ผู้ไปเที่ยวเมืองพาราณสีเล่าว่า ที่เมืองพาราณสีมีวิหารใหญ่เป็นที่สถิตของรูปปั้นหนุมาน และภายนอกวิหารเต็มไปด้วยฝูงลิง เสียดายที่ผู้เล่าไม่ได้บอกว่าสถานที่แห่งนั้นมีชื่อว่าอะไร แต่อ่านพบในเอกสารบางแห่งว่า ที่เมืองพาราณสี (Varanasi) อุตตรประเทศ มีวัดชื่อ Sankat Mochan Hanuman Temple ซึ่งโคสวามี ตุลสีทาส (Goswami Tulsidas) ผู้แต่ง “รามจริตมนัส” เป็นผู้สร้าง จึงเข้าใจว่ารูปหนุมานจะอยู่ที่วัดนี้ เพราะ “ตุลสีทาส” นับถือหนุมานมาก
ในหนังสือเกี่ยวกับความเชื่อของชาวอินเดียเล่มหนึ่งเล่าว่า ครั้งหนึ่งตุลสีทาสได้ตักน้ำรดต้นมะม่วง ซึ่งมีปิศาจสิงอยู่ (ตามคติในความเชื่อของชาวอินเดียโบราณว่า วิญญาณของบรรพบุรุษจะสิงอยู่ตามต้นมะม่วง) ปีศาจตนนั้นมีความพอใจได้บอกให้ตุลสีทาสขอพร ตุลสีทาสมีความจงรักภักดีต่อพระรามอยู่แล้ว จึงตั้งความปรารถนาขอพรว่า ในชีวิตนี้ขอให้ได้เห็นพระรามสักครั้ง ปีศาจตนนั้นได้แนะนำให้ตุลสีทาสไปพบกับหนุมานก่อน คือให้ไปฟังรามายณะที่เทวาลัย ตุลสีทาสทำตามคำแนะนำก็ได้พบกับหนุมาน และต่อมามีโอกาสได้เห็นพระรามลีลาอยู่ที่ภูเขาจิตรกูฏ เรื่องเดิมกล่าวไว้เพียงเท่านี้
ผู้อ่านอาจสงสัยว่า ตุลสีทาสไปพบหนุมานได้อย่างไร เมื่อผู้เขียนอ่านพบครั้งแรกก็นึกสงสัยเช่นเดียวกัน เพราะกาลเวลาระหว่างหนุมานกับตุลสีทาสห่างไกลกันมาก รามายณะเกิดเมื่อหลายพันปีมาแล้ว ส่วนตุลสีทาสเพิ่งเกิดเมื่อประมาณ 400 ปีมานี้เอง
หลังจากตรวจสอบประวัติหนุมานอยู่นานก็พบคำตอบ คือมีเรื่องปรากฏอยู่ในรามายณะนั้นเอง
ตามเรื่องว่า เมื่อเสร็จศึกลงกาแล้ว พระรามปูนบำเหน็จรางวัลแก่ทหารที่ร่วมทำสงคราม พระรามได้ถามหนุมานว่าต้องการอะไรตอบแทน จะพระราชทานให้ตามที่ขอ เพราะหนุมานได้รับหน้าที่หลายอย่าง ต้องเหน็ดเหนื่อยฝ่าอันตรายมากกว่าใครๆ แต่หนุมานกลับไม่สนใจไยดีกับตำแหน่งหรือแก้วแหวนเงินทองที่จะพระราชทาน
หนุมานผู้บำเพ็ญตบะ มีความมักน้อย เป็นพรหมจารี จึงทูลว่า “ตราบใดที่ยังมีคนอ่านคนฟังรามายณะอยู่ ก็ขอให้มีชีวิตอยู่ตราบนั้น ไม่ประสงค์สิ่งใดอีกแล้วพระเจ้าข้า”
ก็ในปัจจุบันคนอินเดียและคนอีกหลายประเทศในโลก ยังอ่านยังฟังรามายณะกันอยู่ หนุมานจึงยังไม่ตายและอยู่ต่อมาจนได้พบกับตุลสีทาส แล้วหลังจากนั้นได้เกิดอะไรขึ้น ?
