วันที่ 5 มิถุนายน 2559 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บริเวณลานวัดห้วยหมู ตำบลเจดีย์หัก อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี มีหมูป่าชื่อ “ เจ้าโชค ” ที่พระครูจันทสีลากร เจ้าอาวาสวัดห้วยหมู เป็นผู้เลี้ยงดูไว้ตั้งแต่ยังเล็ก ๆ แสนรู้ เนื่องจากเวลาหลวงพ่อเรียนเจ้าโชคก็จะเดินตามและยังนอนให้หลวงพ่อลูบคางเล่นจนเจ้าโชคนอนหลับอย่างสบายใจ
นอกจากนี้ เจ้าโชคหมูป่า ยังมีเพื่อนเป็นสุนัขอีกหลายตัวมาวิ่งเล่นด้วยกัน หลังจากเมื่อหลายเดือนก่อนทางวัดได้แจ้งให้เจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่น้ำภาชี จ.ราชบุรี มาจับหมูป่าหลายสิบตัวไปที่อยู่บริเวณวัด เนื่องจากมีมติของมหาเถรสมาคมไม่อนุญาตให้วัดทั่วประเทศเลี้ยงสัตว์ป่าคุ้มครอง และสัตว์ป่าสงวนภายในวัน เพราะเกรงจะไปนำไปทำเป็นเครื่องรางของขลัง จึงแจ้งให้เจ้าหน้าที่มาดำเนินการจับหมูป่าส่งคืนสู่ธรรมชาติ แต่ขณะกำลังจับหมูป่าได้แล้วหลายสิบตัว ยังคงมีหมูป่าตัวเล็ก ๆ วิ่งหลบหนีหายเข้าไปในป่าข้างวัดไป 1 ตัว และต่อมาลูกหมูป่าตัวดังกล่าวก็กลับมาอาศัยอยู่ที่วัดเหมือนเดิม
พระครูจันทสีลากร เจ้าอาวาสวัด เปิดเผยว่า หลังจากลูกหมูกลับมา จึงได้ตั้งชื่อว่า “เจ้าโชค ” เป็นหมูป่าเพศผู้ที่ยังโชคดีสามารถหลบหนีเจ้าหน้าที่ไปได้ขณะจับ เพราะแต่ก่อนมีหมูป่าเลี้ยงไว้อยู่ประมาณ 50 ตัว เนื่องจากมีญาติโยมนำมาถวายให้พระเลี้ยงจนออกลูกออกหลานจำนวนมาก ต่อมามีเจ้าหน้าที่ได้มาจับหมูป่าไปปล่อยคืนธรรมชาติ แต่เจ้าโชคยังตัวเล็กอยู่ และได้วิ่งหลบหนีรอดไปในป่าได้ตัวเดียว และกลับมาได้จะเลี้ยงไว้จนเจริญเติบโตปัจจุบันอายุได้ประมาณ 2 ปี จึงได้ตั้งชื่อว่า “ โชค ” พระและญาติโยมรักเจ้าโชคทุกคน เพราะมันเชื่อง อยู่กับพระ เณร ชาวบ้าน และสุนัข แมว เวลากินนอนก็จะอยู่ด้วยกับสุนัข เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เล็ก
ไม่เพียงเท่านี้ ยังมีหมูป่าเพศเมียที่เลี้ยงไว้เหลือจากที่เจ้าหน้าที่จับไปแล้ว อยู่ในคอกคอยเป็นเพื่อนเล่นกันกับเจ้าโชคด้วย ทุกครั้งหลวงพ่อจะเรียนเจ้าโชค พร้อมกับนำขนมมาให้กิน มันก็จะเดินตามมากินขนมกับฝูงสุนัขหลายตัวที่จะคอยแย่งขนมกินกันอยู่ไม่ห่าง พอกินอิ่มหลวงพ่อก็จะใช้มือลูบหรือเกาที่บริเวณคาง และใต้คอเจ้าโชคก็จะขนลุกตั้งชัน จากนั้นไม่นานก็จะค่อย ๆ ล้มเอนตัวลงนอนหลับอยู่ใกล้ ๆ อย่างสบายใจ แต่หากเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคย เจ้าโชคก็จะแสดงอาการตาดุหูตั้ง ขนลุกตั้งชัน แสดงลักษณะอาการ เหมือนคนที่มาไม่ใช่เจ้าของไม่ใช่คนที่เคยเลี้ยง ก็จะไม่ยอมให้เข้าใกล้ด้วย
สำหรับหมูป่าที่เลี้ยงไว้นั้นเดิมเคยมีญาติโยมได้ไปไถ่ชีวิต และนำมาถวายไว้ที่วัดนี้เมื่อหลายปีก่อน เพราะเห็นว่าชื่อวัดห้วยหมู น่าจะมีหมูอยู่ด้วย ทางญาติโยมจึงนำหมูป่ามาถวายที่วัด ต่อมาเกิดมีลูกหลานเพิ่มมากขึ้นหลายตัว จึงได้แจ้งเจ้าหน้าที่รัฐเข้ามาจับนำปล่อยป่าคืนสู่ธรรมชาติ ปัจจุบันก็ยังคงเหลือเพียงเจ้าโชค หมูป่าแสนรู้ ที่เคยหลบหนีเจ้าหน้าไปได้และกลับมาอยู่อาศัยข้าวก้นบาตรของหลวงพ่อวัดห้วยหมูจนปัจจุบัน
