ถ้าคำว่า “ไม่มีต้นทุน” คือ เหตุผลที่ทำให้ชีวิตต้องหยุดไม่ได้ทำทุกอย่างที่ฝัน คำนี้คงไม่มีอยู่ในพจนานุกรมชีวิตของ “ลุงติ-กิตติวัฒน์ อุททะจันทร์” ผู้ชายที่ใช้ทุกโอกาสของชีวิต เพื่อสร้างให้ชีวิตของตัวเองและครอบครัวดีขึ้น
“จนขนาดที่บางวันไม่มีข้าวกิน” ทำให้ “ลุงติ” ตัดสินใจทิ้งบ้านเกิดที่ จ.สุรินทร์ เข้ามาขายแรงงานที่กรุงเทพฯตั้งแต่อายุ 13 ปี เมื่อ 40 กว่าปีก่อน ได้ค่าแรงแค่วันละ 25 บาท…จากกรรมกร มาเป็น เด็กเสิร์ฟ และสุดท้ายที่พ่อครัว แต่ชีวิตต้องไปต่อ “พี่ติ” เลยตัดสินใจลาออกมาเป็นพ่อค้าขายขนมครก
30 บาท คือ กำไรในวันแรกที่เริ่มต้นขาย แม้จะเต็มไปด้วยความกังวล แต่เมื่อ “ลงเรือแล้วก็ต้องพาย” จากวันแรกที่ได้กำไรเพียง 30 บาท ก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นๆ …จากเดิมที่ขายแค่ช่วงเช้า ก็มาขายช่วงบ่ายต่อที่ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ขายตั้งแต่เช้าจนค่ำ ขายจนเปลี่ยนผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครมาแล้วถึง 8 คน
ขายขนมครกมา 33 ปี ตั้งแต่ 12 คู่ 10 บาท จนมาวันนี้ 7 คู่ 20 บาท…แต่เพราะคำว่า ขยัน ประหยัด อดทน และอดออม “ลุงติ” เก็บหอมรอมริบจาก 10 บาทบ้าง 100 บาทบ้าง เก็บจนปลดหนี้ปลดสินสร้างบ้านให้แม่ได้ และยังส่งหลานเรียนจบปริญญาตรีถึง 2 คน ชดเชยที่ตัวเองอยากเรียนแต่ไม่มีโอกาสเรียนเพราะไม่มีเงิน
ลุงติ ในวัย 58 ปี บอกว่า “วันนี้มีความสุขมาก ความสุขของเราไม่ต้องไปเทียบกับใคร บางคนพ่อแม่เขาพามารวยอยู่แล้ว แต่พ่อแม่เราพามาเท่านี้ เราก็ต้องไปต่อ ถึงความรู้จะน้อย แต่ประคองตัวเองมีอาชีพหาเลี้ยงครอบครัวมาจนถึงทุกวันนี้ ดูแลพ่อแม่ได้ ภูมิใจมาก เราทำได้”




