วันที่ 26 พฤศจิกายน ผู้สื่อข่าวได้รับการเปิดเผยจากกู้ภัยมูลนิธิสยามรวมใจ (ปู่อินทร์) ต.ห้วยนาง อ.ห้วยยอด จ.ตรัง ขณะนี้เด็กชายกู้ภัยตัวน้อยคนหนึ่ง อายุเพียง 8 ขวบ ติดตามคุณพ่อ และคุณแม่ ซึ่งเป็นครอบครัวกู้ภั ออกไปช่วยประชาชนในยามเกิดเหตุฉุกเฉิน เช่น อุบัติเหตุ หรือเหตุอุกฉกรรจ์ ประเภท ยิงกัน หรือฆ่ากันตาย ทำให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งเจ้าหน้าที่และประชาชนทั่วไปต่างคอยให้กำลังใจและชื่นชมเป็นอย่างมาก
ด.ช.รัชพล เมืองราช หรือ น้องเปรม เมืองราช อายุ 8 ขวบ เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่โรงเรียนห้วยยอด (กลึงวิทยาคาร) ต.ห้วยยอด อ.ห้วยยอด จ.ตรัง เป็นลูกชายของนายยุทธชัย เมืองราช อายุ 37 ปี หัวหน้าชุดกู้ภัย และ นางรสสุคนธ์ เมืองราช อายุ 35 ปี อยู่บ้านเลขที่172 ม.8 ต.ห้วยนาง อ.ห้วยยอด จ.ตรัง โดยทั้งคู่เป็นเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยกู้ภัยมูลนิธิสยามรวมใจ(ปู่อินทร์) กู้ภัยห้วยยอดตรัง ทำหน้าที่นี้มานานกว่า 15 ปีแล้ว ซึ่งทำด้วยใจรักและมีจิตอาสาช่วยเหลือผู้คน
ด.ช.รัชพล กล่าวว่า เหตุที่แต่งชุดกู้ภัยตามคุณพ่อมาออกเหตุด้วยนั้น เป็นเพราะชอบ เนื่องจากเห็นพ่อเป็นตัวอย่าง จึงอยากทำเหมือนคุณพ่อ ไม่กลัว พร้อมที่จะช่วยคุณพ่อ คุณแม่เท่าที่ทำได้ เช่น ช่วยส่องไฟฉาย เก็บกระเป๋ายา หยิบนู่นหยิบนี่ส่งให้เวลาคุณพ่อ และน้าๆในทีมที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ช่วยเหลือคนอยู่ โดยตนเองได้ช่วยทำมานานแล้ว และไม่กลัว เพราะเห็นพ่อปฏิบัติหน้าที่ช่วยผู้ประสบภัยอยู่บ่อยๆ และหลายครั้งหากเกิดเหตุกลางดึก จะร้องขอตามออกเหตุด้วย ไม่ยอมกลับบ้าน จะช่วยทำงานจนเสร็จ และเมื่อต้องไปโรงเรียนก็อาจจะมีง่วงบ้าง แต่ไม่มาก และไม่เคยง่วงในเวลาเรียน
นายยุทธชัย กล่าวว่า เป็นกู้ภัยกันทั้งครอบครัว ทั้งตนเอง และภรรยา มีลูกชายรวม 3 คน คือ น้องเปรม อายุ 8 ขวบ น้องปกป้อง อายุ 6 ขวบ และน้องโปรด อายุ 2 ขวบส่วนน้องเปรม เริ่มสนใจและติดตามออกเหตุด้วยตั้งแต่อายุได้ 4 ขวบ ตัดชุดกู้ภัยเป็นชุดที่ 2 แล้ว ชุดแรกส่งต่อน้องชายคนกลาง ชื่อ น้องปกป้อง อายุ 6 ขวบ เหตุผลที่น้องเปรมชอบออกเหตุด้วยเวลามีเหตุฉุกเฉินในพื้นที่ คงเป็นเพราะได้รับการซึมซับที่เห็นทั้งตนเอง แม่ และน้าๆในทีมออกเหตุด้วยความเคยชิน พอได้ยินเสียงวิทยุเรียกขอความช่วยเหลือเวลาเกิดเหตุ ก็ร้องขอตามไปด้วย ถ้าเป็นวันธรรมดาส่วนใหญ่ตนเองก็จะไม่อยากให้ไป แต่หากเป็นวันหยุดหรือเวลาว่างในตอนเย็นก็จะพาไปด้วยทุกครั้ง แต่ในบางครั้งหากมีเหตุในช่วงวันธรรมดา น้องเปรมก็ร้องจะขอตามไปด้วย เนื่องจากเขามีความซึมซับที่อยากจะช่วยเหลือคน เมื่อพอได้ยินเสียงวิทยุขึ้นก็จะขอร้องตามไปด้วยทุกครั้ง ส่วนเวลากลับไปบ้านน้องเปรมก็ไม่เคยกลัวกับภาพเหตุการณ์ที่ค่อนข้างหวาดเสียวเมื่อพบเห็น เพราะเกิดจากเคยชิน
นอกจากนี้น้องเปรมยังสามารถช่วยเหลือโดยการหยิบกระเป๋ายา อุปกรณ์ และชุดปฐมพยาบาลต่างๆ ซึ่งเขาจะรู้จักหมด และหยิบส่งให้ได้หมด หากคนป่วยเจ็บแผลตรงไหน เขาจะรู้จักและหยิบส่งให้ได้ พร้อมยังช่วยปฐมพยาบาลให้อีกด้วย
