แท็งก์ความคิด : สี่ดรุณีที่มหิดล
เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ได้ดูมิวสิคัลเรื่อง Little Women เล่นโดยนักศึกษาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
กำกับการแสดงโดย ดำเกิง ฐิตะปิยะศักดิ์
เรื่อง Little Women อาจารย์ณรงค์ ปรางค์เจริญ คณบดีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ให้ข้อมูลในสูจิบัตรว่า เป็นบทประพันธ์ของ Louisa May Alcott นักประพันธ์ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นในปี ค.ศ.1868 และได้รับความนิยมจนมีผู้นำไปดัดแปลงเป็นโอเปร่า ละครเวที ละครเพลง ภาพยนตร์ ฯลฯ ซึ่งคนไทยคุ้นเคยในชื่อ “สี่ดรุณี”
เปิดการแสดงรอบแรกเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ แต่วันที่ไปดูคือวันที่ 25 กุมภาพันธ์
ตอนเข้าไปในหอแสดงดนตรี ได้ยินเสียงร้องใสแจ๋วของนักแสดงบนเวทีแล้วรู้สึกสะดุดหู
เหลือบเห็นคำอธิบายที่ผู้จัดฉายบนฉากด้านเหนือเวที ทำให้รู้ว่าเสียงร้องนั้นมาจากตัวละครชื่อ “โจ มาร์ช”
ทั้งนี้ตามท้องเรื่องตระกูลมาร์ชมีพี่น้อง 4 คน
คนโตชื่อ เม็ก รับบทโดย กันต์ธิดา สุขผล, โจ แสดงโดย ณัฐมน ถิชยา นั้นเป็นคนที่สอง ส่วนน้องอีก 2 คนชื่อ เบธ แสดงโดย อธิสสยา อัครมาส และชื่อ เอมี่ รับบทโดย กมลพร สัมธนากร
4 พี่น้องอยู่ในครอบครัวที่พ่อไปสงคราม เหลือแต่แม่ แสดงโดย อาจารย์ช่อลดา สุริยะโยธิน เลี้ยงดูอยู่ในเมืองคอนคอร์ด แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
ละครเพลงเรื่องนี้มี 2 องก์ โฟกัสเหตุการณ์ในปี ค.ศ.1866 เริ่มองก์แรก เมื่อโจได้รับจดหมายตอบปฏิเสธต้นฉบับจากสำนักพิมพ์
เธอไม่ใช่เพิ่งได้รับการปฏิเสธเป็นครั้งแรก แต่ถูกปฏิเสธมาแล้วหลายครั้ง
ครั้งนี้โจไปหารือกับโปรเฟสเซอร์แบร์ แสดงโดย ปนิธาน จวงครุฑ ซึ่งศาสตราจารย์แบร์ก็วิจารณ์แหลกจนโจไม่พอใจ
ช่วงนี้แหละที่ได้ยินเสียงร้องของณัฐมน และได้ฟังเธอพูดภาษาอังกฤษตามบทอย่างชัดถ้อยชัดคำ
ไม่ว่าจะเป็นบทเพลง An Operatic Tragedy หรือบทเพลง Better แต่ละเพลงสามารถดึงให้ทุกสายตาจดจ้องไปที่เวที
เรื่อง 4 ดรุณีหลายคนคงทราบเนื้อเรื่องแล้ว เพราะเป็นบทประพันธ์โด่งดังโดยมีผู้นำดัดแปลงทำนั่นทำนี่มาเยอะ
ส่วนการแสดงที่หอแสดงดนตรีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ นักแสดงแต่ละคนเสียงดี และถ่ายทอดอารมณ์เพลงตามบทประพันธ์ออกมาได้
ไม่ว่าจะเป็นบทร้องแสดงความรักระหว่าง เม็ก กับ จอห์น บรุค แสดงโดย ธนวัฒน์ จาตุจินดา ในบทเพลง More Than I Am หรือบทร้อง Astonishing ตอนท้ายขององก์แรกที่โจร้อง ฟังแล้วฮึกเหิม ปลุกให้ผู้ชมเอาใจช่วยให้เธอประสบความสำเร็จตามความตั้งใจ
ในช่วงต้นขององก์ที่ 2 การแสดงช่วงที่โจเล่าเรื่องที่ตัวเองประพันธ์ขึ้นให้ศาสตราจารย์แบร์ฟังนั้นสนุก
อาจจะเป็นเพราะเป็นช่วงเวลาที่เธอประสบความสำเร็จ เพราะต้นฉบับดังกล่าวได้รับการตอบรับจากสำนักพิมพ์
แต่ขณะที่อะไรๆ ทำท่าว่าจะดีขึ้น ครอบครัวมาร์ชก็ต้องพบกับเรื่องเศร้า เนื่องจากเบธเสียชีวิตจากอาการป่วย
การเสียชีวิตของน้องสาวทำให้โจสะเทือนใจ กระทั่งมารดาต้องมาปลอบ และสุดท้ายโจสามารถทำใจ และกลับมาใช้พลังสร้างสรรค์ได้อีกครั้ง
บทเพลง Days of Plenty และบทเพลง The Fire Within Me ฟังแล้วซาบซึ้ง
พลังสร้างสรรค์ผลักดันให้โจประพันธ์เรื่องสี่ดรุณีขึ้นมา
ตอนท้ายเรื่อง ลอรี่ รับบทโดย วิชพล อ่อนประไพ ที่เคยสารภาพรักกับ โจ แต่เธอปฏิเสธ ได้ตกลงแต่งงานกับ เอมี่ น้องสาวของโจ
วันงานแต่งงานของน้อง โจพบกับศาสตราจารย์แบร์ ทั้งคู่สารภาพรัก โดยศาสตราจารย์รับบทประพันธ์เรื่องสี่ดรุณีไปส่งให้สำนักพิมพ์
แล้วเรื่องราวของสี่ดรุณีก็จบลงอย่างน่าประทับใจ
สำหรับการแสดงมิวสิคัล หากขาดดนตรีก็คงไม่ใช่มิวสิคัล
เรื่อง Little Women สร้างสรรค์ดนตรีโดย Jason Howland นักประพันธ์เพลงรางวัล Grammy Award ซึ่งการแสดงครั้งนี้ วงดนตรี Mahidol Symphony Orchestra ที่มี ธนพล เศตะพรหมณ์ เป็นผู้ควบคุม ได้บรรเลงบทเพลง
เสียงดนตรีที่ได้ยินกับเสียงขับร้องบนเวทีกลมกลืนเหมาะสม ไม่ขัดหู
ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี ทำให้ผู้ฟังและผู้ชมได้รับอรรถรสและความสุนทรีย์ในการชม
การแสดงครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสาขาวิชาละครเพลง
อาจารย์ณรงค์ คณบดีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์บอกว่า วิทยาลัยต้องการให้นักเรียนและนักศึกษาฝึกฝนการเรียนรู้จากการลงมือทำ
ละครเพลงเรื่องหนึ่งๆ ทำให้นักเรียนและนักศึกษาได้ฝึกฝนหลายด้าน
นักแสดงได้ฝึกร้อง-ฝึกเต้น นักดนตรีได้ฝึกบรรเลง แล้วยังได้ฝึกการบริหารจัดการอีกด้วย
ทราบมาว่า การแสดงละครเพลงระดับโลก วิทยาลัยฯต้องซื้อลิขสิทธิ์
การซื้อลิขสิทธิ์คือค่าใช้จ่าย
แต่ถ้าการใช้จ่ายแล้วสามารถสร้างอนาคตนักเรียนและนักศึกษาได้ก็เป็นเรื่องน่าลงทุน
ยิ่งการใช้จ่ายที่ดำเนินการไปแล้วมีผลออกมาเป็นดั่งเช่นละครเพลง Little Women ที่มหาวิทยาลัยมหิดลจัดแสดงขึ้นครั้งนี้
อยากบอกให้ลงทุนไปเถอะ เพราะสิ่งที่ได้นั้นคุ้มค่ามากกว่าเงินที่เสียไป
