ญาติสุดดีใจ พ่อร้องไห้รับขวัญหนุ่มเชียงราย ตัวประกันฮามาส
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายอุทัย ทุ่นศรี อายุ 38 ปี แรงงานไทยที่ถูกกลุ่มฮามาสจับเป็นตัวประกันตั้งแต่วันที่ 7 ต.ค.66 หรือนานเกือบ 2 เดือน ได้รับการส่งตัวกลับถึงภูมิลำเนา ต.เจริญเมือง อ.พาน จ.เชียงราย แล้ว โดยมีนายมูล ทุ่นศรี อายุ 76 ปี พ่อของนายอุทัย พร้อมญาติๆ และนายสุนันท์ สุยะ ผู้ใหญ่บ้านเจริญเมือง พากันรับขวัญ
นอกจากนี้ นายวุฒิกร คำมา นายอำเภอพาน พร้อมกิ่งกาชาด อ.พาน ฝ่ายปกครอง เจ้าหน้าที่สาธารณสุข กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงแรงงาน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าไปตรวจสุขภาพ เบื้องต้นพบว่านายอุทัยมีสุขภาพแข็งแรงดี เพียงแต่อิดโรย เพราะเมื่อเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเมื่อวันที่ 30 พ.ย. แล้วเดินทางกลับภูมิลำเนาทันที
นายมูลและญาติๆ ต่างดีใจกันโดยถ้วนหน้า โดยเฉพาะนายมูลที่ทุกข์ใจมาเกือบ 2 เดือน เพราะก่อนหน้านี้ไม่ปรากฏข้อมูลในระบบว่านายอุทัยประสบเหตุอย่างไร มีเพียงการติดต่อสื่อสารกับลูกชายที่ไม่สามารถทำได้ตามปกติ
ขณะที่ญาติบางคนได้ผูกด้ายที่ข้อมือเพื่อรับขวัญตามประเพณีของภาคเหนือ ส่วนหน่วยงานต่างๆ ได้เข้าสอบถามเรื่องสิทธิประโยชน์ต่างๆ ทราบว่านายอุทัยได้รับจากสมาคมการจัดหางานไทยไปต่างประเทศ 10,000 บาทแล้ว และเมื่อพักผ่อนเพียงพอแล้วจะไปขอรับกองทุนผู้ประสบปัญหาต้องเดินทางกลับประเทศไทยเนื่องจากภัยสงคราม รายละ 15,000 บาทต่อไป
นายมูลกล่าวว่า อาศัยอยู่กับบุตรชายที่บ้านหลังดังกล่าว เพราะภรรยาของตน หรือแม่ของนายอุทัยเสียชีวิตไปแล้ว หลังจากเขาไปทำงานที่ประเทศอิสราเอลก็ยังสามารถติดต่อสื่อสารกันได้ตลอด เขามีพี่น้อง 3 คน พี่สาวของเขาจะคอยติดตามข่าวสารให้อยู่เสมอ แต่หลังเหตุการณ์วันที่ 7 ต.ค.พวกเราติดต่อลูกชายไม่ได้อีกเลย ทำให้รู้สึกกังวลและเป็นทุกข์อย่างมากมาตลอดเกือบ 2 เดือน ถึงขั้นคิดว่าเขาคงจะเสียชีวิตไปแล้ว กระทั่งเจ้าหน้าที่แจ้งว่าลูกชายถูกจับเป็นตัวประกันและได้รับการปล่อยตัว ทำให้รู้สึกดีใจอย่างมาก ต่อไปนี้คงนอนตาหลับแล้ว
ด้านนายอุทัยกล่าวว่า ไปทำงานที่อิสราเอลเมื่อวันที่ 3 ธ.ค.2562 จนถึงวันที่ 7 ต.ค.ก็ถูกจับตัวไปเป็นตัวประกัน แต่ความเป็นอยู่ในสถานที่ที่ถูกจับไปขออนุญาตไม่เปิดเผย เพราะยังคงมีคนไทยและอิสราเอลที่เป็นเพื่อนกันอีกหลายคนถูกจับอยู่ เกรงว่าจะได้รับอันตราย เบื้องต้นยังสามารถพูดคุยกับคนอื่นๆ ได้ตามปกติ ไม่ได้ถูกกดขี่และได้รับอาหารเป็นข้าวเหมือนเดิม
