ครูโขนชื่อดังหลั่งน้ำตา บ้านถูกพายุพัดเศียรครูเสียหาย-น้ำท่วมบ้านนานนับเดือน วอนหน่วยงานช่วยอนุรักษ์ด้วย
วันที่ 9 พ.ย.64 ผู้สื่อข่าวรายงานว่ามีผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ จักรพรรณ จันทร์แสง ได้โพสต์ขอความว่า “หน่วยงานไหนก็ได้มาช่วยอาจารย์ผมที บ้านท่านน้ำท่วมลำบากมาก” โดยมีการแชร์ภาพและข้อความต่อจากผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ รัตนศิลป์ ครูต่อ เป็นภาพครูต่อเดินลุยน้ำท่วมเข้าบ้าน ซึ่งน้ำได้ท่วมเต็มพื้นที่ และถนนระยะทางประมาณ 600 เมตร น้ำสูงระดับ 60-100 ซม.รถไม่สามารถสัญจรได้ และมีข้อความว่า บ้านเราอยู่สุดซอย บ้านจมเสียหายหมด หลังคาก็ไปเมื่อคืนหมด ”
จากการตรวจสอบพบว่าครูต่อ คือ นายทรงโรจน์ แสงมาลา อายุ 57 ปี เป็นกรรมการสภาวัฒนธรรมจังหวัดนนทบุรี, ประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอบางใหญ่ และเป็นครูโขนวิทยากรให้กับโรงเรียนดังหลายแห่งใน จ.นนทบุรี
ต่อมาวันที่ 9 พ.ย.64 ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ หมู่ 7 ซอย ส.ส.สำเร็จ ต.บ้านใหม่ อ.บางใหญ่ พบบ้านไม่มีเลขที่ตั้งอยู่ท้ายซอย เป็นบ้านไม้ชั้นเดียว สภาพทรุดโทรมหลังคามุงด้วยใบจาก ถูกน้ำท่วมสูงประมาณ 50-60 ซม. ภายในบ้านข้าวของถูกน้ำท่วมเสียหาย รวมทั้งเศียรพ่อแก่กว่า 50 เศียร ชุดโขนเปียกน้ำทั้งหมด กลองและเครื่องดนตรีไทยเปียกน้ำฝนเสียหาย หลังคาบ้านพังเป็นช่องขนาดใหญ่ หลายจุด ภายในบ้านน้ำเข้าท่วมทั้งหมด ผู้ที่อาศัยในบ้านต้องนอนบนแคร่ ส่วนครูต่อเองต้องนอนบนเก้าอี้แบบยาว นอกจากนี้ภายในบ้านยังพบว่าไม่มีไฟฟ้าและน้ำประปาใช้
จากการสอบถาม นายนายทรงโรจน์ แสงมาลา หรือครูต่อ อายุ 57 ปี ครูโขนไทย เปิดเผยว่า ได้มาเช่าที่ตรงนี้ประมาณ 3 ปี ในราคาเดือนละ 6,000 บาท อาศัยอยู่กับภรรยา ลูกและหลานอีก 2 คน เนื่องจากตนเลี้ยงไก่สวยงามขายเป็นอาชีพเสริม หลังว่างจากงานสอนดนตรีไทยและโขน เมื่อคืนวันที่ 7 พ.ย. เกิดพายุฝนตกหนักทำให้บ้านที่พักอาศัยด้านหลังพัง หลังคาทะลุ ประกอบกับน้ำท่วมตรงจุดนี้มาประมาณเดือนกว่า ทำให้ต้องเดินลุยน้ำเข้า-ออก ระยะทางประมาณ 600 เมตร ไปกลับก็กิโลกว่า
ครูต่อกล่าวเพิ่มเติมว่า ตอนนี้บ้านพังอยู่ไม่ได้ต้องมาสร้างเต็นท์ชั่วคราวให้สัตว์เลี้ยงอยู่ ลูกศิษย์เขาทราบเรื่องที่พายุพัดบ้านพังเมื่อคืนเขาก็เลยโพสต์ขอความช่วยเหลือครู ตอนนี้ตนไม่รู้จะทำยังไง เจอทั้งโควิดและมาเจอน้ำท่วมอีก ต้องหาที่เช่าใหม่เพื่อจะได้มีสถานที่สอนดนตรีไทยและโขนให้เด็กๆ เพราะตนสอนฟรี ตอนนี้ขายไก่ก็ไม่ได้ สอนหนังสือก็ไม่ได้ ทุกคนในบ้านต้องเดินเข้าเดินออกกว่า 500 เมตรทุกวัน อาหารลูกศิษย์ก็เป็นห่วงซื้อมาให้ทานประทังชีวิตกันไป
สำหรับเรื่องโขนตนได้ต่อสู้มาตลอดตามแบบชาวบ้านทั่วไป ออกเผยแพร่ตามงานต่างๆ และสอนให้เด็กรุ่นหลังได้รู้รูปแบบโขนได้เรื่อยมา ตนจะอนุรักษ์แบบนี้ต่อไปจนทำไม่ไหว หรือจนกว่าจะหมดลมหายใจ และได้มีการสอนให้ลูกสาวสืบทอดการละเล่นโขนต่อไป ตนจะไม่ทิ้งเพราะตนอยู่กับพ่อแก่มาตลอดมีเงินได้เลี้ยงลูกมาจนโต ตนไม่ได้ฟุ้งเฟ้อ ได้เงินมาก็ค่อยสร้างไป ตอนนี้พ่อแก่ถูกพายุล้มได้รับความเสียหาย ถามว่าอยากได้ความช่วยเหลือไหม ตนเห็นในเฟซที่เขาบริจาคกันก็มีปัญหาตามมา ตนแค่อยากให้หน่วยงานเข้ามาสนับสนุนแบบจริงจังและแนะนำเด็กในโรงเรียนให้โขนคงอยู่ ไม่ใช่เรียนจบทุกอย่างก็จบตามไป เพราะเด็กที่มาเรียนกับตนพอจบไปแล้วสามารถเอาไปใช้ไปสอนเด็กคนอื่นต่อได้ อยากให้เด็กรุ่นหลังอนุรักษ์ไว้ พยายามสอนให้เด็กได้รู้ว่าโขนและพ่อแก่เป็นอัตลักษณ์ของความเป็นไทย
ครูต่อกล่าวว่า สำหรับความเสียหายของเศียรครู พ่อแก่ ที่โดนน้ำจะซ่อมได้เฉพาะบางส่วน เพราะเศียรทำจากกระดาษจะบิดเบี้ยว ต้องทำขึ้นมาใหม่ ตอนนี้อยากให้หน่วยงานเข้ามาช่วยเหลือแบบจริงจัง อนุรักษ์วัฒนธรรมไทยไว้ เด็กที่ตนสอนสามารถนำวิชาไปเลี้ยงชีพได้และบางคนก็เป็นครูดนตรีไทย
