สุดสลดเฒ่าแก่ลานมันถอยสิบล้อทับหลานชายขวบเศษดับ
เมื่อเวลา 10.00 น.วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ร.ต.อ.สมัย ดวงอุปะ พนักงานสอบสวน สภ.ปลาปาก จ.นครพนม รับแจ้งจากชาวบ้าน มีเหตุรถ 10 ล้อ ทับเด็กเสียชีวิต บริเวณลานรับซื้อมันสำปะหลัง บ้านวังยาง หมู่ 10 ต.ปลาปาก อ.ปลาปาก จ.นครพนม จึงประสานไปยังแพทย์เวรโรงพยาบาลอำเภอปลาปาก นายสง่า แสงแก้ว นายก อบต.ปลาปาก และเจ้าหน้าที่กู้ชีพ ออกไปตรวจสอบ โดยในที่เกิดเหตุบริเวณลานมันชื่อ ศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีเลขที่ ทางเข้าหมู่บ้านวังยาง ต.ปลาปาก อ.ปลาปาก จ.นครพนม พบญาติและชาวบ้านกำลังยืนมุงดูสภาพศพเด็กชาย ที่ถูกรถพ่วง 18 ล้อ ทับเสียชีวิต ด้วยความสลด บริเวณล้อหลังซ้าย ของรถพ่วงตัวแม่ ยี่ห้อฮีโน่ สีขาว ทะเบียน 81-2499 กาฬสินธุ์ ซึ่งมารับบรรทุกมันสำปะหลังไปส่งโรงงาน ทราบชื่อภายหลังคือ เด็กชาย เอ (นามสมมุติ) อายุ 1 ขวบ 8 เดือน ในสภาพศพถูกล้อรถบรรทุกพ่วง 18 ล้อ ทับศีรษะซีกซ้าย เลือดไหลอาบทั่วร่างกาย เจ้าหน้าที่จึงร่วมกันตรวจสอบชันสูตร เก็บหลักฐาน ส่วนคนขับรถทราบชื่อภายหลังคือ นายสุรสิทธิ์ เชื้อคำจันทร์ อายุ 52 ปี ชาวบ้านดอนกลาง ต.มหาชัย อ.ปลาปาก จ.นครพนม ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการลานรับซื้อมันสำปะหลังสด มีความสัมพันธ์เป็นปู่ของผู้ตาย ยังอยู่ในสภาพเศร้าสลด เสียใจ และรับไม่ได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
โดยจากการสอบสวนนายสุรสิทธิ์ เจ้าของกิจการลานรับซื้อมันสำปะหลังสด มีความสัมพันธ์เป็นปู่ของผู้ตาย เล่าว่า ปกติหลานจะอยู่เล่นที่ลานมันตลอด เนื่องจากอยู่กับลูกชายพ่อของเด็ก คือ นายธนากร เชื้อคำจันทร์ อายุ 20 ปี พร้อมลูกสะใภ้ คือ นางสาวสโรชา อุปา อายุ 20 ปี ที่มาช่วยดูแลกิจการลานรับซื้อมันสำปะหลังสด ก่อนเกิดเหตุตนกำลังจะเคลื่อนรถพ่วงบรรทุก 10 ล้อ ที่มารอจอดบรรทุกมัน ไปเก็บ จึงขึ้นไปขับรถ แต่ได้ระมัดระวังก่อนขึ้นรถตลอด เพราะรู้ว่ามีหลานชายเล่นอยู่ในลานมันประจำ แต่ไม่คิดว่าจะออกมา เพราะอยู่ในห้องพัก ใกล้กับตราชั่งน้ำหนัก แต่พอเคลื่อนรถกับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด เพราะลูกชายวิ่งออกมาเรียกให้หยุด พบว่ารถทับร่างหลานชายเสียชีวิตแล้ว ไม่สามารถจะช่วยเหลือนำส่งโรงพยาบาลได้ เพราะล้อหลังทับเข้าบริเวณศีรษะซีกซ้าย คาดว่าจะมีสิ่งของ หรือของเล่นตกอยู่ในท้องรถพอดี ทำให้เด็กอายุแค่ 1 ขวบ 8 เดือน ยังไม่รู้เรื่องวิ่งไปเก็บของ โดยที่พ่อแม่ที่กำลังทำงานไม่ทันระวัง จนเกิดเหตุสลดขึ้น สร้างความสูญเสียให้กับครอบครัวจนรับไม่ได้ เพราะเป็นหลายชายคนแรก กลายเป็นตราบาปไปตลอดชีวิต ทั้งที่ทุกครั้งจะเคลื่อนรถ ขับรถจะระมัดระวังตลอด แต่สุดท้ายพลาดจนได้ ยอมรับในความผิดพลาด และรู้สึกเสียใจมาก แต่เป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ
