ถือเป็นงานระดับนานาชาติที่น่าสนใจอย่างยิ่ง สำหรับ อาร์ต บาเซิล ฮ่องกง 2566 (Art Basel Hong Kong 2023) ซึ่งในปีนี้
จัดที่ศูนย์การประชุมและการจัดงานแสดงแห่งฮ่องกง ถนนฮาร์เบอร์ หว่าน ใจ๋ ระหว่าง 23-25 มีนาคมที่จะถึงนี้
ริชาร์ด โคห์ ไฟน์ อาร์ต กำลังสำคัญของวงการศิลปะร่วมสมัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยอาศัยพื้นที่ในกัวลาลัมเปอร์, สิงคโปร์ และกรุงเทพฯ ประกาศเข้าร่วมนำเสนอผลงาน โดยมีเป้าหมายคือการแนะนําให้ผู้ชมจากนานาประเทศรู้จักกับศิลปินที่มีความคิดสร้างสรรค์มากที่สุดสามคนของมาเลเซีย คือ โหยว ชู กวน กับ จัสติน ลิม ในผลงานภาพเขียน และ โจชัว เคน โกเมซ ในผลงานประติมากรรม
ศิลปินแต่ละคนสร้างผลงานในสไตล์และลายเซ็นที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เพื่อเสนอมุมมองที่นําไปสู่สิ่งที่อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนในวงการศิลปะร่วมสมัยของมาเลเซีย ซึ่งโฟกัสไปที่การตกตะกอนความคิดและการมีสติ
ซีรีส์ผลงานประติมากรรมของโกเมซ สํารวจประเด็นปัญหาของความสัมพันธ์ที่ต้องพึ่งพาอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยนสภาพจากการแอบรักอยู่ห่างๆ มาเป็นความใกล้ชิดที่กัดกินทุกอย่างของความสัมพันธ์ ธีมของผลงานชิ้นนี้ถูกตั้งคำถามจากมุมมองของการถ้ำมอง ซึ่งเกี่ยวข้องกับตํานานของ เวนดิโก วิญญาณกินเนื้อคน ที่ถูกสาปให้ขับเคลื่อนด้วยความหิวโหย และดํารงอยู่ไปเรื่อยๆ อย่างอดอยาก ในขณะที่ตำนานนั้นดูลึกลับดำมืด แต่ผลงานของ โกเมซ กลับลดระดับความน่ากลัวจากเรื่องที่ได้รับแรงบันดาลใจมา ให้ซ่อนอยู่หลังเฉดสีพาสเทล รูปลักษณ์ที่ดูไม่มีพิษภัย และฉาบความน่าสยดสยองด้วยความเพ้อฝัน
ในขณะที่ภาพวาดชุดใหม่ของ จัสติน ลิม สะท้อนให้เห็นถึงช่วงเวลาที่ผู้คนใช้ชีวิตระหว่างล็อกดาวน์ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ทั้งๆ ที่อยู่ในโลกที่เหมือนจะไร้พรมแดน แต่ลิมรู้สึกว่ายิ่งความสัมพันธ์ของผู้คนพึ่งพาอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากขึ้นเท่าไหร่ เรายิ่งห่างไกลกันมากเท่านั้น
ผลงานของลิมเป็นฉากในจินตนาการ ที่จัดวางท่าทางของมนุษย์และลงสีองค์ประกอบภาพให้ออกมาในแนวภาพถ่าย ผสมปนเปกันเพื่อสร้างความรู้สึกคลุมเครือ ผลงานชิ้นนี้คือการพรรณนาถึงชีวิตประจําวันที่วางซ้อนในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปะติดปะต่อกัน สภาพแวดล้อมที่สร้างขึ้น และบางครั้งในสภาพแวดล้อมเทียม
ส่วนผลงาน “Burn The Desert” โหยว ชู กวน วาดจากประสบการณ์ส่วนตัวเพื่อแสดงความซาบซึ้งและชื่นชมนักสู้แนวหน้าและวีรบุรุษในชีวิตจริง ซีรีส์นี้ขยายมาจากผลงานชุด “Streaming Mountain” โดยเฉพาะในช่วงปี 2562-2563 ซึ่งยังเน้นการใช้เทคนิคการปล่อยให้สีหยดลงไปเรื่อยๆ
ทั้งหมดทําหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจถึงความซับซ้อนของชีวิตในยุคปัจจุบัน ขณะที่โลกเดินทางไปบนน่านน้ำที่ไม่มีใครรู้จัก แม้ว่าภายนอกจะดูสนุกสนานมั่นใจ แต่ก็มีความปรารถนาและการดิ้นรนเพื่อให้ได้รับการยอมรับ
