เล็กแต่สำคัญ
สองสัปดาห์ที่ผ่านมาเครือมติชนจัดสัมมนา 2 งาน ที่มีทั้งความแตกต่างและความเหมือนกัน
งานแรก คือ Talks for Thailand 2024 : เสียง-สามัญชน
งานที่สอง คือ สัมมนา “ปลุกไทยฝ่าวิกฤต ปั้น PCB เศรษฐกิจแสนล้าน”
ความแตกต่างที่พบคือ งานหนึ่งเป็นเรื่องของคน เป็นเรื่องของสังคมการเมือง อีกงานหนึ่งเป็นเรื่องของดิจิทัล เป็นเรื่องเศรษฐกิจ
แต่สิ่งที่เหมือนกัน คือ ทั้งสองงานต่างกล่าวถึงความสำคัญของสิ่งเล็กๆ
เสียงสามัญชน นำเสนอความสำคัญของ “คนตัวเล็ก” ในสังคมใหญ่
หากแต่คนตัวเล็กเหล่านี้ กลับเป็นหัวใจสำคัญของชาติ การกู้ชาติ และการสร้างชาติ
ขณะที่สัมมนาเรื่อง PCB ได้กล่าวถึงแผ่นวงจรเล็กๆ ที่เป็นกระดูกสันหลังของเศรษฐกิจดิจิทัล
ย้อนกลับไปที่สัมมนา เสียงสามัญชน สุวพงศ์ จั่นฝังเพ็ชร บรรณาธิการ นิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ หยิบยกเอาชีวิตของ โต น้อย เล็กในนิยาย “คนดีศรีอยุธยา” ของ เสนีย์ เสาวพงศ์ ขึ้นมาเกริ่นนำ
โต น้อย เล็ก ที่แม้จะไม่ใช่พี่น้องคลานตามกันมา แต่ก็ร่วมมือกัน เพื่อรวบรวมชาวบ้านที่แตกฉานซ่านเซ็น หลังกรุงแตกให้กลับมาเป็นชุมชน เป็นสังคมใหม่
สร้างชุมชนที่ปลอดการกดขี่ ชุมชนที่ทุกคนมีความเท่าเทียม ไม่มีใครใหญ่กว่าใคร จะทำอะไรก็ปรึกษากัน ไม่มีหัวหน้า ไม่มีลูกน้อง
เป็นชุมชนแห่งอุดมคติ
ชีวิตของ โต น้อย เล็ก นั้นคือ จินตนาการ
แต่สุวพงศ์มองว่า แม้จะเป็นจินตนาการ แต่เป็นจินตนาการที่ เสนีย์ เสาวพงศ์ ฝันถึง
ฝันอยากให้เกิดสังคมแห่งสามัญชนที่เกิดขึ้นจากพลังของสามัญชน
งานในวันนั้น ยังมีนักวิชาการรุ่นใหม่อย่าง กษิดิศ อนันทนาธร ที่มองว่า คนธรรมดาสามัญ มีสิทธิมีเสียง มีโอกาสในสังคม หลัง 24 มิถุนายน 2475
คนอย่าง ทองอินทร์ ภูริพัฒน์, ถวิล อุดล, จำลอง ดาวเรือง, เตียง ศิริขันธ์ คือตัวอย่างของผู้แทนชาวบ้านที่ไม่ได้มาจากตระกูลชนชั้นสูง แต่เป็นปากเสียงให้กับคนสามัญชนได้
เหล่านี้คือตัวอย่างของเสียงสามัญชนที่ถูกสะท้อนในสภา
ขณะที่ ณัฐพล ใจจริง นักวิชาการชื่อดัง ยกเอาเหตุการณ์ชาวบ้านโป่ง ลุกขึ้นมาต่อต้านทหารญี่ปุ่น ถือเป็นการแสดงบทบาทของ “สามัญชน” ในฐานะพลเมืองอย่างชัดแจ้ง
กรณีชาวบ้านโป่งในเหตุการณ์ครั้งนั้น ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ที่เกิด ณ บ้านโป่ง และเติบโตในช่วงเวลานั้น ได้สอดแทรกประสบการณ์เอาไว้ใน Lecture Performance ด้วย
อาจารย์ชาญวิทย์ เล่าเรื่อง “ถ้วยสาเกจักรพรรดิ” ที่ได้มา และมีความประทับใจญี่ปุ่น
ชีวิตของอาจารย์ชาญวิทย์ ผ่านเหตุการณ์ ทั้ง 14 ตุลา 16 ทั้ง 6 ตุลา 19
สัมผัสบรรยากาศอเมริกันในช่วงเรียนจนถึงปริญญาเอก สัมผัสบรรยากาศญี่ปุ่นในช่วงที่ไทยไม่สงบ
อาจารย์ชาญวิทย์เป็นนักวิชาการ เป็นครูที่มุ่งมั่นปั้นศิษย์ให้เติบโต
ตอนหนึ่งใน Lecture Performance สะท้อนความคิดที่ตกผลึก
อาจารย์ชาญวิทย์เล่าว่า ช่วงที่เรียนในอเมริกา ได้เข้าชมรมทำกิจกรรมการปั้นหม้อ
เมื่อกลับมาเป็นอาจารย์ธรรมศาสตร์ ปี 2516 ตั้งใจว่าจะกลับมาปั้นนักศึกษา
แต่พบว่าคนรุ่นใหม่ไม่เหมือนดินเหนียว เราอาจขึ้นต้นให้ได้เพียงน้อยนิด แต่เขาและเธอมีจิต มีวิญญาณ
ต่างกับดินเหนียวที่ต้องยอมตามกลายเป็นรูปทรงที่เราปั้น
คนหนุ่มสาวเมื่อเขาเรียนรู้ พอเราขึ้นต้นให้แล้ว เขาและเธอก็เติบใหญ่และบินไปตามทิศทางของตนเอง
ฟังแล้วซาบซึ้งถึงความเป็นครู
เขาและเธอเหล่านั้นก็คือสามัญชนพลเมืองของชาติ
เป็นคนตัวเล็ก แต่มีความสำคัญเสมอ
สำหรับงานสัมมนา PCB ที่มองเผินๆ เสมือนจะเล่าแต่เรื่องแผงวงจร
แต่แผงวงจรที่หลายคนพบเห็นเป็นประจำ ในแวดวงอุตสาหกรรม และธุรกิจ กลับสามารถสร้างมูลค่าได้มหาศาล
“PCB” เป็นแผงวงจรเล็กๆ ที่หลายคนอาจมองข้าม
แต่ PCB เป็นหัวใจหลักของเทคโนโลยีทางดิจิทัล เป็นแผ่นที่กลายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต้องมี
อุปกรณ์ต่างๆ เช่น โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ บอร์ดประมวลผลในรถยนต์ (ECU) อุปกรณ์ทางการแพทย์ AI Server และอุปกรณ์รับส่งสัญญาณผ่านดาวเทียม ต่างต้องพึ่งพา PCB
PCB จึงเปรียบเสมือนกระดูกสันหลังของอุปกรณ์เหล่านั้น
เมื่อ PCB มีความสำคัญ PCB จึงสร้างโอกาสทางธุรกิจ และเศรษฐกิจให้ไทยได้
สามารถสร้างงาน และสร้างรายได้ให้แรงงานมีฝีมือได้มาก
และเป็นความหวังที่จะสร้างรายได้ให้ประเทศ
เรื่องนี้ ฐากร ตัณฑสิทธิ์ ประธานที่ปรึกษากรรมาธิการ อว. และคณะกรรมาธิการ ร่วมกันผลักดัน
ทำการศึกษา PCB รอบด้าน เพื่อผลักดันให้รัฐบาลสนับสนุน
พยายามทำให้รัฐบาลมองเห็น “ของเล็กๆ” ที่มีความสำคัญมาก
คาดหวังกันว่า หากไทยสามารถดึงต่างชาติลงทุน หรือผู้ประกอบการไทยลงทุน PCB เอง
PCB จะเป็นอุตสาหกรรมใหม่ที่มีอนาคต
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าแผงวงจรเล็กๆ จะสามารถสร้างงานสร้างเงินให้ประเทศได้
PCB นั้นเป็นสิ่งเล็กๆ ที่เป็นวัตถุ
แต่สำหรับสามัญชนแล้ว เป็นคนตัวเล็กๆ ที่ดำรงอยู่อย่างหลากหลายคน
ทุกคนล้วนมีความสำคัญต่อชาติบ้านเมือง
เพียงแค่รัฐมองเห็น และฟังเสียงพวกเขา การพัฒนาชาติก็จะมีพลังขึ้นมาอีกมาก
นฤตย์ เสกธีระ
