ปิยสา ผู้ได้รับพรและได้ดินสอหินกับกระดานโหรจากท้าวมหาพรหม เป็นผู้เชี่ยวชาญสอนรู้ไตรเพทเป็นอย่างดี สามารถทำนายเหตุการณ์ได้แม่นยำราวกับตาเห็น เมื่อได้รับคำถามจากเจ้าลัมมาก็ทูลตอบได้ทันทีว่า พระอินทร์ที่เห็นนั้นไม่ใช่องค์จริง ผู้ที่จะเห็นตัวจริงอินทสิตาได้ จะต้องเป็นชายบริสุทธิ์ไม่เคยกกกอดหญิงใด เป็นคนไม่มีตัณหาราคะ ไม่เคยมองหน้าผู้หญิงมานานถึง 12 ปี เจ้าลัมมาส่ายหน้าร้องว่าจะไปหาคนเช่นนั้นได้ที่ไหน เจ้าลคนาก็ทูลว่า “หม่อมฉันนี่แหละที่ไม่เคยมองหน้าผู้หญิง” หม่อมฉันไม่เคยมองหน้าพี่สะใภ้เลยตลอดเวลา 12 ปีที่ผ่านมา นี่เป็นความสัตย์จริง”
เจ้าลัมมาเชื่อว่าพระอนุชาพูดความจริง ก็ดีพระทัยสั่งให้พระอนุชาเหาะขึ้นไปดูเมื่อเห็นตัวอินทสิตาแล้วให้ชี้บอก เจ้าลคนาเหาะขึ้นไปบนฟ้ามองหาอินทสิตาพอพบตัวก็ชี้นิ้วร้องว่า “ไอ้อินทสิตาอยู่ตรงนี้” เจ้าลัมมาถือศร มเหสุรา คอยทีอยู่เมื่อได้ยินพระอนุชาร้องบอกเช่นนั้นก็แผลงศรขึ้นไปถูกอินทสิตาตกลงมาตาย
พญาภุมมจักเพิ่งเสียกุมภาหลานชายไปหยกๆ ต้องมาเสียโอรสไปอีกสององค์ นึกถึงคุนนภา (กุมภกรรณ) ผู้เป็นน้องซึ่งได้รับพรจากพระพรหมให้หลับนาน 12 ปี และตื่น 12 ปี จึงจะหลับต่อได้ ขณะที่พญากุมมจักให้ทหารไปปลุกนั้น คุนนภากำลังหลับสบาย ปลุกอย่างไรก็ไม่ยอมตื่น ทหารต้องเอาพริกแห้งหนัก 40 หาบ ยัดเข้าไปในจมูกแล้วเอาเหล็กเผาไฟจนร้อนแดงแยงเข้าไป พริกแห้งถูกความร้อนก็ส่งกลิ่นฉุน ทำให้คุนนภาจามออกมา เหล็กเผาไฟก็กระเด็ดออกมาถูกพวกยักษ์ล้มตายและบาดเจ็บเป็นอันมาก
สรุปว่าคุนนภาได้เข้าเฝ้าพญาภุมมจัก ได้รับบัญชาให้ออกรบพร้อมกับ ท้าวสุไลยา ได้เผชิญหน้ากับกองทัพลิง ทั้งสองมีฤทธิ์เหนือกว่าก็ไล่ต้อนพวกลิงหนีกันกระจัดกระจาย อนู้มอมต้องไปต้อนกลับกองทัพ คุนนภาเห็นว่าทางฝ่ายเจ้าลัมมาก็มีฤทธิ์เหมือนกัน จำเป็นต้องหาอาวุธพิเศษมาเสริม จึงไปเอา หอกสุไกยา (หอกโมกขศักดิ์) ที่เจดีย์เกศาจุฬามณีบนสวรรค์ ปรากฏว่าหอกทิ้งไว้นานขึ้นสนิม ต้องเอาไปลับที่แม่น้ำคงคา สนิมไหลลงแม่น้ำทำให้น้ำเป็นสีแดง อนู้มอมเห็นประหลาดจึงไปทูลเจ้าลัมมาๆ ก็ตรัสถามปิยสาว่าเป็นเพราะเหตุใด ปิยสาก็ทูลให้ทราบว่าน้ำขุ่นเป็นสีแดงเพราะคุนนภาลับหอก หอกนี้มีฤทธิ์เดชมากพระพรหมประทานแก่คุนนภาแต่ครั้งอยู่ป่าหินพานต์
หอกสุไกยาเป็นหอกทิพย์ ถ้าเอาไปใช้ทิ่มแทงสิ่งสกปรกก็จะเสื่อมและห้ามขากเสลดถ่มน้ำลายให้ตกดิน เรื่องนี้ปิยสารู้ดีจึงทูลเจ้าลัมมาให้สั่งอนู้มอมไปทำลายพิธี อนู้มอมแปลงเป็นหมาเน่ามีกลิ่นเหม็น มีกาลิง (สุครีพ) และอองคอด (องคต) แปลงเป็นกามาจิกกิน และอาไปวางไว้บนแท่นหินที่ลับหอก คุนนภาเป็นยักษ์ที่สะอาด เมื่อได้กลิ่นเหม็นและหมาเน่าก็ทนไม่ไหว ลืมคำที่พระพรหมสั่งเอาหอกสุไกยาแทงหมาเน่าตกน้ำไป แล้วทั้งด่าและถ่มน้ำลายใส่อีกด้วย สรุปว่าคุนนภาลับหอกไม่สำเร็จ
