เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงราย นางอาซอ มาเยอะ ชาวตำบลวาวี อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย พร้อมด้วยกลุ่มเครือญาติ ที่เป็นชาติพันธุ์ชาวอาข่า นำภาพถ่ายของ เด็กชายอาหย่า มาเยอะ วัย 11 ปี บุตรชาย ถูกยิงด้วยอาวุธปืนยาวขนาด .22 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2562 ที่ผ่านมา เข้าร้องขอความเป็นธรรมต่อนายประจญ ปรัชญ์สกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย โดยเด็กชายอาหย่า ได้เสียชีวิตในสภาพที่ถูกยิงที่บริเวณศรีษะนอนเสียชีวิตในห้องนอน ภายในบ้านของเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้กัน ภายหลังเจ้าหน้าที่ตำรวจสรุปสำนวนว่าเด็กชายอาหย่า เสียชีวิตเพราะถูกเด็กชายวัย 9 ขวบ ซึ่งเป็นเพื่อนกับเด็กชายอาหย่า และเป็นลูกชายของเจ้าของบ้านที่เกิดเหตุ ทำปืนลั่นใส่จนเป็นเหตุให้เด็กชายอาหย่าเสียชีวิตดังกล่าว แต่นางอาซอและครอบครัวพร้อมญาติไม่เชื่อในคำให้การของครอบครัวเพื่อนบ้านที่เกิดเหตุและการสรุปสำนวนของตำรวจ

นายนที ชัยนะ พี่ชายเด็กชายอาหย่าและทางญาติกล่าวว่า น้องชายได้ออกไปเล่นน้ำกับเด็กชายวัย 9 ขวบซึ่งเป็นเพื่อนกันหลังจากกลับจากเล่นน้ำได้มาเปลี่ยนผ้าแล้วหายตัวไปเลย ครอบครัวจึงออกตามหา และเห็นรองเท้าของเด็กชายอาหย่าวางอยู่หน้าบ้านของเพื่อนบ้าน แต่เมื่อเข้าไปถามว่าเด็กชายอาหย่าอยู่ในบ้านหรือไม่ แต่เจ้าของบ้านกลับบอกว่าไม่รู้ไม่เห็นและไม่ยอมให้เข้าไปดูภายในบ้าน ทำให้ทางครอบครัวต้องระดมค้นหาทั่วทั้งหมู่บ้าน จนเมื่อช่วงบ่ายวันที่ 20 มีนาคม ได้กลิ่นเหม็นจากบ้านของเพื่อนบ้าน และเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมายังบ้านหลังดังกล่าว ครอบครัวจึงเข้าไปดูก็พบว่าเด็กชายอาหย่ากลายเป็นศพจนส่งกลิ่นเหม็นแล้ว จึงได้รับศพมาจัดการตามประเพณี ระหว่างจัดงานศพครอบครัวเพื่อนบ้านได้เสนอเงินให้ 20,000 บาท แต่ครอบครัว ของนางอาซอไม่ยอมรับ แต่จะขอความกระจ่างถึงการเสียชีวิตว่าใครเป็นคนยิงบุตรชายและไม่เชื่อว่าเด็กชายวัย 9 ขวบ จะนำปืนยาวมาบรรจุกระสุนแล้วขึ้นลูกเลื่อนปืนแล้วลั่นไก ซึ่งปืนก็ถูกเก็บไว้ในห้องนอนอยู่ในตู้แล้วนำออกมายิงได้ด้วยตัวเอง
ผู้สื่อข่าวรายงานว่าล่าสุดผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย ได้สั่งการให้ นายอมรศักดิ์ เพ็ชร ปลัดผู้ช่วยป้องกัน ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ศูนย์ดำรงธรรมจังหวัดเชียงราย ได้เดินทางมารับหนังสือจากครอบครัวนางอาซอและเบื้องต้นทางศูนย์ดำรงธรรมรับปากจะทำหนังสือเสนอกองบังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงราย เปลี่ยนพนักงานสอบสวนในคดีดังกล่าวก่อน แล้วให้มีการสอบสวนอย่างละเอียดและต้องขอเวลาในกดารสอบสวนข้อเท็จจริง ทำให้นางอาซอพร้อมครอบครัวและญาติพอใจและเดินทางกลับบ้านไปรอความคืบหน้าของคดี


