ไม่ว่าจะหาคำตอบด้วยสามัญสำนึกธรรมดา หรือจากสภาวะจิตที่เข้าถึงการหยั่งรู้ หรือจากการค้นคว้าวิจัยที่ทำมาต่อเนื่องจากอดีตถึงปัจจุบัน
สาเหตุความเจ็บไข้ได้ป่วยของคนเรา นอกจากเป็นไปตามความเสื่อมของเซลล์ตามสังขารแห่งวัยแล้ว
อากาศกับอาหารคือปัจจัยสำคัญ
ความเสื่อมลงของสังขารก่อให้เกิดโรคชรา
แต่โรคทั้งหลายที่ทำให้ชีวิตต้องสิ้นไปก่อนวัยอันควร อากาศและอาหารเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้เกิด
นี่คือความเป็นจริงที่รับรู้และยอมรับกันอยู่
การไม่ปล่อยให้อากาศและอาหารมีสภาพเป็นโทษกับชีวิต จึงควรเป็นภารกิจของทุกฝ่าย
ตั้งแต่ตัวเอง และครอบครัว จนถึงการบริหารจัดการโดยภาครัฐ ตั้งแต่ระดับท้องถิ่นไปจนถึงระดับโลก
ชีวิตมนุษย์ควรจะถูกจัดการให้มีอากาศและอาหารที่เป็นคุณต่อการดำรงอยู่
คนเราควรมีสิทธิที่จะปกป้องตัวเองไม่ให้ถูกนำพาไปสู่อากาศและอาหารที่เป็นภัยต่อชีวิต
แต่ดูเหมือนว่าไม่ง่ายเลยที่จะทำเช่นนั้น
ความต้องการ ความปรารถนาอื่นๆ ทำให้ผู้คนต้องเข้ามาแออัดอยู่ในเมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยมลพิษ อันเกิดจากความเน่าเสียของขยะ จากควันจากท่อไอเสียของรถยนต์ จากปล่องที่ปล่อยจากโรงงานอุตสาหกรรม และอื่นๆ
ตกอยู่ในสภาพที่คนทั่วไปไม่ว่าจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ไม่สามารถจัดการตัวเองให้พ้นไปจากมลพิษที่เกิดขึ้นในสังคมเมืองได้
ไม่ว่าจะเสพสุขอยู่ในตึกหรูหรา สะดวกสบายด้วยเครื่องอำนวยความสะดวกเพียงใด จะต้องมีเวลาที่จะออกมาภายนอก และสูดอากาศชนิดเดียวกับคนเร่ร่อนที่นอนอยู่ข้างถนน ป้ายรถเมล์
นับวันการผลิตยิ่งเป็นหัวใจขับเคลื่อนเมืองใหญ่ ที่หล่อเลี้ยงด้วยภาษีที่ได้จากเหล่าผู้ผลิตที่เกิดมลพิษ
เช่นเดียวกับอาหาร
เมืองที่ผลิตอาหารเป็นอุตสาหกรรรมสร้างผลประกอบการที่ดีให้นักลงทุนผู้มุ่งแสวงกำไร
สารพัดสารที่ใส่เข้าไปในอาหาร คำนึงถึงต้นทุนที่ลดลง จะทำกำไรได้มากขึ้น
ร้านสะดวกซื้อที่ไร้สำนึกต่อพิษภัยที่จะกระทบต่อผู้บริโภค คิดแค่ยอดขายและการบริหารจัดการที่ง่าย
อาหารพิษในแพคเกจสวยๆ วางอยู่เต็มทุกชั้น ไม่มีที่ทางให้อาหารที่ไม่เป็นภัยต่อสุขภาพมานำเสนอ
เมื่อเคลื่อนไปเช่นนี้ โดยมีผู้บริหารในทุกระดับมาพล่ามถึงจิตสำนึกการอยู่ร่วมกัน ปรารถนาดีต่อกัน ดูแลกันให้มีสุขภาพกายใจที่ดี
แต่หลังการพร่ำเพ้อ เฝ้าปรารถนารายได้จากผู้ผลิต ผู้จำหน่ายจะแบ่งปันมาให้ทั้งที่เป็นงบประมาณของรัฐ และเจือจานให้กับตัวเองและครอบครัว
โรคร้ายต่างๆ คุกคามคนในสังคมเมืองมากขึ้น
แทบจะเรียกได้ว่า คนเมืองที่จะตายไปก่อนวัยอันสมควรคือวัยชรา เริ่มเป็นความตื่นเต้น เพราะพบเห็นได้ยากขึ้น
ข่าวคราวการสูญเสีย ด้วยความเจ็บไข้ได้ป่วย โรคร้ายพรากชีวิตมีให้ประสบพบเห็นมากขึ้น
ทำอย่างไรจะให้ทุกคนทุกฝ่ายตระหนักถึงสิทธิที่จะได้สูดอากาศที่สะอาด ได้รับอาหารที่ไม่ปนสารพิษ ดูจะไกลเกินฝันไปเรื่อยๆ
งานที่จำเป็นและเร่งด่วน ควรให้ความสำคัญสูงสุดของสังคมเมืองคือ “การคุ้มครองผู้บริโภค”
อำนาจรัฐทั้งหมด ไม่ว่าเป็น รัฐบาล รัฐสภา หรือศาล
หากจะใช้เพื่อดูแลสังคมให้มีคุณภาพ จะต้องยืนอยู่ในจุด “คุ้มครองประชาชนให้ได้บริโภคสิ่งที่ไม่เป็นพิษ”
ออกมาตรการ คิดวิธีบริหารจัดการ ออกกฎหมาย และชี้ถูกชี้ผิด เพื่อรักษาสิทธิที่จะได้อากาศที่ดี และอาหารที่ไม่เป็นโทษต่อร่างกายให้ประชาชนให้ได้
ใครจะทำ
