ภาคีอนุรักษ์โคราช จัดแสดงภาพเก่าบอกเล่าเรื่องราว ชูบ้านอดีตพ่อเมือง-หลุมหลบภัยเป็นแลนด์มาร์ก
เมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 25 กุมภาพันธ์ ที่บ้านพระยากำธรพายัพทิศ (ดิส อินทโสฬล ณ ราชสีมา) ถ.อัษฎางค์ เขตเทศบาลนคร (ทน.) นครราชสีมา นายสมเกียรติ วิริยะกุลนันท์ รอง ผวจ.นครราชสีมา เปิดงานภาพเก่าเล่าเรื่องเมืองโคราช โดยมีบุคลากรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) อีสาน มหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา และมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล กลุ่มรักษ์ภาพเก่าโคราช ภาคีอนุรักษ์เมืองนครราชสีมา เพจโคราชในอดีต ได้รวบรวมภาพเก่ามาจัดแสดงและ รศ.กมลทิพย์ กสิภาร์ ข้าราชการบำนาญ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา และนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์บอกเล่าเรื่องราวความประทับใจ ความสำคัญ ความเป็นมาและอื่นๆ ผ่านภาพเหตุการณ์ อาคาร บ้านเรือน สถานที่ บุคคลสำคัญ ฯ ที่สูญหายและอาจไร้คุณค่าทางประวัติศาสตร์ตามกาลเวลา ให้กลับมามีคุณค่าและพัฒนาสู่การเป็นแหล่งเรียนรู้ชุมชนแหล่งรวบรวมข้อมูลสำคัญนอกตำราทางประวัติศาสตร์เส้นทางของเจ้าเมือง รวมทั้งเชื่อมโยงเป็นแหล่งท่องเที่ยวตัวเมืองเก่าโคราช ให้เป็นแลนมาร์คแห่งใหม่ จากนั้นได้เยี่ยมชมบ้านพิพิธภัณฑ์เจ้าเมืองนครราชสีมา ซึ่งเป็นบ้านไม้โบราณอายุกว่า 100 ปี ที่พักอาศัยของพระยากำธรพายัพทิศ อดีตปลัดมณฑลปฏิบัติหน้าที่ ผวจ.นครราชสีมา ลำดับที่ 14 ( 2 พฤศจิกายน 2476 ถึง 1 มีนาคม 2479 ) ซึ่งกำลังบูรณะซ่อมแซมปรับปรุงส่วนที่ทรุดโทรมตามกาลเวลาให้อยู่ในสภาพมั่งคงแข็งแรงและหลุมหลบภัยโคราช
นายอิทธิพล คัมภิรานนท์ ประธานภาคีอนุรักษ์เมืองนครราชสีมา เปิดเผยว่า หลุมหลบภัย สร้างขึ้นช่วงระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ปี พ.ศ 2482-2488 เกิดขึ้นภายหลังไทยได้ประกาศสงครามกับสัมพันธมิตร สหรัฐอเมริกาส่งเครื่องบินมาทิ้งระเบิดในประเทศไทย เพื่อตัดเส้นทางลำเลียง จ.นครราชสีมา เนื่องจากเป็นหัวเมืองหลักเป็นเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อระหว่างภาคกลางกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จึงเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญทำให้กองทัพญี่ปุ่นเลือกมาตั้งค่ายทหาร จึงเป็นพื้นที่เป้าหมายของการทิ้งระเบิดทำลาย ช่วงสงครามสิ่งที่จำเป็นคือหลุมหลบภัย เมื่อเกิดการโจมตีทางอากาศ เสียงหวอเตือนภัยจะดังขึ้น เพื่อให้ประชาชนวิ่งเข้าหลุมหลบภัยได้ทันท่วงที
ซึ่งเป็นหลุมหลบภัยส่วนบุคคลสร้างเพื่อความปลอดภัยเจ้าเมืองนครราชสีมาและครอบครัวมีขนาดความจุประมาณ 20 คน สร้างในช่วงเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 สันนิษฐานทหารช่างของเมืองนครราชสีมาเป็นผู้สร้างลักษณะเป็นห้องสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 2 x 2.5 เมตร ความลึกประมาณ 2.4 เมตร มีประตูทางเข้า 2 ฝั่ง เยื้องกันเป็นบันได 9 ขั้น กว้างประมาณ 60-70 เซนติเมตร ตัวหลังคาเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมทรงปั้นหยามีช่องท่อระบายอากาศ 2 ด้าน วัสดุและโครงสร้างโครงสร้างพื้นด้านล่างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหนา 40 เซนติเมตร ผนังทุกด้านเป็นผนังดินก่ออิฐฉาบปูนหนา 40 เซนติเมตร
