เมื่อวันที่ 27 มกราคม รศ.สุขชาติ เกิดผล รองคณบดีฝ่ายบริหาร คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 1 ในพยานรับรองพินัยกรรมพระเทพวิทยาคม หรือหลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ เปิดเผยว่า การเขียนพินัยกรรมของหลวงพ่อคูณ ซึ่งจัดทำขึ้นเมื่อต้นเดือนมกราคม ปี 2536 มีจุดประสงค์ที่จะบริจาคร่างกายให้กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ทั้งนี้ เมื่อตนขึ้นมาเป็นรองคณะบดี คณะแพทยศาสตร์ในสมัยนั้น และได้ทราบข่าวดังกล่าวจึงมองดูแล้วว่า หลวงพ่อคูณมีคนรู้จักทั่วประเทศ ดังนั้น การจะทำอะไรต้องมีความรัดกุม เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาตามมาภายหลัง จึงไปขอใบบริจาคร่างกายของหลวงพ่อคูณมาตรวจสอบว่าพินัยกรรมจะมีช่องโหว่ใดที่จะทำให้การบริจากร่างกายของหลวงพ่อคูณไม่เป็นไปตามประสงค์ของท่านเองหรือไม่ และเมื่อได้ไปคุยกับคณบดีและผู้บริหารคณะแพทยศาสตร์ จึงได้เดินทางไปหาหลวงพ่อคูณ ที่วัดบ้านไร่ อ.ด่านขุนทด เพื่อยืนยันว่าหลวงพ่อคูณต้องการบริจาคร่างกายจริง ดังนั้น ทางคณะจะได้เปลี่ยนจากใบบริจาคร่างกายให้เป็นพินัยกรรมให้ชัดเจนขึ้น
รศ.สุขชาติยังกล่าวว่า หลังจากได้มีการพูดคุยกับหลวงพ่อคูณ ท่านก็ยังยืนยันว่าจะยังบริจาคร่างกาย จากนั้นทางคณะก็ได้แจ้งหลวงพ่อคูณ ท่านก็ได้ตอบตกลงให้ทำเป็นแบบพินัยกรรมเลย จึงได้เริ่มร่างพินัยกรรมขึ้นมา โดยเนื้อหาข้อที่สำคัญที่สุด และทำให้เกิดปัญหาน้อยที่สุด คือข้อที่ 1 คือ ‘เมื่อท่านล่ะสังขารแล้ว ให้นำสังขารท่านมาคณะแพทยศาสตร์ ภายใน 24 ชั่วโมง’ ในขณะที่ตนอ่านพินัยกรรมข้อนี้ให้หลวงพ่อคูณฟัง ก็มีลูกศิษย์หลวงพ่อหลวงแย้งขึ้นมาว่า “หลวงพ่อก็มีลูกศิษย์ลูกหามากมายทั้งประเทศ ถ้าหากหลวงพ่อเป็นอะไรไป ขอให้สังขารของหลวงพ่อไว้ที่วัดบ้านไร่ก่อนได้มั้ย ประมาณ 3-4 วัน เพื่อให้ลูกศิษย์ได้เคารพ”
หลวงพ่อคูณก็หันหน้ามาถามตนว่าเห็นด้วยหรือไม่ ตนจึงเรียนถามหลวงพ่อว่ามีใครรับรองตนได้หรือไม่ว่า ถ้าครบ 3-4 วัน จะสามารถย้ายหลวงพ่อไปขอนแก่นได้ หลวงพ่อคูณได้ตอบรับตนกลับมาทันทีว่า “ไม่ต้องเอากูไว้ที่วัดบ้านไร่ เอากูไปขอนแก่นเลย ภายใน 24 ชั่วโมง เพราะเดี๋ยวปัญหาจะตามมาเยอะ ซึ่งจุดนี้เป็นจุดสำคัญ” ซึ่งนั่นทำให้ตนรู้สึกชื่นชมหลวงพ่อคูณว่าท่านมีปฏิภาณไหวพริบที่ดีมาก ท่านรู้ว่าปัญหาอะไรจะเกิดขึ้น ก่อนที่หลวงพ่อคูณจะได้ลงนามกำกับพินัยกรรมฉบับดังกล่าวไว้ ในวันที่ 25 พฤษภาคม 2543 ในที่สุด
