วันแรกเหนือน่านน้ำอิเหนา สมหวังกับนกโจรสลัดเกาะคริสต์มาสแล้วก็หันเหหัวเรือกลับเข้าฝั่ง เนื่องจากมีเวลาน้อย เพราะมีไฟลต์บินไปต่อที่เมืองยอคยาการ์ตา เมืองใหญ่ตอนกลางของเกาะชวา ในช่วงบ่ายของวันเดียวกัน เมื่อขึ้นฝั่งจึงแวะดูนกชายเลนต่อที่ชานเมืองจาการ์ตา
เดือนสิงหาคม ยังเป็นต้นฤดูกาลอพยพ นกชายเลนยังอพยพมาไม่ถึงประเทศอินโดนีเซีย แม้ในบ้านเราก็เริ่มพบเห็นได้บ้างประปรายเท่านั้น เป้าหมายที่สองนี้ จึงไม่ใช่นกชายเลนอพยพแต่เป็นนกประจำถิ่นที่ชื่อชั้นฐานะก็เป็นนกเฉพาะถิ่นอิเหนาเช่นกัน เป็นนกหัวโตตัวเล็กๆ ชื่อว่า Javan Plover ขนาดใกล้เคียงกับนกหัวโตมลายูของไทย แต่พบแพร่กระจายพันธุ์บนเกาะหลักๆ ของอินโดนีเซีย คือ เกาะสุมาตรา ชวา และ บาหลี ที่เรียกรวมๆ กันว่า Greater Sundas และเกาะเล็กเกาะน้อยในกลุ่ม หมู่เกาะ Lesser Sundas
เมื่อไปถึงชายหาดเลน พบนกหัวโตพันธุ์ชวาอยู่รวมกันเป็นฝูง เดินสลับวิ่งบนเลน ถ้าเคยสังเกตวิธีหาอาหารของนกหัวโต จะเห็นว่านกใช้อุ้งตีนที่มีนิ้ว 4 นิ้ว กระทืบลงไปบนพื้น นัยว่ากระตุ้นให้แมลง หรือสัตว์ขนาดเล็กที่หลบใต้ผิวน้ำหรือใต้ก้อนหินในน้ำตกใจแล้วขยับเคลื่อนตัว นกจึงมองเห็นได้ง่ายขึ้นแล้วใช้จะงอยปากสั้นๆ จิกกินแมลง
ท่าทางกระทืบปฐพีนี้พบได้ในหัวโตขนาดเล็กในบ้านเราด้วย นับเป็นพฤติกรรมที่แตกต่างจากนกชายเลนชนิดอื่นๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของนกหัวโต เมื่อนับนกหัวโตพันธุ์ชวา เป็นนกใหม่อีก 1 ชนิด ก็ถึงเวลาเดินทางกลับมาที่สนามบินซูการ์โนฮัตตา เพื่อจับไฟลต์ต่อไปที่ยอคยาการ์ตา เมืองท่องเที่ยวหลักอีกเมือง แต่เป้าหมายต่อไปหาใช่ศาสนสถานโบราณบูโรพุทโธไม่ แต่เป็นนกเปล้าป่าสีสันงามเตะตา คิดว่านักดูนกน้อยคนถ้าได้เห็นแล้วจะไม่รู้สึกประทับใจเฉดสีที่ธรรมชาติสรรค์สร้างให้นกเปล้าซึ่งอยู่ในกลุ่มนกเขาและนกพิราบ มีสีจัดจ้านขนาดนี้
นกเปล้าหัวสีชมพู Pink-headed Fruit Dove เป็นนกเฉพาะถิ่นอีกชนิดของอิเหนาที่หาดูได้ยาก เพราะจำนวนน้อยลงเรื่อย เนื่องจากป่าดิบชื้น แหล่งผลิตลูกไม้ อาหารหลักของนกเปล้าลดลง บวกกับพฤติกรรมของนกเปล้าลึกลับขี้อาย แม้สีตัวจะฉูดฉาดกลับเกาะนิ่งเฉย ทำตัวกลมกลืนไปกับใบไม้ ซึ่งถ้าไม่สังเกตให้ดีก็ยากจะพบตัว
นกเปล้าชนิดนี้มีรายงานพบใน อุทยานแห่งชาติเมอราปี ซึ่งเป็นป่าดิบรอบภูเขาไฟลูกใหญ่อีกแห่งของเกาะชวา ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองยอคยาการ์ตา จึงเลือกเป็นจุดแวะเพิ่มรายชื่อนกใหม่ ก่อนจะไปลุ้นกับนกร่อนทะเลหางขาว เป้าหมายหลักของทริปนี้
“นกเปล้าหัวสีชมพู” แพร่กระจายพันธุ์บน เกาะสุมาตรา และ เกาะชวา เท่านั้น จึงเป็นนกเฉพาะถิ่นอันดับต้นๆ อีกชนิดที่นักดูนกอยากจะเห็นกัน ด้วยชื่นชั้นสองเด้ง หายาก 1 หาดูที่อื่นทั่วโลกไม่ได้อีก 1 สถานภาพเช่นนี้ จะพลาดได้อย่างไร ในเมื่อเดินทางมาถึงบ้านของนกแล้ว เช้าวันที่สอง จึงเดินขึ้นเชิงเขาเมอราปี เดินดูนกตามทางเดินที่บุด้วยก้อนหินใหญ่
แม้ช่วงต้นเทรลจะสูงชันแต่เมื่อรายทางพบนกมากพอดู อาทิ นกพญาไฟ นกโพระดก นกแซงแซวสีเทา นกเสือแมลง นกจับแมลง นกไต่ไม้ บางชนิดเป็นชนิดเดียวกับบ้านเราก็พาให้หายเหนื่อยได้เช่นกัน
