หนทางที่นำพาชีวิตสู่ไปสู่ความสงบเบาสบายคือ ปลดปล่อยสิ่งต่างๆ ที่ก่อให้เกิดความรู้สึกถูกกดดันให้ต้องดิ้นรนแสวงหา
ทว่าในแรงกดดันนั้นก็ยังมีความแตกต่าง
ในบางคนเป็นไปอย่างรู้เป้าหมาย
แต่ในบางคนรู้แค่ดิ้นรนไป กระทั่งว่าเพื่ออะไร ทำไมต้องดิ้นรนยังไม่เคยนึกว่าจะต้องหาคำตอบ
ชีวิตบางคนจึงมีจุดหมายปลายทาง
บางคนจึงแค่ล่องลอยไปตามกระแส
หากใช้วิธีการมองไปข้างในเพื่อให้เห็นความเป็นไปของตัวเอง
บ้างจะพบว่า ดิ้นรนพยายามด้วยความคิดว่าคนนั้นคนนี้อยากให้เราเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
บ้างจะพบว่า ดิ้นรนเพราะคนนั้นคนนี้บอกหรือชี้ทางให้พยายามเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ดิ้นรนไปตามความอยากของคนอื่นที่จะให้เราเป็น
ที่ดิ้นรนอยากจะเป็นให้เหมือนกับที่คนนั้นคนนี้เป็น ก็มีมาก
ชีวิตคนส่วนใหญ่มักเป็นเช่นนี้
บางคนเห็นความดีงามของตัวอย่างชีวิตที่เราให้ดิ้นรนเป็นตาม
แต่บางคนแค่รู้สึกว่าใครๆ เขาก็ไปเป็นอย่างนั้น แต่ยากเป็นเหมือนใครๆ เหล่านั้น ไม่ได้คิดว่าดีหรือไม่ดี
แค่ล่องลอยตามไป
อีกกลุ่มหนึ่งมีตัวเองเป็นแกนกลาง ศึกษาหาความรู้ ดูแบบอย่าง คิดวิเคราะห์กระทั่งตกผลึกเป็นความคิดความเห็นที่ชัดเจนว่า จะเป็นอะไร
มีผลึกความคิดของตัวเองเองเป็นต้นแบบ แล้วดิ้นรนพยายามให้ชีวิตเป็นไปตามต้นแบบที่มาจากความคิด ความฝันนั้น
คนกลุ่มนี้ไม่ล่องลอยไปตามกระแส มีหนทาง มีบุคลิกภาพ มีเป้าหมาย มีความสำเร็จของตัวเองที่ไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับใคร
บางคนกำหนดโดยใส่ใจความเป็นไปภายนอก แล้วปรับตัวเองให้เหมาะสมกับความเป็นไปนั้น
บางคนคิดแค่จะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้แล้วพยายามให้เป็น โดยไม่สนใจว่าโลกทั้งโลกจะเป็นอย่างไร
เหล่านี้คือความหลากหลายของชีวิตที่ก่อให้เกิดความแตกต่างแล้ว
ยังมีบางคนดำเนินชีวิตในแบบไม่มีความอยากที่จะเป็นอะไร ไม่เป็นทั้งที่คนอื่นอยากให้เป็น ไม่เป็นทั้งที่อยากจะเป็นเหมือนคนอื่น และไม่เป็นทั้งที่เรียกว่าเป็นตัวของตัวเอง
ไม่เป็นอะไรทั้งนั้น แค่ปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปตามที่สภาวะแวดล้อมจะนำพา
ทว่าแม้จะไม่คิดเป็นอะไรก็ยังไม่เหมือนกันเสียทีเดียว
บางคนปล่อยให้สิ่งแวดล้อมนำพาไปโดยไม่ใส่ใจที่จะมองให้เห็นว่าอะไร สิ่งใด จะนำพา
แต่บางคนพิจารณาถ้วนถี่ แม้จะไม่กำหนดตัวเอง แต่มองเห็นความเป็นไปที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
ยังมีความแตกต่างที่หลากหลายมากมายจนเหลือคณานับจากจะค่อยๆ พิจารณาให้เห็น
ด้วยนี้ การมีชีวิตที่ไม่ใช่แค่ใส่ใจในเรื่องของตัวเอง
แต่ยังเอาใจของตัวเองไปเที่ยวกำหนด จัดการให้คนนั้นต้องเป็นอย่างนี้ คนนี้ต้องเป็นอย่างนั้น ถ้าเป็นอย่างนี้จะไม่เป็นพวกเดียวกัน ถ้าอย่างนั้นจึงจะนับเป็นญาติ เป็นมิตรสหายร่วมทาง
บางคน/ไปถึงระดับที่กำหนดให้ตัวเองอยู่ร่วมกับคนที่แตกต่างไม่ได้
นอกจากไม่รู้ตัวเอง ปล่อยให้ความอยากจะเป็นล่องลอยไปตามกระแสแล้ว ยังไปเที่ยวบังคับกะเกณฑ์ให้คนร่วมสังคมต้องไร้รากเหมือนที่ตัวเองเป็น
คนยุ่งยากจึงเกิดขึ้น
