ฉันรักธรรมศาสตร์
เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉัน‘รักแมว’
ประสบความสำเร็จระดับมงลงมาแล้วถึง 2 ครั้ง สำหรับโครงการทำหมันแมวฟรี ภายใต้ความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ มูลนิธิรักษ์แมว และเหล่าอาสาสมัคร กระทั่งจัดหนักอีกรอบเป็นครั้งที่ 3 ที่เก่า เวลาเดิม ณ หอประชุมใหญ่ รั้วแม่โดม
11 มิถุนายนที่ผ่านมา บรรยากาศเวลา 09.00 น. มีประชาชนทั่วไปรอลงทะเบียนนำแมวมาทำหมันอย่างคับคั่ง โดยมีการเรียกตามลำดับคิว แล้วนำกรงเข้าไปในห้องโถงเพื่อทำการฉีดยาสลบ และทำหมัน จากนั้นรอน้องเหมียวฟื้นประมาณ 1 ชั่วโมง
งานนี้ ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายบริหาร ท่านเดิม คือ ผศ.ดร.อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์ เดินทางมาเฝ้าไม่ห่าง เข้าพูดคุยและให้การต้อนรับประชาชนที่เข้าร่วมโครงการ รวมถึงดูแลความเรียบร้อยทั้งหมด
ผศ.ดร.อดิพลเผยว่า ภายใน ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ มีแมวค่อนข้างเยอะ ส่วนใหญ่เป็นแมวจรไร้บ้าน จึงพูดคุยกับทีมอาสาว่าจะจับแมวในมหาวิทยาลัยทำหมัน หลังจากเคยจัดโครงการในลักษณะเดียวกันนี้มาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่ 3 โดยมียอดรวมทั้งสิ้นราว 900 ตัว
“รอบที่ 3 นี้มีคนลงทะเบียนทั้งหมด 333 ตัว ส่วนหนึ่งเป็นแมวไร้บ้านที่ประชาชนช่วยกันจับมาทำหมัน ส่วนหนึ่งเป็นแมวที่มีเจ้าของที่รับราคาทำหมันในโรงพยาบาลไม่ไหว จึงเข้าร่วมโครงการนี้ สาเหตุที่ทางโครงการจำกัดจำนวนเพราะต้องมีการเตรียมยาสลบให้เพียงพอ
ผมอยากให้หลายๆ ที่ทำเหมือนกัน เพราะมหาวิทยาลัยเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพ เราอยู่ใกล้ชิดชุมชน ใกล้ชิดประชาชน มีหลายมหาวิทยาลัยติดต่อมาถามเหมือนกัน ทางเราก็ให้ข้อมูลไป อย่างทางมูลนิธิเองก็บอกว่าแถวกรุงเทพฯไม่มีพื้นที่เลย มีทางมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เป็นที่แรก มองว่าช่วยลดปัญหาแมวจรจัดได้เยอะเลย เดี๋ยวรอดูว่าจะทำได้อีกนานแค่ไหน” ผศ.ดร.อดิพลกล่าว
เมื่อสอบถามถึงแมวจรในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเคยมีการติดป้ายรอจับหลายตัว อาทิ แมวดำ ตัวผู้ ใส่ถุงเท้าที่ขาหลัง และแมวสามสี หน้ามุ่ย ตัวเมีย หางยาว ซึ่งมีความพยายามในการรวบตัวมาแล้วในการทำหมันของโครงการทั้ง 2 ครั้ง แต่ยังไม่สำเร็จ
ผศ.ดร.อดิพลตอบว่า ทั้ง 2 ตัวที่กล่าวมา รู้ทัน หนีไปก่อน แต่จับได้อีกตัวหนึ่ง ชื่อว่า ‘โทน’ มีถิ่นพำนักบริเวณโรงขยะ มธ.ท่าพระจันทร์
“ตอนนี้แมว มธ.ที่จับได้ครั้งนี้มีแค่ตัวเดียว ส่วนเป้าหมายที่ติดประกาศไว้ 2 ตัว คือ แมวดำ เพศผู้ ใส่ถุงเท้าน้อยๆ ที่ขาหลัง กับสามสีหน้ามุ่ย เพศเมีย จมูกสามสี แม่พันธุ์ชั้นดี จับ 2 รอบแล้วยังไม่ได้ รอบที่ 3 จะจับอีก แต่รู้ทันหนีก่อน
จริงๆ จะจับหลายครั้งแล้ว แต่เพิ่งจับได้รอบนี้ โดยใช้วิธีเอากรงดัก คนที่จับได้คือพี่นิด ทีมจับแมว และ รปภ.ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก็ช่วยจับด้วย คือเอากรงไปวางตามจุดที่เขาอยู่ เอาอาหารไปล่อ จับเสร็จก็เอาเข้ากรงไว้เลย เอาไปไว้จุดพักแมว ถ้าไม่จับแมวล่วงหน้าจะยาก เพราะ 12 ชั่วโมงก่อนทำหมันต้องงดน้ำงดอาหาร เมื่อทำหมันเสร็จแล้วเราจะทำการสลักที่หูแมวด้วย เผื่อว่าถ้าเจอข้างนอกจะได้รู้ว่าเป็นแมวธรรมศาสตร์ ส่วนแมวที่ประชาชนมาทำหมันจะติดเบอร์ไว้ที่กรง เมื่อแมวฟื้นจะจับใส่กรงแล้วให้ประชาชนมารับกลับ
ส่วนแมวจรที่ไม่ได้งดอาหารอาจต้องทำตอนท้าย ทางเราไม่ได้จ่ายเงินให้อาสาสมัครเลย ทุกคนเป็นอาสาสมัครหมด รวมถึงมูลนิธิด้วย ทางมหาวิทยาลัยก็จะเตรียมสถานที่ เตรียมอาหาร ซึ่งเป็นส่วนที่ทางมหาวิทยาลัยสนับสนุนเอง” ผศ.ดร.อดิพลเล่า
ตัดภาพมาที่ ‘โทน’ เป็นแมวตัวผู้ สีน้ำตาลลายสลิด อยู่ในสภาพงอแง โวยวาย ทำท่าหอบ เพราะถูกกักขังหน่วงเหนี่ยวในกรงมา 2 วัน โดยได้ลำดับการทำหมันเป็นคิวที่ 5
ด้านอาสามัครที่ร่วมโครงการ ได้แก่ ปริณดา เฉลิมถิรเลิศ อายุ 15 ปี นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 และเพื่อนๆ เผยว่า เห็นประกาศในเพจเฟซบุ๊กของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ว่าต้องการอาสาสมัคร จึงชวนเพื่อนมาด้วยอีก 2 คน
“มาเป็นครั้งแรก การเป็นอาสาสมัครวันนี้สนุกมาก ได้ดูการผ่าตัดทำหมันแมวว่าเป็นอย่างไร ถ้าโครงการนี้จัดขึ้นอีก ก็อยากจะมาอีกเพราะการทำหมันแมวสำคัญมากต่อการลดจำนวนประชากรแมว ตอนนี้ก็ทำชมรม Helping paws เป็นชมรมช่วยทำหมันแมวเป็นหลัก รวมถึงบริจาคของ เครื่องมือให้กับมูลนิธิสัตว์ โดยลงพื้นที่หาแมวที่จะทำหมันใกล้ๆ โรงเรียน แถวชุมชนรอบๆ นำแมวไปคลินิกเพื่อทำหมันฟรี ซึ่งเป็นการช่วยลดประชากรแมวได้จริงๆ วันนี้ได้มาลงพื้นที่จริงนอกรั้วโรงเรียนถือว่าเป็นประสบการณ์ดีๆ” ปริณดากล่าว
สำหรับผู้หิ้วตะกร้ามาเข้าร่วมโครงการ อย่าง ณัทกาญจน์ แสนสาคร พนักงานบริษัท อายุ 28 ปี ซึ่งพาแมวสุดรักมาร่วมทำหมันเผยว่า รู้จักโครงการนี้ผ่านเพจเฟซบุ๊กของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
“มาทำหมันแมวที่นี่เป็นครั้งแรก เมื่อก่อนเคยทำแบบเสียตังค์ประมาณ 10 ปีที่แล้ว ตอนนั้นราคา 600 ตอนนี้ราคา 2,000 แล้ว เราก็ไม่ไหว ค่าใช้จ่ายมันเยอะ เลยเลือกมาที่นี่” น.ส.ณัทกาญจน์กล่าว
ถือเป็นอีกหนึ่งโครงการดีๆ ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (และการแมว) สมกับมอตโต ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน (และแมว)
สุธาสินี สืบเรือง
