อุทาหรณ์ ลงไปแช่น้ำดับร้อน เพื่อนและกู้ภัยตามหากว่า 2 ชั่วโมง นึกว่าจมน้ำตาย ที่แท้ช็อกหมดสติ ตัวสั่นหายใจรวยรินในพงหญ้าริมน้ำ พึมพำ ‘มีคนพาไปๆ’
เมื่อ 16.00 น. วันที่ 16 เมษายน กู้ภัยฮุก 31 โคราช จุด อ.เสิงสาง ได้รับแจ้งจากสถานีตำรวจภูธรอำเภอเสิงสาง มีบุคคลสูญหายภายในลำน้ำมาศ ต.บ้านราษฎร์ อ.เสิงสาง จ.นครราชสีมา เจ้าหน้าที่กู้ภัยจึงจัดชุดอุปกรณ์ค้นหาผู้สูญหายใต้น้ำ พร้อมเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบที่เกิดเหตุ
ขณะชาวบ้านช่วยกันเดินตามหาและกู้ภัยกำลังเตรียมอุปกรณ์ลงไปค้นหาในลำน้ำ ชาวบ้านได้สังเกตเห็นบางอย่างขยับอยู่ในพงหญ้าริมลำน้ำ จึงเดินเข้าไปดูพร้อมกู้ภัย กระทั่งพบผู้สูญหายคือ นายสำรวย อายุ 45 ปี นอนหมดสติอยู่ที่จุดดังกล่าวในลักษณะลำตัวครึ่งหนึ่งแช่อยู่ในน้ำจนตัวซีด ปากสั่น มีอาการเบลอ พูดจาไม่รู้เรื่อง กู้ภัยจึงรีบอุ้มขึ้นมาจากริมน้ำ ถอดเสื้อที่เปียกออก แล้วนำผ้ามาห่มให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น พร้อมกับปฐมพยาบาลเบื้องต้นแล้วรีบนำส่งโรงพยาบาลเสิงสาง
จากการสอบถาม นายหลอด อายุ 45 ปี เพื่อนของผู้สูญหาย บอกว่า ตนและเพื่อนอีก 3 คน รวมทั้งผู้สูญหาย ออกมานั่งเล่นริมลำน้ำและปอกมะม่วงกินกัน เมื่อเวลาประมาณ 14.00 น. ผู้สูญหายบอกว่าอากาศร้อน อยากลงไปนอนแช่น้ำ แล้วก็เดินลงไปแช่น้ำในลำน้ำมาศ ส่วนเพื่อนคนอื่นแยกย้ายไป และตนก็ไปผูกเปลนอนใต้ต้นไผ่ กินมะม่วงจิ้มพริกเกลือต่อสักพัก และรู้สึกเผ็ดมาก จึงหาน้ำกิน แต่น้ำที่พกมาหมดแล้ว จึงจะชวนนายสำรวยกลับไปบ้านเพื่อหาน้ำกิน แต่นายสำรวยกลับหายเงียบไป รู้สึกผิดสังเกต เพราะแช่น้ำผ่านไปนานกว่า 10 นาทีแล้ว กลับเงียบผิดปกติ ไม่ขึ้นจากน้ำสักที
นายหลอดเล่าอีกว่า จากนั้นลองเดินไปเรียก แต่ก็มองไม่เห็นนายสำรวยและไม่มีเสียงตอบรับ เห็นแค่หมวกของนายสำรวยลอยอยู่บนผิวน้ำ จึงตะโกนและเดินหาบริเวณรอบริมน้ำแต่ก็ไม่พบ จึงลงไปค้นหาในน้ำ แต่ก็ยังไม่พบตัวนายสำรวย จึงตัดสินใจบอกเพื่อนบ้านและโทรแจ้งตำรวจให้ประสานกู้ภัยเข้ามาช่วยค้นหา เกรงว่านายสำรวยจะจมน้ำเสียชีวิต ซึ่งชาวบ้านและกู้ภัยก็มาช่วยกันเดินค้นหาในบริเวณดังกล่าวนานกว่า 2 ชั่วโมง จนกู้ภัยเตรียมจะลงดำค้นหาใต้น้ำ แต่สุดท้ายก็มาพบนายสำรวยนอนแช่น้ำอยู่ในพงหญ้าดังกล่าว
ด้าน นายปิยะวัฒน์ อาสากู้ภัย ที่ไปพบนายสำรวยและคอยดูอาการตลอดทางที่นำส่ง รพ. บอกว่า ตอนพบนายสำรวยอยู่ริมลำน้ำดูไม่มีสติ ตัวสั่นเทาเพราะหนาวเนื่องจากแช่น้ำเป็นเวลานาน พูดจาไม่รู้เรื่อง เพ้อพึมพำบ่นตลอดตั้งแต่นำขึ้นจากน้ำไปตลอดทางจนถึง รพ.ว่า “มีคนพาไปๆ” ซึ่งไม่รู้ว่านายสำรวยได้พบกับใคร หรือเจอเหตุการณ์อะไรจึงพึมพำออกมาอย่างนี้ตลอดทาง
