หนุ่มแรงงานไทยชาวนครพนม เล่านาทีเฉียดตาย ระเบิดนับพันลูกพุ่งเต็มฟ้า ตูมใกล้แคมป์เชื่อเหรียญหลวงปู่พุทธาฯช่วยรอดตาย
เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2566 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บ้านโพธิ์ตาก หมู่ 2 ต.โพธิ์ตาก อ.เมือง จ.นครพนม พบนายอนุสรณ์ กามัง หรือ ตั๊ก อายุ 25 ปี หนึ่งในแรงงานไทยที่ไปทำงานในอิสราเอล ตัดสินใจยืมเงินญาติซื้อตั๋วเครื่องบินมาเอง หลังรู้สึกไม่ปลอดภัยจากสงคราม คอยหลบกระสุนปืนใหญ่ตามลำพัง ข้ามหัวไปมานานถึง 6 วัน จากการโจมตีกลับของทหารอิสราเอลด้วย
นายอนุสรณ์กล่าวว่า ทำงานที่สวนผักออร์แกนิกกับแรงงานอิสราเอลแค่ 2 คนในแคมป์ โดนมาทำงานจะครบ 1 ปีในเดือนพฤศจิกายนที่จะถึงนี้ ซึ่งแม่ของตนได้นำโฉนดที่ดินไปกู้เงินกับธนาคาร ธ.ก.ส.ได้เงิน 200,000 บาท และจ่ายค่าวิ่งเต้นไปทำงานไปราว 120,000 บาท ได้เงินเดือน 5,300 เชเกิล ไปทำงานแถวภาคกลางของอิสราเอลห่างจุดสู้รบ ประมาณ 100 กิโลเมตร ในวันที่ 7 ต.ค.ช่วงตี 5 กลุ่มฮามาสได้ยิงจรวดโจมตีอิสราเอลหลายพันลูก เสียงดังสนั่นหวั่นไหว มีระเบิด มาตกห่างจากแคมป์ห่างประมาณ 800-900 เมตร ด้วยความกลัวตายจึงวิ่งหนีจากห้องไปหลบนอนพื้นราบอยู่หน้าห้อง นายจ้างและเพื่อนแรงงานชาวอิสราเอล ได้โทรศัพท์มาบอกให้หลบระเบิด ขณะระเบิดพุ่งเฉียดหัวเต็มท้องฟ้านับพันลูก จึงวิ่งไปหลบในสวนส้มที่อยู่ใกล้แคมป์ ระเบิดถูกยิงตั้งแต่รุ่งสางถึงเที่ยงแล้วหยุด กลุ่มฮามาสได้ยิงระเบิดใส่เป็นระยะๆ โดยอยู่คนเดียว เพื่อนแรงงานอิสราเอลที่อยู่ด้วยถูกเรียกตัวไปเป็นกำลังพลสำรองช่วยรบ

ขณะระเบิดลงกลัวตายจึงคว้าวัตถุมงคลเหรียญหลวงปู่พุทธา พุทธาญาณโณ 2 เหรียญ รุ่นแรกหลังพระธาตุ ปี 2536 และปี 2545 รุ่นหลังยันต์ อดีตพระเกจิวัดโพธิ์พฤกษ์คุณาราม บ้านโพธิ์ตาก ม.9 อธิษฐานจิตขอให้ช่วยลูกหลานด้วย ห้อยตั้งแต่วันระเบิดลงวิ่งผ่านหัวตกในที่โล่ง 1-2 ลูก เชื่อในพุทธคุณจึงรอดมาได้ ส่วนพ่อไปทำงานที่เกาหลีก่อนตนไปทำงานที่อิสราเอล 2 ปี อยากกลับบ้านใจจะขาด จึงวิดีโอคอลยืมเงินป้า ซึ่งทำงานในเรือสำราญ จำนวน 28,000 บาท เพื่อซื้อตั๋วเครื่องบินเดินทางกลับภูมิลำเนาเอง โดยนั่งเครื่องบินพาณิชย์มาถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ แล้วซื้อตั๋วรถโดยสารมาลงที่ จ.สกลนคร ก่อนให้แม่และญาติขับรถไปรับถึงบ้านตอนเที่ยงวันนี้ ญาติพี่น้องต่างดีใจ จึงผูกข้อต่อแขนรับขวัญ

ด้านนายภาณุ นันตะ กำนัน ต.โพธิ์ตาก กล่าวว่า นายอนุสรณ์เป็นหลาน ส่วนวัตถุมงคลหลวงปู่พุทธาที่คล้องอยู่ในคอหลาน หลวงปู่เป็นคนตั้งหมู่บ้าน เชื่อในพุทธคุณวันที่เผาไม่ไหม้ ต้องนำไม้แก่นมะขามมาสุมถึงเผาได้ ชาวบ้านต่างศรัทธาและนำมาห้อยติดตัวก่อนไปทำงานในต่างประเทศ

