เรียกว่าโหมหนัก จัดให้เต็มแม็กซ์ หลังสมาชิก ส.ก.พักผ่อนเติมพลังในช่วงสงกรานต์
19 เมษายน รุมจับยัดปัญหาจากเสียงบ่นของพี่น้องประชาชนในท้องถิ่น ขึ้นเขียง ‘สภากรุงเทพมหานคร’ อภิปรายสะสางความทุกข์ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในเขต
การประชุมสามัญ สมัยที่สอง (ครั้งที่ 3) ปี 2566 จึงยาวนานกว่าทุกครั้ง ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าฯกรุงเทพฯ นั่งเลคเชอร์ข้างๆ ทีมผู้บริหารตั้งแต่ต้นยันจบ เพราะประธานสภา กทม.สัญญากับ ส.ก.ที่ลุกขึ้นท้วงว่าจะเคลียร์ให้หมด ไม่คั่งค้างเลื่อนญัตติ ยืดเวลาความทุกข์ของพี่น้องเหมือนที่ผ่านมา
ยกเลิกเถอะ ซ้ำซ้อน
เบรกไว้ก่อน ‘สภาคนเมืองฯ’
เปิดฉากด้วยตัวตึงอย่าง ‘เฮียล้าน’ สุทธิชัย วีรกุลสุนทร ส.ก.เขตจอมทอง พรรคเพื่อไทย ลุกขึ้นเบรกไอเดียที่ชัชชาติภูมิใจผลักดันตั้งแต่รับตำแหน่งผู้ว่าฯคนที่ 17 นั่นคือ “สภาคนเมืองประจำเขต” (สคม.เขต…)
เป็นแนวคิดที่อยากให้ประชาชนทุกกลุ่ม ทุกภาคส่วน เข้ามามีส่วนร่วมพูดคุย บริหารจัดการพื้นที่กับ กทม. ด้วยแนวทางสร้าง ‘ประชาคมเขต’ ฟอร์มคณะกรรมการ เขตละ 30-50 คน ที่ขับเคลื่อนประเด็นต่างๆ เช่น ผู้แทนชุมชน กลุ่มบ้านในรั้ว หรือหมู่บ้านจัดสรร อาคารชุด ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้แทนภาคธุรกิจหรือองค์กรเอกชน นักวิชาการ หัวหน้าหน่วยงานหรือส่วนราชการ ผู้บริหารสถาบันการศึกษา และผู้บริหารเขต มาล้อมวงประชุมที่เขตอย่างน้อยเดือนละครั้ง เพื่อรับบทเป็นที่ปรึกษา ให้ข้อคิดเห็นแนะนำกับ ผอ.เขต ในการทำแผนพัฒนาเขตตามนโยบายของรัฐและผู้ว่าฯ ให้เป็นไปตามกรอบงบประมาณ
ซึ่ง ‘เฮียล้าน’ ขอให้ฝ่ายบริหารยกเลิก เพราะซ้ำซ้อนกับการประชุมชุมชนประจำเดือนของเขต และจากที่ลงไปถามต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ไม่อยากประชุม เพราะบางคนเชิญก็ไม่มา
งง ส.ก.ปาร์ตี้ลิสต์
สงสาร ผอ.เขต แทบไม่ได้อยู่บ้าน
“สมัยก่อนมีสภาเขต ประชุมทุกเดือนทำหน้าที่เหมือนสภา กทม. ประชุมนำความเดือดร้อนของประชาชนมาให้เขตแก้ไข ถ้าเขตไม่สนใจ ก็มาร้องสภา กทม. กฎหมายรองรับอย่างนั้น
“แล้วตั้งสภาคนเมืองฯ ผมสงสาร ผอ.เขต เพราะปลัด กทม.สั่งมาจะไม่ทำก็ไม่ได้ ผอ.เขตบอกว่านโยบายเยอะมาก ทำเพื่อแก้ปัญหาให้ประชาชนเขาไม่ว่า แต่นโยบายที่ทำซ้ำซ้อน หากลดลงเขาจะมีเวลาอยู่กับครอบครัว ตอนนี้เขาแทบจะไม่ได้อยู่กับครอบครัวเลย” ส.ก.เขตจอมทองเปิดใจแทน ผอ.เขต
สมชาย เต็มไพบูลย์กุล ส.ก.เขตคลองสาน พรรคประชาธิปัตย์ เห็นด้วยเต็มเปา เล่าประสบการณ์แสนงง เจอ ‘ส.ก.เงา’ เพราะการตั้งสภาคนเมือง กลายเป็นให้อำนาจเทียบเคียง ส.ก. มิหนำซ้ำการคัดกรองเข้ามาก็ไม่มีการสอบประวัติดูบทบาททางการเมือง
“พื้นที่ผม คู่แข่งไปลงเฟซบุ๊กว่าเขาเป็น ส.ก.ปาร์ตี้ลิสต์ ผมก็ยังงงอยู่ ไม่ใช่ธรรมดานะ เขาลงว่าใครอยากได้งบประมาณให้บอก ส.ก.ปาร์ตี้ลิสต์ ปีละ 40 ล้าน ผมจึงบอกว่าถ้าท่านผู้ว่าฯ คิดดี ทำดี ตั้งใจดี แต่การจะมีองค์กรนี้ต่อ ต้องลดบทบาทลงบ้าง บทบาทเปลี่ยนไป ความตั้งใจ และมุมมองที่ดีมันก็เสียหายไป” ส.ก.สมชายวอน
ชัชชาติแจงทันที ปัจจุบันนี้ให้ยุติสภาคนเมืองประจำเขตอยู่เพื่อความรอบคอบ จะปรับปรุงให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง เช่นเดียวกับที่ ส.ก.เห็นพ้องให้ยกเลิก
เปลี่ยนเถอะ เก่าจนไฟลุก
อย่ารอซ้ำรอยสำเพ็ง
เพราะช่วงหน้าร้อน ประชาชนใช้ไฟจำนวนมาก ประกอบกับหม้อแปลงและสายไฟที่รับบทบาทมากว่า 10 ปี เสื่อมสภาพ 4 ทุ่มครึ่งช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา จึงเกิดเหตุการณ์ไฟลุกที่ซอยท่าดินแดง 1 ประกายไฟและหยดเพลิงออกมาจากหม้อแปลงและสายไฟเก่า
เป็นเรื่องราวที่ชาวบ้านเขตคลองสานเจอ ส.ก.สมชาย จึงหยิบปัญหามาเล่าสู่ ฉายหลักฐานคลิปเหตุการณ์ สงสารประชาชนที่ก่อนหน้านี้ร้องไปยังการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) แต่กลับได้รับคำตอบว่า “ไม่มีงบเปลี่ยน”
“การไฟฟ้าก็ควรจะต้องมีงบประมาณในลักษณะนี้ เมื่อใช้ไประยะหนึ่ง สายไฟ หม้อแปลงหมดอายุ คุณต้องมาเปลี่ยนโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องรอให้เกิดเหตุลัดวงจร หรือไฟชอร์ตก่อน มันเป็นธุรกิจบริการที่มีผลกำไร ต้องรักษาความสูญเสียของประชาชนด้วย” สมชายย้ำให้เร่งแก้ไข ก่อนเกิดเหตุการณ์เหมือนย่านสำเพ็ง
ทนมานาน ‘กฎล้าหลัง’
พังแต่ซ่อมไม่ได้
ญัตติที่กรูกันเข้ามาพยักหน้าหนุน คือขอให้สภา กทม.ตั้งคณะกรรมการวิสามัญศึกษาเพื่อแก้ไขปรับปรุงข้อบัญญัติ เรื่อง ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการพัฒนาทรัพย์สินที่ประชาชนทั่วไปใช้สอยร่วมกัน พ.ศ.2536 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ต้นเรื่องอย่าง กนกนุช กลิ่นสังข์ ส.ก.เขตดอนเมือง ไล่เลียงความจำเป็น เพราะแม้จะแก้ข้อบัญญัตินี้ไป 2 รอบในปี 2537 และ 2558 แต่ก็ยังไม่เท่าทันปัญหาสาธารณูปโภคที่รอไม่ได้ พื้นที่ใช้สอยร่วมกันของชาวบ้านถูกทิ้งร้างไม่มีผู้ดูแล ครั้น ส.ก.จะเข้าไปแก้ก็ไม่ได้ ยังไม่นับแนวทางปฏิบัติที่หากต้องการปรับปรุงที่รกร้าง ต้องมีหนังสือสั่งการ ประทับตราอนุมัติก่อน
“บางพื้นที่ถูกทิ้งร้างมา 10-20 ปี แต่มีประชาชนอยู่เยอะ ถนนพังขนาดเห็นเหล็กเส้น แต่ใช้งบลงไปแก้ไขปัญหาไม่ได้ เวลาที่เราร่วมประชุมกับชุมชน เสนอให้ไปซ่อมที่นู่นที่นี่ หรือติดตั้งไฟฟ้าซึ่งเป็นนโยบายของผู้ว่าฯเอง ก็ทำไม่ได้ เนื่องจากติดขัดด้วยระเบียบ” ส.ก.กนกนุชโอดแทนประชาชนทน
เดือดร้อนมานานเป็นสิบๆ ปี
หลังพูดจบ ส.ก.นับ 10 คน ลุกขึ้นโชว์ปัญหาในพื้นที่เขตของตัวเอง
เบื่อรถติดอีนุงตุงนัง
ลองไหม ‘แทรมน้อยลูกอีสาน-เรือเมล์’
รถไฟฟ้าสายสีเขียว สีน้ำเงิน สีม่วง หรือแม้แต่รถไฟฟ้าสายสีชมพู เหลือง ส้ม ที่กำลังก่อสร้าง ต่างเป็นช่องทางบรรเทาปัญหารถติด แต่ในมุมของ สุรจิตต์ พงษ์สิงห์วิทยา หรือ ดร.จอห์น ส.ก.เขตลาดกระบัง ที่อยู่ในเขตสนามบินยังไม่พอ
“เวลาจะเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิไปยังดอนเมือง มีอยู่หลายวิธี เช่น วินมอเตอร์ไซค์ แท็กซี่ Shuttle Bus หรือขึ้นแอร์พอร์ตลิงก์ จากนั้นต้องไปพญาไท เจอความอีนุงตุงนังต่อไปหลายสเต็ปมาก” ดร.จอห์นเล่าเป็นฉาก
ขอขาย 2 ไอเดีย Light Rail Transit System (LRT) หรือ Tram และทางที่ 2 คือ เรือเมล์
“เส้นทางระหว่างแอร์พอร์ตลิงก์กับสายสีชมพูห่างกันไม่ถึง 10 กม. รถรางเบาพลังงานไฟฟ้า หรือ Tram ที่ผลิตโดย ม.เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น ใช้งานได้จริง ลงทุนต่ำ 1 กม. ใช้งบราว 200 ล้านบาท แทรมน้อยลูกอีสาน 10 กม.ก็ประมาณ 2,000 ล้าน อายุการใช้งาน 40-50 ปี
“แทรมน้อยลูกอีสาน ผลิตโดยคนไทย 100% ไม่ว่าจะเป็นยางพาราที่ใช้ทำเบาะ ตัวราวจับ ตอนนี้ยางพาราตกต่ำ พี่น้องชาวเกษตรกรในจังหวัดภาคใต้ก็จะได้ผลพลอยได้” สุรจิตต์ชี้ข้อดีอีกทาง
ส่วนเรือโดยสารพลังงานไฟฟ้า (Taxi Boat) ในคลอง จะลดปัญหาจราจร ค่าบำรุงรักษาต่ำ บรรจุผู้โดยสารมาก ใช้พลังงานน้อยและลงทุนต่ำ ประโยชน์ข้างเคียงคือ น้ำจะไม่ท่วมเพราะต้องทำตลิ่ง
“ถ้าโปรเจ็กต์นี้เกิด ชาวบ้านจะได้รับผลพลอยได้ตรงนี้ด้วย ผมหวังจะผลักดันเป็นเวนิสตะวันออก ประเทศเรามีของดีเยอะแต่ยังดึงออกมาใช้
ไม่หมด” ส.ก.เขตลาดกระบังลั่น
ถามว่าเอาเงินมาจากไหน ดร.จอห์นชี้ช่อง ‘พ.ร.บ.ร่วมลงทุน’ ต่างชาติไม่ว่าจะจีน ฮ่องกง สิงคโปร์ ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย พร้อมลงทุน จะได้หมดปัญหาทุนสีเทา
ขอ ‘เรือติดแอร์’
เปลี่ยนท่าเรือสุดโบราณ
สุทธิชัย วีรกุลสุนทร หรือเฮียล้าน ส.ก.เขตจอมทอง คืออีกคนที่ผลักดันเรื่องการเดินทางทางน้ำ เพราะ กทม.มีสถานีเดินเรือครอบคลุมทุกเขต อย่างเขตจอมทอง คลองก็ผ่านตลาดน้ำวัดไทรที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว แต่น่าเสียดายไม่ได้รับการพัฒนา
“ถ้าสามารถสร้างตรงนี้ได้ นักท่องเที่ยวต่างชาติมากันเยอะมาก ถ้าเขามาพัก ทำสถานีเดินเรือดีๆ มันจะสร้างเศรษฐกิจและซอฟต์เพาเวอร์”
เฮียล้านมองสถานีเรือในปัจจุบันทั้งทรุดโทรมและโบราณ บรรยากาศริมคลองก็ไม่สวยงาม แต่กลับใช้งบประมาณหนักมาก
“ภูมิทัศน์ที่สำนักโยธาได้ทำ 4-5 โครงการ รุ่นที่เราเข้ามาใหม่ๆ จะเห็นได้เลยว่าทำแล้วเหมือนไม่ได้ทำ บางทีขับผ่านต้องมานั่งถามว่าอันนี้ทำแล้วเหรอ มันดูไม่สวย” ส.ก.สุทธิชัยแนะให้จ้างที่ปรึกษาสำรวจทั้งระบบ ปรับให้น่าใช้งาน
“นั่งเรือสวยๆ ติดแอร์เย็นๆ ไม่ใช่เรือหางยาว ใช้น้ำมันดีเซล เสียงดังโครมคราม ขึ้นไปต่อรถไฟฟ้า BRT ต่อ BTS รถไฟฟ้าใต้ดิน เราคิดเป็นระบบและแก้ไขปัญหาการจราจรให้คน กทม. มีสถานีสวยๆ มีที่ให้ขายของ เรือต่อรถ รถต่อเรือ” เฮียล้านชี้ว่าควรให้ภาคเอกชนเข้ามาลงทุนสัมปทาน (PPP)
ชอกช้ำใจ
งบชุมชนได้น้อยเกิน
ในส่วนของเขตธนบุรี ส.ก. จิรเสกข์ วัฒนมงคล ท้วงเรื่องงบหนุนค่าใช้จ่ายชุมชน ยกตัวอย่างตอนโควิด-19 ระบาด เปิดศูนย์พักคอย ชุมชนดูแลกันเองไม่มีหน่วยงานเข้ามารับผิดชอบ ซึ่งเป็นภาระที่หนักหนา ต้องดูแลลูกบ้านในขณะที่ได้รับเงินสนับสนุนเพียงน้อยนิด
“เมื่อประชาชนตายจำนวนมาก เผาศพกันจนเตาระเบิด ในพื้นที่ผมแตกไป 4 วัด ชุมชนได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาใหม่เอง”
ยิ่งยุคปัจจุบันเศรษฐกิจย่ำแย่ ชุมชนได้รับเงินหนุนน้อยมาก โดยชุมชนขนาดเล็ก 5,000 บาท ชุมชนขนาดกลาง 7,500 บาท และชุมชนขนาดใหญ่ 10,000 บาท ซึ่งไม่สมเหตุสมผล ส.ก.จิรเสกข์จึงเสนอให้ปรับขึ้นเป็น 10,000 บาท 10,500 บาท และ 20,000 บาท เพื่อนำเงินส่วนนี้ไปเพิ่มในอัตราค่าอาหาร จากเดิม 25 บาท/คน เป็น 50 บาท
“25 บาทในปัจจุบันนี้ กาแฟแก้วเดียวก็ไม่พอแล้วครับ 50 บาทก็จะได้กินได้แต่ข้าว น้ำก็ไม่ได้กิน” จิรเสกข์เล่าเรื่องจริงที่ยิ่งกว่าละคร
ดีไซน์พลิกโฉม ‘ศูนย์เยาวชน’
หยุดวงจร ‘ซ่อมวน’
อีกหนึ่งญัตติที่ชัชชาติชอบมาก เป็นของ ภัทราภรณ์ เก่งรุ่งเรืองชัย ส.ก.เขตบางซื่อ ขายไอเดียปรับปรุงและพัฒนาศูนย์เยาวชนฯ ให้ทันสมัยน่าใช้ และปลอดภัย และโดยแอบซุ่มทำโครงการนี้ร่วมกับพรรคก้าวไกล คณะก้าวหน้า และเจ้าหน้าที่สำนักวัฒนธรรมกีฬาและการท่องเที่ยว กว่า 5 เดือน ด้วยเห็นความเสื่อม จากการที่มุ่งซ่อมสิ่งที่ผุพัง มากกว่าเปลี่ยนหรือพัฒนาใหม่ โดยมีบริษัทเอกชนช่วยออกแบบ และทำใบ BOQ
ครั้งนี้จึงขอสภานำงบปี 2567 ไปพัฒนาศูนย์เยาวชนเตชะวณิช (ศูนย์สร้างสุขทุกวัย) ในเขตบางซื่อ
“ตึกร้าว น้ำรั่ว พื้นสนามชำรุด แสงแดดแยงตาขณะเล่นกีฬา มีคนมาใช้งานมากมายจริงๆ โดยเฉพาะปี 2561 สูงถึง 200,000 คน ตั้งแต่ผู้สูงอายุมารำไท้เก๊ก เต้นลีลาศ วัยกลางคนมาเล่นฟิตเนส วัยรุ่นมาเล่นกีฬา เล่นดนตรี มีเด็กเล็กที่เรียนรำไทย จนถึงมานั่งทำการบ้าน สิ่งเดียวที่บกพร่องในสมการนี้ คือตัวอาคารสถานที่”
จากที่ ส.ก.เนอสเปิดเวทีรับฟังเสียงผู้ใช้งานทุกวัย ปลาย ต.ค.65 ได้ข้อสรุป ‘รีดีไซน์อาคาร’ ให้ทันสมัยเป็นสัดส่วน น่าใช้งาน ‘รีฟังก์ชั่น’ เปลี่ยนการจัดวางภายใน
ภานนอกเพียงทาสีและตกแต่งเล็กน้อย ส่วนทางเข้าปรับให้ลาดชันใช้รถเข็นได้ เป็น Universal Design ตามนโยบายของผู้ว่าฯ ส่วน ‘ห้องน้ำ’ ทำทางลาด มี 1 ห้องใหญ่รองรับรถเข็น ห้องโล่งปรับให้เป็นห้องฟิตเนส กั้นเป็นสัดส่วน เพิ่มส่วนกิจกรรมนันทนาการ สนามกีฬาห้องดนตรีและห้องอเนกประสงค์เดิม ก็เปลี่ยนเป็นบิลด์อินเพื่อเพิ่มพื้นที่ ย้ายจากห้องลีลาศ และห้องร้องเพลงของผู้สูงอายุลงมาที่ชั้น 2 แก้ปัญหาบันไดชั้น 3 แคบมาก ปรับแม้กระทั่ง ‘ออฟฟิศของเจ้าหน้าที่’ มีห้องให้เรียนภาษาจีน ทำงานคหกรรม นั่งทานข้าว ทำด้านบนเป็น ‘ห้องมัลติมีเดีย’ มีโคเวิร์กกิ้งสเปซ ให้เด็กๆ มาอ่านหนังสือ รวมถึง ‘ห้องดนตรีไทย’ ‘ห้องดนตรีสากล’ ที่ปรับเพื่อเพิ่มคุณภาพในการใช้เครื่องดนตรี
“หากเรามองว่างบประมาณจะต้องไปอยู่ที่การซ่อมแซมเท่านั้น ก็จะเหมือนกับงูกินหาง จะซ่อมวนไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด ประชาชนก็จะได้ใช้ของเดิมเหมือนเมื่อ 20 ปีก่อน เข้าใจว่างบประมาณส่วนใหญ่ก็ไปลงกับการสร้างศูนย์เยาวชนแห่งใหม่ในหลายเขต ซึ่งก็สวยงามและมีมาตรฐานมากๆ แต่ก็อยากให้ท่านกลับมามองศูนย์เดิมที่มีผู้ใช้งานอย่างล้นหลาม” ส.ก.บางซื่อขายแนวคิด
ด้านชัชชาติบอกว่า ตรงกับแนวนโยบายที่ต้องการจะปรับปรุง จะรับไปเป็นต้นแบบและขยายผลให้ครบทั้ง 35 แห่ง ด้าน ส.ก.อมยิ้ม เฝ้ารอวันดูของจริง
‘พระราม 3’ หรือดาวอังคาร
คาราคาซังไม่ไหว
ถึงคิว พุทธิพัชร์ ธันยาธรรมนนท์ ส.ก.เขตยานนาวา โวยโครงการก่อสร้าง ทั้งการมุดสายไฟลงดิน ปรับปรุงระบบท่อประปา และซ่อมฝาบ่อพักระบายน้ำ คาราคาซังทำจราจรติดขัด สร้างมลพิษทางเสียงและอากาศ
พุทธิพัชร์ซูมปัญหาของช่องทาง BRT ที่ส่งผลทั้งกินเลน ถนนพระราม 3 ทำให้รถติด และตัวหนอนหลุด ไม่นับปัญหาถนนทรุดจากการขุดท่อร้อยสายไฟทิ้งไว้ พอน้ำท่วมเกิดเป็นโพรง หากเหยียบผิดจุดรถสามารถหล่นได้ทั้งคัน
“ขนาดท่านผู้ว่าฯลงไปชี้จุดเอง ดีได้ 1-2 เดือนก็เป็นอีก มันไม่ใช่มีแค่หลุม 2 หลุม ถนนทั้งพระราม 3 เกือบ 200 หลุม แก้ไม่ได้ เราทำอะไรได้บ้างนอกจากทำใจ” พุทธิพัชร์คาดหวังว่ารอบหน้า กทม.จะหาผู้รับเหมาที่มีคุณภาพ
ยังมีเรื่องการฝังท่อประปา บางจุดใช้ยางแอสฟัลต์ร้อนเท ดำพรืดเป็นแถบตลอดแถวเป็นลายมังกร
“นึกว่าพญานาคเลื้อย ต้องอย่าลืมว่าเป็นพื้นที่คนอาศัยเยอะ ส่งคนเข้าไปทำงานสีลม สาทร ปทุมวัน เรื่องฝุ่นเองก็เป็นอันดับต้นๆ เพราะโครงการก่อสร้าง ผมว่าหลายๆ เขตก็เจอเรื่องนี้ ของผมมีทั้งฟุตปาธ มีทั้งบนถนน คนแก่สูงอายุเดินมาสะดุดพื้นหัวทิ่ม ไม่คุ้ม เขตมาแก้ก็ได้แค่ ปะ ปะ ปะ จนผมบอกว่าเปลี่ยนชื่อไหม พระราม 3 เปลี่ยนเป็นดาวอังคารก็ได้”
“ไม่ไหวครับแบบนี้” พุทธิพัชร์ทิ้งท้าย
ทีมข่าวเฉพาะกิจ
