กระแสที่สถาบันการศึกษาหลายแห่งพากันปรับเปลี่ยนหลักสูตรเพื่อรองรับความต้องการตลาดแรงงานในอนาคต และรองรับ อาชีพใหม่ ที่จะเกิดขึ้นในโลกยุคเศรษฐกิจใหม่ที่ขับเคลื่อนด้วยดิจิทัลเป็นไปอย่างคึกคัก
ทั้งหมดทั้งมวลยิ่งทำให้หลายคนเกิดคำถามและกังวลว่า สาขาวิชาอย่าง ศิลปศาสตร์ อีกศาสตร์วิชาเก่าแก่ยังจำเป็นอยู่หรือไม่?
แม้ที่จริงแล้วผู้บริหารค่ายเทคโนโลยีดังในโลกหลายคนที่ประสบความสำเร็จ จบสายศิลปศาสตร์กันมากมาย ตั้งแต่ เชอรีล แซนเบิร์ก ซีโอโอเฟซบุ๊กจบเศรษฐศาสตร์, ซูซาน วอซซิซกิ ซีอีโอยูทูบจบประวัติศาสตร์และวรรณกรรม, แจ๊ก หม่า ผู้ก่อตั้งอาลีบาบา ก็ยังเคยเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ อดีตซีโอโอ สแนปแชต เอมิลี่ ไวท์ จบจิตรกรรม ปีเตอร์ ธีล ผู้ร่วมก่อตั้งเพย์พาล จบปรัชญาและกฎหมาย ส่วนผู้ก่อตั้งลิงค์อิน จบปรัชญาเช่นกัน ผู้ร่วมก่อตั้งพินเทอเรส เบน ซิลเบอร์แมน จบรัฐศาสตร์ เป็นต้น
ขณะนี้เริ่มพูดกันหนาหูว่า ศิลปศาสตร์ หรือ Liberal arts จำเป็นอย่างมากในยุคที่เศรษฐกิจและธุรกิจในอนาคตจะขับเคลื่อนสู่ยุค ปัญญาประดิษฐ์ หรือ เอไอ
เมื่อปีก่อน เศรษฐีคนดัง มาร์ค คิวบัน เจ้าของทีมบาสเกตบอลดัง Dallas Maverick เคยแสดงวิสัยทัศน์ว่าศาสตร์ที่จำเป็นในโลกยุคหุ่นยนต์ คือ ศิลปศาสตร์
คิวบันมองว่า แม้หน้าที่การงานอย่างนักวิทยาศาสตร์สายคอมพิวเตอร์จะจำเป็น แต่ด้านหนึ่ง ข้อมูลเหล่านี้จะต้องใช้ มุมมอง ที่แตกต่างเข้ามาวิเคราะห์ จึงต้องมี นักคิด มามีส่วนร่วม พร้อมย้ำว่าภาษาอังกฤษ ปรัชญา และภาษาต่างประเทศ จะเป็นสาขาวิชาสำคัญของตลาดอาชีพอนาคต
แนวคิด ศิลปศาสตร์ กำลังจะกลับมาถูกตอกย้ำอีกครั้ง ผ่านบริษัทเทคโนโลยีรายใหญ่ของโลก ไมโครซอฟท์
เมื่อปี 2011 บิล เกตส์ ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟท์ เคยพูดไว้ว่า การศึกษาด้านศิลปศาสตร์จะกลับมามีบทบาทในเศรษฐกิจยุคใหม่
ล่าสุด หนังสือเล่มใหม่ The Future Computed เขียนโดยประธานไมโครซอฟท์ แบรด สมิธ และ แฮรี่ ชัม นักวิจัยด้านเอไอ ได้วิเคราะห์ถึงอนาคตของเอไอ และมีข้อสรุปหนึ่ง คือ ศิลปศาสตร์ สำคัญมากต่อยุคเทคโนโลยี และช่วยเติมเต็มให้เอไอ
พวกเขามองว่า แม้เทคโนโลยีเอไอต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านดิจิทัลและนักวิทยาศาสตร์สายวิเคราะห์ข้อมูล แต่ทักษะที่จะเพิ่มพลังให้เอไอ ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม และคณิตศาสตร์ แต่เพราะคอมพิวเตอร์และเอไอจะต้องมีพฤติกรรมที่คล้ายมนุษย์ให้มากที่สุด ดังนั้นทั้งการใช้ภาษา ความรู้ศิลปะ ประวัติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ จริยธรรม ปรัชญา จิตวิทยา ทั้งหมดต้องถูกพัฒนาให้เอไอ
ยกตัวอย่าง การพัฒนารถไร้คนขับ จะต้องถึงจุดที่เทคโนโลยีนี้เผชิญหน้าท้าทายกับเรื่อง จริยธรรม บนท้องถนนเมื่อนำมาใช้งานจริง ตั้งแต่วิเคราะห์ความปลอดภัยของผู้โดยสารในรถ กับผู้คนบนทางเท้า บนท้องถนน เพื่อหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุได้ทั้งหมด
ทีมพัฒนาเอไอเพื่อมนุษย์จึงต้องมีทั้งวิศวกรและผู้ที่มีความรู้จากฝั่งศิลปศาสตร์ เพื่อมองให้เห็นผลกระทบของเทคโนโลยีที่นำมาใช้จริงในทุกมิตินั่นเอง
หลายคนเริ่มกังวลถึงยุคดิจิทัล หลายอาชีพจะผันแปรไป สิ้นสุดอาชีพหนึ่งเริ่มต้นอาชีพใหม่
แต่ที่สุดเทคโนโลยีก็ต้องสร้างสมดุลผ่านศาสตร์วิชา ศิลปศาสตร์ หลายแขนง
