วันที่ 27 มกราคม นายแพทย์สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะนะ จ.สงขลา นักเคลื่อนไหวทางสังคมและพลังงานโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว “นพ สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ” มีจดหมายเปิดผนึก ถึงนายกฤษฎา บุญราช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรียน รัฐมนตรีกฤษฎา บุญราช ที่เคารพ
ผมเห็นข่าวที่ท่านรัฐมนตรีกฤษฎา บุญราช สั่งให้อธิบดีกรมชลประทานมาชี้แจงตอบคำถามที่ชาวบ้านคลางแคลงทุกข้อ ในวันพรุ่งนี้(28 มกราคม 2562)แต่เช้า หวังสกัดม็อบค้านเขื่อนนคร-พัทลุงไม่ให้บุกทำเนียบ ผมมั่นใจว่า “คำตอบคือบุกทำเนียบเหมือนเดิม”
คำว่า “ชี้” และคำว่า “แจง” นั้น เป็นคำที่ชัดว่าเป็นการใช้อำนาจในการบอกแก่ผู้ที่อ่อนกำลังกว่าให้ทำตาม คือ บอกให้เข้าใจด้วยมุมมองเหตุผลความจำเป็นของรัฐ ซึ่งคำนี้มาผิดเวลา จะชี้จะแจงต้องช่วงที่มวลชนเริ่มตั้งคำถามและก่อตัวอยู่ที่นครที่พัทลุง แต่ตอนนี้มาชี้กับแจงนั้นใช้ไม่ได้แล้ว เพราะชาวบ้านเขาเห็นหายนะแล้ว เขาจึงตั้งใจลงแรงขึ้นกรุงเทพมาค้านอย่างจริงจัง เขามีเหตุมีผลที่คัดค้านอย่างอุดมจนรัฐมิอาจเอาชนะด้วยการใช้อิทธิพลแห่งรัฐมาชี้มาแจงได้
สิ่งที่ท่านรัฐมนตรีกฤษฎาควรต้องทำคือ พรุ่งนี้พอชาวบ้านเดินไปหา ขอให้ท่านเปิดตึกสันติไมตรีในทำเนียบรัฐบาลต้อนรับชาวบ้านทั้งหมดดังชื่อของตึก หาน้ำเย็นๆให้ชาวบ้านดื่ม หาขนมดีๆให้ชาวบ้านทาน ยกทีมผู้บริหารกระทรวงมารับไมตรีของชาวบ้านที่มาบอกกล่าวความเดือดร้อนจริงด้วยตนเอง เอาหูมารับฟัง เอาตามารับรู้ เอาใจมาสัมผัสชาวบ้าน เขาคือผู้ปกป้องแผ่นดินและสิ่งแวดล้อม ท่านและผู้บริหารกระทรวงต้องมา “รับฟัง” ด้วยตนเอง ไม่ใช่มา “ชี้แจง”
ขอให้ท่านกฤษฎาเตรียมกระดาษและปากกามาด้วย เผื่อฟังแล้วท่านจะตัดสินใจจรดปากกาลงนามว่า “ให้ยกเลิกโครงการเหล่านี้” เฉกเช่นที่ รมต.ศิริ (รมต.พลังงาน) ได้ลงนามยกเลิกโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหินกระบี่และเทพา เพราะปัญหาเช่นนี้ต้องการการตัดสินใจเชิงนโยบาย อันเป็นหน้าที่รัฐบาล ไม่ใช่หน้าที่ข้าราชการประจำ
ทุกความเดือดร้อนของชาวบ้านควรได้รับการต้อนรับดูแลในฐานะเจ้าของประเทศ ไม่ใช่ให้ชาวบ้านนอนตากยุง ใช้ พรบ.ชุมนุมปิดกั้น ใช้ตำรวจทหารปิดล้อม หรือใช้ข้าราชการมาชี้แจงแบบข้างๆคูๆ เฉกเช่นที่รัฐบาลทำมาตลอดห้าปีในระบอบ คสช.
จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณา
ด้วยความเคารพนับถือ
น.พ.สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ
27 มกราคม 2562
ปล.ขออภัยที่รูปแบบจดหมายมีความไม่เป็นทางการ และจำเป็นต้องสื่อสารทางโลกโซเชียล เพราะคนไทยทุกคนที่ควรได้อ่านและรับทราบความเห็นจากจดหมายฉบับนี้ และเราควรเน้นสาระมากกว่ารูปแบบ ถูกต้องไหมครับ
