เชื่อว่า หลายคนยังไม่รู้ว่า Longevity สำคัญแค่ไหน ต้องเริ่มทำอย่างไร และต้องจ่ายแพงไหม ลองมาฟังไอเดียและเคล็ดลับดีๆ จาก 3 กูรูชื่อดัง ที่มาแชร์ความรู้ในเวทีเสวนา “Adaptation for Longevity” ซึ่งจัดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ ภายในงานมหกรรมด้านความยั่งยืน หรือ SX 2025 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
พญ.วรรณวิพุธ สรรพสิทธิ์วงศ์ – หมอฟ้า แพทย์ผู้ชำนาญการเวชศาสตร์ป้องกันและเวชศาสตร์วิถีชีวิต โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ บอกว่า การจะมี Longevity ซึ่งหมายถึงการมีอายุยืนยาวอย่างมีคุณภาพที่ดีทั้งกายและใจนั้น ต้องเริ่มจากการมีเป้าหมายที่ชัดเจนของตัวเราเองก่อน ถ้าไม่มีเป้าหมายก็จะปรับเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ตัวเองไม่ได้ ซึ่งหัวใจของการดูแลในศาสตร์ที่ทำให้คนเรามีสุขภาพที่ยืนยาว
หมอฟ้า ให้ข้อคิดว่า โรคทุกโรคเกิดมาจากความไม่พอเพียงของตังเอง ฉะนั้น ถ้าใครคิดว่าจะอยู่ได้ยืนยาว อยากให้ถามตัวเองว่า วันนีมีอะไรที่เราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อให้อายุยืนแต่คุณภาพชีวิตดี
อย่ามองข้ามเรื่องสุขภาพจิต เพราะเป็นปัญหาที่มีแนวโน้มรุนแรงมากขึ้น ซึ่งจะเห็นได้จากรายงานสุขภาพคนไทย ปี 2568 ที่จัดทำโดย สสส. ร่วมกับสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล ที่พบว่า คนไทย 13.4 ล้านคน เคยประสบปัญหาสุขภาพจิตหรือโรคจิตเวช ขณะเดียวกันอัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จในไทยยังคงมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา
พญ.พิศศรี คุ้มอนุวงศ์ – หมอแม่ เจ้าของเพจ Dr.Mom เน้นย้ำว่า ความสัมพันธ์ที่ดีมีความสำคัญมาก ถ้าใครตามเพจหมอแม่ ก็จะเห็นว่า ส่วนใหญ่จะคุยเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูก ซึ่งความสัมพันธ์ที่ดีจะทำให้เราอยากอยู่ไปนานๆ โดยไม่ทำให้คนที่เรารักเดือดร้อน ฉะนั้น เราต้องดูแลสุขภาพใจให้ดี เพราะความเครียดน้อยลง เราก็จะป่วยน้อยลง
หมอแม่ ให้ข้อคิดว่า คนเราทุกคนในที่สุดก็ต้องแก่ แต่อยากให้ทุกคนรับผิดชอบชีวิตของตัวเอง ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะแม่ หรือลูก เราอยากให้ตอนที่เราแก่เป็นแบบไหน เราต้องทำตั้งแต่วันนี้เพื่อคนๆ นั้นในอนาคต จึงจำต้องดูแลทั้งสุขภาพกาย สุขภาพใจให้ดี
ขณะที่ อมรเทพ สัจจะมุนีวงศ์ ซีอีโอ Sati App บอกว่า ถ้ามองในมิติปัจเจกบุคคล จะต้องดูว่า แต่ละคนมี Self resiliency หรือความยืดหยุ่นทางจิตใจมากน้อยขนาดไหน เพราะจิตใจเรามันอ่อนไหวง่าย มันจะวิ่งไปหาสิ่งลบๆ ได้ง่ายมาก แล้วเราจะดึงมันมาอยู่ตรงกลางได้อย่างไร หรือวันที่เราแฮบปี้มาก ถ้ามันตกลงมา เราพร้อมรับมือกับมันยังไง ฉะนั้น ไม่ว่าจิตใจจะไปที่ไหน เราก็จะต้องพามันกลับมาที่จุดกลางให้ได้ ซึ่งความยืนหยุ่นทางใจเป็นสิ่งที่ทำได้ด้วยตัวเองและเป็นสิ่งที่ต้องทำ
