แท็งก์ความคิด : มิวสิกคัลระดับโลก

แท็งก์ความคิด : มิวสิกคัลระดับโลก

มีโอกาสได้ชม มิวสิกคัลระดับโลก The Phantom of the Opera อีกครั้งในกรุงเทพมหานคร

นี่ถือเป็นครั้งที่ 2 ในชีวิต หลังจากที่ก่อนหน้านี้สิบกว่าปี มิวสิกคัล เรื่องนี้ได้มาแสดงที่เมืองไทยมาแล้ว

สถานที่แสดงยังคงเป็น เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ ศูนย์การค้าเอสพลานาด กทม.

เมื่อใดที่ได้ชมการแสดงระดับโลกในเมืองไทย เมื่อนั้นจะรู้สึกถึงความศิวิไลซ์ของประเทศ

เป็นความรู้สึกดีๆ ต่อผู้จัดที่เชื่อว่ามีความปรารถนาดีต่อการเสริมสร้างรสนิยม

รสนิยมที่บางครั้งคนมองข้าม บางครั้งคนมองว่าเป็นเรื่องโอเวอร์ แต่แท้จริงแล้ว หากใครมีรสนิยมที่ดี เมื่อผลิตชิ้นงานออกมา ย่อมมีอะไรๆที่ดูดีเสมอ

ศิลปะการแสดงก็เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างรสนิยม การได้ดูได้ฟังได้ศึกษา ย่อมเป็นประโยชน์

ยิ่งได้สัมผัสกับศิลปะการแสดงของชาติอื่น ยิ่งได้ประโยชน์

ยิ่งได้สัมผัสกับศิลปะการแสดงระดับโลก อันนี้คงไม่ต้องโม้ เพราะประโยชน์ที่ได้รับนั้นย่อมมีมากๆ

The Phantom of the Opera แสดงมาแล้ว 40 ปี รวมแล้วประมาณหมื่นครั้ง แต่ละครั้งยังมีผู้เข้าชมจำนวนมาก

นี่แสดงว่ามิวสิกคัลเรื่องนี้ไม่ธรรมดา

เนื้อเรื่องมาจากวรรณกรรมฝรั่งเศส ประพันธ์โดย “กัสตง หลุยส์ อาลแฟรด เลอรู” (ค.ศ.1868-1927) นักหนังสือพิมพ์และนักเขียน ที่ได้ฝากผลงานเอกไว้

หยิบยกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในโรงละครโอเปราการ์นีเย ฝรั่งเศส ขึ้นมาผนวกกับจินตนาการ แล้วประพันธ์เป็นเรื่องลึกลับซ่อนเงื่อนในโรงละครโอเปรา

กล่าวถึงชายชื่อ อีริค บุคคลลึกลับที่หลบอยู่ถ้ำใต้ดินของโรงละครโอเปรา เป็นชายที่มากความสามารถ เชี่ยวชาญด้านดนตรี

ชายคนดังกล่าวมีโอกาสสอนการร้องเพลงให้แก่ คริสติน นักแสดงผู้มีพรสวรรค์ และเกิดความประทับใจ

คริสติน นับถือว่าชายคนนั้นเป็น “เทพดนตรี” แต่ไม่เคยพบปะเห็นตัว

กระทั่งวันหนึ่งคริสตินมีโอกาสได้เล่นเป็นตัวเอก และสร้างความประทับใจแก่ผู้ชม

รวมทั้ง ราอูล น้องชายผู้อุปถัมภ์โรงละครโอเปราด้วย

ราอูลพบคริสตินและหลงรักสาวสวยเสียงใสผู้นี้ ทำให้ชายลึกลับที่แอบชอบคริสตินเคลื่อนไหว

และแล้วเรื่องราวของ 2 หนุ่ม 1 สาวก็เกิดขึ้น

ความลึกลับของชายคนที่เป็นเทพดนตรีค่อยๆ เปิดเผย คริสตินมีโอกาสได้พบ และเห็นว่าชายคนนั้นมีหน้ากากสวมทับ

เรื่องราวความขัดแย้งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งเกิดเหตุการณ์ร้ายๆ ขึ้นที่โรงละคร

มีคนถูกฆ่า มีการลักพาตัว มีการวางกลเกมเพื่อจับตัวชายลึกลับ

สุดท้ายจบลงเช่นไรหลายคนคงทราบ ส่วนใครที่ไม่ทราบคงต้องไปดู

The Phantom of the Opera ได้ขยับจากนวนิยายกลายเป็นมาเป็นมิวสิกคัล มี แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ นักประพันธ์เพลงชาวอังกฤษ อายุ 77 ปี สร้างสรรค์ขึ้นมา

บทเพลงที่ใช้ขับขานในมิวสิกคัลมีหลากหลาย อาทิ เพลง The Phantom of the Opera เพลง Think of Me เพลง Angle of Music All เพลง I Ask of You เป็นต้น

แต่ละบทเพลงมีทำนองหลากหลาย มีเนื้อร้องที่ไพเราะ ครบอารมณ์ รัก หึงหวง เกรี้ยวกราด ดุดัน สนุกสนาน คึกคัก

ระหว่างการแสดงมีช่วงสร้างความประทับใจให้แก่ผู้ชมเป็นระยะ อาทิ ช่อแชนเดอร์เรียหล่นลงมา เป็นต้น

The Phantom of the Opera ที่ได้ไปชมในครั้งนี้ มี Samuel Wyn-Morris นักแสดงระดับโลก รับบทเป็น The Phantom ที่มีเสียงร้องเข้มแข็ง ดุดัน และอ่อนหวาน

ส่วน Grace Roberts รับบท Christine นั้นผู้ชมต้องติดใจกับเสียงของเธอตั้งแต่ฉากแรกที่ปรากฏ เรียกได้ว่าฟังแล้วเคลิ้ม

ขณะที่ Rory McCollum รับบทเป็น Raoul มีเสียงร้องไพเราะ เมื่อได้ฟังบทเพลงที่ร้องคู่กับคริสตินแล้ว อยากฟังอีก

The Phantom of the Opera หากเทียบกับการแสดงเมื่อสิบกว่าปีก่อน สิ่งที่แตกต่างเท่าที่จำได้ น่าจะเป็นฉาก เครื่องแต่งกาย และกิมมิกระหว่างการเดินเรื่อง

สิ่งที่เปลี่ยนแปลง บางอย่างก็ชอบมากกว่า บางอย่างก็ชอบน้อยกว่าครั้งก่อน

แต่ที่ชอบมากพอๆ กันคือการแสดงและการขับร้องบทเพลงในมิวสิกคัลแห่งตำนานเรื่องนี้

The Phantom of the Opera

นฤตย์ เสกธีระ