อสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2560 ช่างคิดกันจิง จิ๊ง
ปกติ การซื้อโครงการจัดสรรเขาบอกว่าเป็นการซื้อคุณภาพชีวิต เพราะฉะนั้น พื้นที่ส่วนกลางที่อยู่ในหมู่บ้านหรืออยู่ในคอนโดมิเนียมจึงเป็นตัวตัดเกรดได้เหมือนกัน
หัวข้อชวนคุยวันนี้เพราะอยากแชร์เรื่องแปลกๆ ของวงการพัฒนาที่ดินเมืองไทย ถือว่าเป็นเรื่องแปลกและสร้างสรรค์ เพราะผู้ประกอบการหันมาแข่งขันกันในเรื่องพัฒนาพื้นที่ส่วนกลางในโครงการ
ซึ่งตามปกติ คนเราจะนั่งฟุ้งซ่านเพ้อฝันยังไงก็ได้ แต่ถ้าถึงขนาดลงมือปฏิบัติและทำออกมาขายเป็นล่ำเป็นสัน ต้องบอกว่าไม่ธรรมดาแน่นอน
ก่อนหน้านี้ เคยมุดเข้าหมู่บ้านไฮโซ ทั้งหมู่บ้านมีแค่ 12 หลัง ออกแบบสระว่ายน้ำเลื้อยไปเลื้อยมาทั้งโครงการ แค่เพราะอยากให้เจ้าของบ้านรู้สึกเหมือนอยู่ในโรงแรม 6 ดาว อยู่ในรีสอร์ตหรูๆ
เคยย่องไปดูคอนโดมิเนียมราคาตารางเมตรละ 7 แสน ที่ออกแบบพื้นที่ส่วนกลางไว้บนชั้น 1-2-3 เวลาอธิบายบอกว่าพื้นที่ส่วนกลางมีแค่ 3 ชั้น แต่ไปเดินดูของจริงระดับความสูงเท่าตึก 8 ชั้นเพราะสูง 20 กว่าเมตร ทำแบบนี้ตึกข้างๆ คงได้แต่นั่งมองตาปริบๆ
ทั้งนี้ทั้งนั้น การออกแบบพื้นที่ส่วนกลางต้องดูด้วยว่าเป็นโครงการแนวสูงหรือแนวราบ ถ้าแนวราบ เช่น บ้านเดี่ยว ทาวน์เฮาส์ บ้านแฝด ส่วนใหญ่พื้นที่ส่วนกลางจะเป็นสวนสีเขียวกว้างๆ เน้นให้ร่มรื่นเข้าไว้ ถนนส่วนกลางมีทั้งซอยเล็กซอยใหญ่เป็นไปตามจำนวนบ้าน
ถ้าเป็นคอนโดมิเนียม ที่ดินมีจำกัดจำเขี่ยจึงจำเป็นต้องระเห็จพื้นที่ส่วนกลางไปฝากไว้ด้านบน ซึ่งในช่วง 7-8 ปีที่ผ่านมาถ้าจำไม่ผิดเป็นจุดเริ่มต้นของโรคระบาด เอ๊ย! ไม่ใช่ จะบอกว่าเป็นจุดเริ่มต้นของค่านิยมในการ C&D (copy and development) แปลว่ามีการเลียนแบบอย่างมีสไตล์
โดยต้นฉบับตัวแม่น่าจะเป็นโรงแรมมารีน่า เบย์แซนด์ บนเกาะสิงคโปร์ ที่เขาทำสระว่ายน้ำลอยฟ้า แถมผนังเขากรุกระจกแทนฉาบคอนกรีต ทำให้คนว่ายน้ำมองวิวทะลุทะลวงไปถึงสะดือทะเลกันเลยทีเดียว (อืมม์ น่าจะเว่อร์ไปนิดนุง)
ไม่ว่าจะยังไง สรุปว่าเป็นสระว่ายน้ำที่สวยบาดใจก็แล้วกัน ทำให้มีการนำมาจำลองทำเป็นพื้นที่ส่วนกลางในคอนโดฯเมืองไทยกันยกใหญ่ ปรากฏว่า มีผลตอบรับจากผู้บริโภคตึม
ถัดจากสระว่ายน้ำลอยฟ้าก็เริ่มหันมาทำลูกเล่นพื้นที่ส่วนกลางบนหลังคาคอนโดฯ แต่ถ้าจะเรียกว่าหลังคาก็ดูจะเชยๆ เฉิ่มๆ ดังนั้น จึงเรียกทับศัพท์ภาษาต่างประเทศไปเลยว่าเป็น โซนรูฟท็อป (rooftop) แปลกลับมาหาภาษาไทยก็ต้องแปลว่าหลังคาหรือดาดฟ้าอยู่ดี
ยังมีคำศัพท์อีกคำหนึ่งเวลาเขาขายบ้านหรือคอนโดฯ นั่นคือคำว่าสิ่งอำนวยความสะดวกหรือฟาซิลิตี้ (facility) ซึ่งนอกจากพื้นที่ส่วนกลางจะให้เยอะแยะแล้ว ยังต้องบรรยายฟาซิลิตี้ให้หยาดเยิ้มหยดย้อย ถ้าผู้บริโภคไม่ทันระวังตัวก็แอบเผลอเคลิ้มๆ ไปเหมือนกัน
แต่เดิมฟาซิลิตี้ส่วนกลางในคอนโดฯ อย่างมากก็ชั้นกลางๆ หรือชั้นที่เหนืออาคารจอดรถขึ้นมา ล่าสุดเมื่อความบ้าขึ้นมาถึงระดับ 10 (น่าจะแปลว่าบ้ามาก) สถาปนึกหรือนักออกแบบนำเสนอแนวคิดให้ยกพื้นที่ส่วนกลางมาไว้ชั้นบนสุดเลยดีไหม ปรากฏว่า มีเจ้าของโครงการเอาด้วย
สาเหตุที่ให้คะแนนความบ้าเบอร์ 10 เพราะธรรมชาติคอนโดฯ ชั้นเตี้ยกว่าราคาจะถูกกว่าเนื่องจากการพักอาศัยในคอนโดฯ เน้นขายวิว ห้องยิ่งสูงก็เลยยิ่งแพง
และเป็นเหตุผลว่าชั้นบนสุดหรือชั้นสูงสุดของตึกเขาเก็บไว้เป็นเพชรยอดมงกุฎ เป็นตำแหน่งของห้องชุดเพนต์เฮาส์ เรียกราคาได้แพงๆ แถมขายห้องเดียวทีละ 300-400 ตารางเมตร ไม่ต้องมานั่งคะยั้นคะยอให้ซื้อห้องละ 40-50 ตารางเมตรที่อยู่ชั้นกลางๆ-ล่างๆ
บางโครงการหยิบชั้นเกือบบนสุดมาทำเป็นพื้นที่ส่วนกลาง แต่ก็แอบแบ่งครึ่งหนึ่งไว้เป็นห้องชุดสำหรับขาย อะไรทำนองนี้
เหตุการณ์สดๆ ร้อนๆ เกิดขึ้นเมื่อต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา มีคอนโดมิเนียมแท่งใหม่เขาเตรียมเปิดขายกลางเดือนสิงหาคมนี้ ซื้อที่ดินมาได้ 2 ไร่กะจะทำตึกสูง 41 ชั้น
บอกใบ้ให้นิดนึงก็ได้ว่าคอนโดฯแท่งนี้ทำเลอยู่ด้านหลังสยามพารากอน เดินมากินข้าวดูหนังแล้วเดินกลับก็ไม่อันตราย อยู่ใจกลางเมืองฝุดฝุด
รู้ไหมเขาไม่ทำห้องเพนต์เฮาส์ และรู้ไหมเขาเอาฟาซิลิตี้ส่วนกลางไปไว้ชั้นบนสุด
ดีกรีความบ้าเบอร์ 10 มากไปกว่านั้นอีก เพราะทำพื้นที่ส่วนกลางถึง 4 ชั้น บนชั้น 38-39-40-41 รวมพื้นที่ประมาณ 1,500 ตารางเมตร
เราลองคำนวณกันเล่นๆ นะคะ ราคาเฉลี่ย 200,000 บาท/ตารางเมตร คูณด้วย 1,500 ตารางเมตร เท่ากับเป็นมูลค่าการขายเท่ากับ 300 ล้านบาท
สิ่งที่เขาจัดเตรียมไว้ให้จะว่าไปแล้วก็พื้นๆ อย่างสระว่ายน้ำ ห้องรับแขก ห้องจัดเลี้ยง ห้องมินิเธียเตอร์ กอล์ฟซิมูเลเตอร์ โค-เวิร์กกิ้งสเปซ (ห้องนั่งทำการบ้านนั่นแหละ) ห้องฟิตเนส
แต่ความพิเศษพิสดารอยู่ตรงที่ดันมาทำบนโซนแพงสุดของตึก ก็เลยขอเรียกว่าเป็นซุปเปอร์ฟาซิลิตี้ด้วยประการฉะนี้
ซื้ออสังหาฯครั้งต่อไปอย่าลืมถามด้วยล่ะ โครงการนี้มีซุปเปอร์ฟาซิลิตี้อะไรบ้างคับ/ค่ะ
