกดูดกลืนเข้าไปในท้องอย่างไม่รู้ตัว พอรู้สึกว่าเข้าไปอยู่ในที่จำกัดก็ดิ้นขลุกขลักอยู่ เพราะภายในท้องมืด อากาศชื้น หายใจไม่สะดวก หนุมานถึงกับอุทานว่า “อนิจา วาระสุดท้ายของเรามาถึงแล้ว”
แต่หนุมานจะมาจบชีวิตงด้วยเหตุเพียงเท่านี้ได้อย่างไร ได้ผ่านอันตรายมามากมายหลายครั้ง นอกจากใช้กำลังความฉลาดไหวพริบแล้ว หนุมานยังมีสติที่มั่นคงไม่ตื่นตกใจง่าย
หนุมานพยายามรวบรวมสติอารมณ์ใช้เวทมนตร์เนรมิตกายให้ใหญ่ขึ้นๆ และในที่สุดสิ่งที่ห่อหุ้มหนุมานไว้ก็ระเบิดกระจายออก หนุมานหลุดพ้นออกมาได้เห็นท้องฟ้าที่โปร่งใสอีกครั้งหนึ่ง และเมื่อเห็นร่างของยักษ์ที่แหลกเละ จึงได้รู้ว่าอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง ต่อจากนั้นก็เหาะเข้าไปยังกรุงลงกา ค้นหานาสีดาต่อไป
