ชาวสวนยางพันธมิตรภาคใต้ ขีดเส้นตาย ชุมนุมสาธารณะ 13 ม.ค. นี้ แก้ปัญหาข้อเรียกร้อง 4 ข้อไม่ได้ ควรลาออกยกเก้าอี้ให้พรรคอื่นทำงานแทน
วันที่ 12 มกราคม 2563 นายมนัส บุญพัฒน์ นายกสมาคมคนกรีดยางและชาวสวนยางรายย่อย ในฐานะ ตัวแทนชาวสวนยางและสถาบันชาวสวนยางพันธมิตรภาคใต้ เปิดเผยต่อสื่อมวลชนถึงเหตุผลที่ต้องมีการเปิดเวทีชุมนุมสาธารณะ ในวันที่ 13 มกราคม 2563 เวลา 13.00 น. ที่สนามหน้าที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนาหมอบุญ อ.จุฬาภรณ์ จ.นครศรีธรรมราชว่า หนึ่งในเหตผลที่ต้องจัดการชุมนุมครั้งนี้ จะเห็นว่า ในช่วงเช้าวันนี้ ราคาน้ำยางสดถึงมือชาวสวนยางกิโลละ 36 บาท เมื่อเปรียบเทียบกับราคายางแปรรูปส่งออก(Fob) ที่ 48 บาทเศษ ก็พอสมดุลย์กันอยู่
แต่การที่ ราคาน้ำยางสดถูกกดกินเหมือนเมื่อในวันที่28-31 ธ.ค.62 จนเหลือถึงมือชาวสวนเพียงกิโลละ 28 บาท ราคาต่างกันอย่างเห็นชัด 7-8บาทต่อหนึ่งกิโลที่ถูกโกง จึงทำให้เกิดการไม่ไว้วางใจจากชาวสวนยาง ที่มีต่อพ่อค้าบริษัทส่งออกและผู้มีอำนาจกำกับดูแล ว่าพวกท่านสมคบกัน หรือทำอะไรไม่เป็นจึงปล่อยปละละเลยไม่สนใจในความเดือดร้อนของชาวสวนยาง
การออกมาแก้ตัวของผู้บริหารการยางระดับสูงที่อ้างว่าเป็นธรรมชาติของฤดูกาลเทศกาล แสดงว่าทุกเทศกาล และอีกไม่นานในเทศกาลตรุษจีนที่จะถึงนี้ ราคายางจะถูกกำหนดให้ลดลงอีกแล้วหรือ แล้วยังจะต้องตามใจพวกพ่อค้าส่งออกพวกบริษัทรายใหญ่ ให้ห้กดขี่ชาวสวนยางอีกนานเท่าไหร่ โดยไม่คิดแก้ไข
นายมนัส กล่าว ขอเรียกร้องในการชุมนุมมี 4 ข้อ ประกอบด้วย 1) ขอให้มีมาตรการควบคุมการซื้อขายยางอย่างเป็นธรรมและจริงจังเข้มงวดของตลาดซื้อขายยางพาราทุกชนิดภายในประเทศ อย่างยุติธรรม โดยเกษตรกรไม่ถูกกดขี่จากกลุ่มพ่อค้าแบบเพิกเฉยและปล่อยปละละเลย
2) ขอให้ชดเชยเงินรายได้ชาวสวนยางตามโครงการ ด้วยสภาพราคาจริง ที่เกษตรกรขายได้ในแต่ละชนิดยาง ไม่อนุมานราคาเพียงเพราะเพื่อสลายสัญญาการหาเสียงทางการเมืองที่สมมุติขึ้นรวมถึง โครงการชดเชยฯต้องครอบคลุมถึงเกษตรกรชาวสวนยางที่ปลูกไว้ในที่ดินอื่นๆ โดยไม่นับเอาเฉพาะสวนยางตามเอกสารสิทธิ์ที่กยท.กำหนดและได้ขึ้นทะเบียนไว้เป็นกลุ่มจำกัด เพราะเป็นเงินโครงการที่มาจากงบประมาณส่วนกลาง ไม่ใช่เงินของกยท.แม้แต่สักบาท และเป็นเงินสำหรับคำว่าเกษตรกรชาวสวนยาง ไม่ว่าจะเป็นที่ดินในที่มีเอกสารสิทธิ์หรือไม่ เกษตรกรชาวสวนยางต้องได้รับสิทธิ์ไม่มีข้อยกเว้น
3) ต้องดูแลและให้ความช่วยเหลือด้านเงินทุน อุปกรณ์และการค้ำประกันเครดิตเพื่อช่วยพยุงเกษตรกร และสถาบันเกษตรกรที่แปรรูปยาง และวิสาหกิจ อย่างทั่วถึง จากที่ต้องประสบภาวะการขาดทุนมาต่อเนื่อง จากกลลวงการบิดพริ้วราคายางจนขาดทุนและต้องแบกรับภาระหนี้สินล้นพ้น โดยช่องทางและตามข้อบังคับคณะกรรมการการยาง ที่ครม.กำหนดและ ประกาศในราชกิจนุเบกษาของมาตรา 49(3) โดยไม่เลือกละเว้นและเลือกปฏิบัติ
4) หน่วยงานที่รับผิดชอบ (กยท. กระทรวงเกษตร) ต้องตรวจสอบและดำเนินการเอาผิดให้ถึงที่สุด ต่อพนักงานหรือข้าราชการทุกระดับ ที่เคยทุจริต และกำลังทุจริตในโครงการต่างๆซึ่งทำให้เงินส่วนราชการและเงินของการยางฯซึ่งเป็นภาษีของประชาชนเสียหายสูญเปล่า
“เส้นตายรัฐมนตรีเจ้ากระทรวง และผู้บริหารระดับสูงของการยางฯ ที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาตาม 4 ข้อเบื้องต้นนี้ได้ ก็ไม่สมควรจะนั่งในตำแหน่งให้เสียโอกาสของความสุขเกษตรกรชาวสวนยาง เพราะในรัฐบาลนี้ประกอบด้วยหลายๆพรรคการเมือง และมีจำนวนสส.อีกหลายร้อยคน จึงควรเสียสละตำแหน่งเพื่อเปลี่ยนแปลงให้พรรคหรือคนอื่นๆมำทำหน้าที่แทน”


