ฮือฮา! พบทวดแมว ‘วิเชียรมาศ’ แมวพันธุ์ไทยแท้โบราณ อายุ 34 ปี เผยเทียบคนอายุกว่า 160 ปี คาดอาจเป็นแมวอายุยืนที่สุดในโลก เผยขนยังปุกปุย สุขภาพดี ไม่ค่อยเจ็บป่วย แต่ด้วยวัยชรา มีหลงลืม ต้องเปลี่ยนมากินอาหารกระป๋องแทน เนื่องจากฟันไม่เอื้อบดเคี้ยว
วันที่ 25 มี.ค. 2564 เวลา 10.20 น. ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปยังบ้านหลังหนึ่งในพื้นที่ หมู่ 1 ต.บางกะจะ อ.เมือง จ.จันทบุรี เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริง หลังมีชาวบ้านลือกันว่าที่บ้านหลังดังกล่าวมี นางวรรณา โกศการิกา หรือป้าไพ อายุ 57 ปี เจ้าของบ้าน ผู้ที่เอ็นดูและชื่นชอบสัตว์เลี้ยง ได้เลี้ยงแมว “วิเชียรมาศ” แมวสายพันธุ์ไทยแท้โบราณ ที่มีอายุยืนถึง 34 ปี ซึ่งหากเป็นเรื่องจริง อาจจะเชื่อได้ว่าเป็นแมวที่มีอายุมากกว่า แมวอายุยืนมากที่สุดในโลก ที่มีการลงบันทึกในกินเนสบุ้ก เวิลด์เร็คคอร์ด เลยทีเดียว
เมื่อเดินทางมาถึง ได้พบกับนางวรรณา เจ้าของแมว พร้อมกับได้พาไปชม แมวชื่อ “ศรีสวาท” หรือ “ยายหวาด” หรือที่ชาวบ้านรู้จักกันว่า “ทวดหวาด” แมวไทยวิเชียรมาศ เพศเมีย สีน้ำตาล น้ำหนักประมาณกว่า 2 กิโลกรัม ที่กำลังกินอาหารอยู่บริเวณข้างบ้าน โดยจากการสังเกตพบว่า “ทวดหวาด” ยังคงมีสุขภาพแข็งแรง ขนปุกปุยเต็มตัว เหมือนกับแมวอายุปกติทั่วไป
จากการสอบถาม นางวรรณา เจ้าของแมว บอกว่า ปัจจุบัน ครอบครัวประกอบอาชีพทำสวนผลไม้ และได้เลี้ยงแมวและสุนัขไว้ในบ้าน โดยสุนัขจะเลี้ยงไว้ทำหน้าที่เฝ้าสวน ส่วนแมวจะเลี้ยงไว้ที่บ้าน มีทั้งหมด 8 ตัว เป็นแมวพันธุ์เปอร์เซีย 7 ตัว
ส่วนอีกตัวคือ “ทวดหวาด” แมววิเชียรมาศ ซึ่งจะปัจจุบันมีอายุ 34 ปี ซึ่งหากเทียบกับอายุคนแล้ว ก็มีอายุประมาณกว่า 160 ปี ซึ่งถือว่าหายากมาก ที่จะมีแมวอายุยืนยาวได้ถึงขนาดนี้
นางวรรณา หรือป้าไพ เล่าประวัติของ “ทวดหวาด” ให้ผู้สื่อฟังว่า เมื่อราวปี 2529 ได้มีแมววิเชียรมาศ ซึ่งเป็นแมวจรจัด พลัดหลงมาบริเวณหน้าบ้าน จึงได้ตัดสินใจเลี้ยงไว้ จนกระทั่งอีก 1 ปีต่อมาคือใน 2530 แมวตัวดังกล่าวได้ออกลูกมา 2 ตัว ซึ่งหนึ่งในนั้นคือยายหวาด หรือ “ทวดหวาด” ส่วนอีกตัวก็ตาย จึงได้เลี้ยง “ทวดหวาด” ไว้พร้อมกับแมวเปอร์เซียตัวอื่น
จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจวบจนมาถึง ณ ปัจจุบัน “ทวดหวาด” ก็มีอายุรวมแล้ว 34 ปี ซึ่งน้อยกว่าอายุลูกสาวคนเล็กเพียง 3 ปีเท่านั้น โดยสมัยที่ยายหวาด หรือ “ทวดหวาด” เป็นสาวๆ มีความสามารถพิเศษในการจับสัตว์เล็กสัตว์น้อยในสวนผลไม้เก่งมาก แถมขี้อ้อน ขี้เล่น แต่ไม่ทิ้งนิสัยดุร้าย หากถูกคุกคามจากสัตว์อื่น ซึ่งที่ผ่านมา เคยถูกสุนัขกัดที่ขาหลังถึง 2 ครั้ง จนมีปัญหาเรื่องของกระดูกมาจนถึงทุกวันนี้ แต่โชคดีที่ยังสามารถเดินได้
อย่างไรก็ตาม แม้จะอายุถึง 34 ปีแล้ว แต่ยายหวาดเคยมีลูกมาแค่คอกเดียว และมีเพียง 4 ตัวเท่านั้น เป็นสีน้ำตาลเหมือนกันหมด ต่อมายังมีหลานอีก 5-6 ตัว และรวมไปถึงเหลนอีก 2-3 คอก ซึ่งได้เลี้ยงไว้เองบ้าง และแบ่งให้กับคนรู้จักไปเลี้ยงบ้าง เนื่องจากมีแมวจำนวนมากแล้ว สมัยก่อนไม่นิยมทำหมันแมว เพราะค่าใช้จ่ายสูง
ปัจจุบันนี้ ลูก-หลาน-เหลน ของยายหวาด ไม่อยู่รอดเลยซักตัว ซึ่งด้วยอายุที่มากขนาดนี้ ยายหวาดไม่เคยป่วยย้อนหลังมาแล้ว 3-4 ปี แต่จะมีอาการเรื่องของความชรา ทั้งการเคลื่อนไหวและอาการหลงลืมเช่นเดียวกับคน
ส่วนเรื่องของอาหารการกิน สมัยก่อนชอบกินของสด เช่น หัวปลา ปลาคลุกข้าว จนกระทั่งกินอาหารเม็ด แต่ทุกวันนี้เป็นเปลี่ยนอาหารกระป๋องแทน เนื่องจากภาวะของฟันที่ไม่เอื้อต่อการบดเคี้ยว
นอกจากนี้ นางวรรณา หรือป้าไพ ยังบอกว่า ยายหวาดถูกเลี้ยงมาแบบปล่อย คือ เลี้ยงแบบบ้านๆ มีอิสระ และทุกวันจะต้องมีเวลาให้ และพยายามสังเกตลักษณะนิสัยหรือสิ่งที่ชอบของแมว และที่สำคัญถ้าป่วย แต่ไม่มากก็ให้ดูแลหายาให้กินตามอาการแต่ถ้าเกิน 3 วัน ควรรีบพาไปรักษาทันที
อย่างไรก็ตาม ทางครอบครัวป้าไพพึ่งเปิดช่องทางสื่อโซเชียลในชื่อ ยายหวาด siamese cat 1987 ทั้งทาง เฟซบุ๊ก และ ยูทูบ โดยไว้พูดคุยแลกเปลี่ยน สำหรับคนที่รักแมวด้วยกันอีกด้วย
