แม่เฒ่าวัย 69 เก็บใบกะเพรา วูบดับกลางแดด ไม่มีคนเห็น
เมื่อเวลา 13.30 น. วันที่ 13 ตุลาคม พ.ต.ต.เปรม เตรียมตัว สว.(สอบสวน) สภ.เมืองอุดรธานี ได้รับแจ้งว่ามีหญิงสูงอายุ วูบเป็นลมแดดเสียชีวิต ที่บริเวณหน้าบ้านพัก เลขที่ 74/11 หมู่ 7 ตำบลหนองบัว อ.เมือง จ.อุดรธานี หลังรับแจ้งจึงพร้อมด้วยแพทย์เวรโรงพยาบาลศูนย์อุดรธานี และอาสากู้ภัยมูลนิธิอุดรสว่างเมธาธรรม รุดไปตรวจสอบ
ที่เกิดเหตุพบศพนางบุษบง สิมสีพิมพ์ อายุ 69 ปี โดยนายสุริญา มะณีแสง อายุ 42 ปี ลูกเขย และ น.ส.พัชรี วงศ์สุพรรณ อายุ 36 ปี ลูกสาว ได้นำร่างผู้ตาย มาไว้ข้างรถยนต์ปิกอัพ เพื่อหลบแดดก่อนเจ้าหน้าที่จะมาถึง โดยมีรองเท้าแตะของผู้ตาย อยู่ข้างยางล้อรถยนต์ ในสวนต้นกะเพราบริเวณหน้าบ้าน ซึ่งมีใบกะเพรา 1 กำมือ และดอกแค ที่ผู้ตายเก็บมาอยู่ในถาด เพื่อจะนำไปขาย
นายสุริญา ลูกเขย เล่าว่า ตนทำงานอยู่ภายในบ้าน ทุกเช้าแม่ยายจะไปเก็บผักสวนครัว นำมาวางขายบนโต๊ะหน้าบ้านเป็นประจำ คิดว่าแม่อาจจะไปเก็บใบกะเพรากับดอกแคมาขายเพิ่มอีก แต่ผิดสังเกตไม่เห็นแม่กลับเข้ามาในบ้าน จึงได้เดินออกมาดู ตอนแรกไม่พบ เนื่องจากผู้ตายตัวเล็กต้นไม้ก็บังด้วย ทำให้มองไม่เห็น ตนกับภรรยา ได้เดินไปดูแถวหลังบ้านแต่ก็ไม่พบ เดินหาแม่อยู่ประมาณ 30 นาที แล้วก็เดินกลับมาเจอร่างแม่นอนฟุบ อยู่ข้างต้นกะเพรา จึงได้นำร่างเข้ามาหลบแดด ทราบว่าเสียชีวิตแล้ว
ตอนแรกตนคิดเอาไว้อยู่แล้ว แม่ยายไม่สบาย อาจจะมีอาการวูบขึ้นมาอีกครั้ง เพราะก่อนหน้านี้แม่ยายเคยเกิดอาการวูบ ในตอนนั้นตนช่วยไว้ได้ทันรับร่างแม่ยายเอาไว้ได้ มิเช่นนั้นหัวจะฟาดพื้นเคยพาแม่ยายไปหาหมอตรวจสุขภาพ แต่บ่นว่าใช้เวลานาน จึงไม่ได้ไป มีแต่ อสม. ได้มาตรวจสุขภาพให้ที่บ้านเท่านั้นเอง
น.ส.พัชรี วงศ์สุพรรณ ลูกสาว เล่าว่า แม่จะพิการทางหู จะสื่อสารกัน ด้วยการเขียนตัวหนังสือให้แม่อ่าน ล่าสุดตนได้เขียนบอกให้แม่พักผ่อน เนื่องจากไม่สบาย ถ้าอาการดีขึ้นหรือแข็งแรง ถึงไปทำสวน แต่แม่ก็ไม่ฟัง จะตื่นตั้งแต่เวลา 05.00-06.00 น.ทุกวัน เวลาทำงานมากจะทำให้เหนื่อย วันนี้แม่ไปเก็บใบกะเพราไปแล้วรอบหนึ่ง ได้เงิน 10 บาท ยอมรับว่าแม่ของตนเป็นคนขยันทำงาน หากแม่ยังมีชีวิตอยู่ อยากบอกแม่ว่า ตนรักแม่มาก ที่ผ่านมาเอาจะทำให้ไม่เห็นว่าตนไม่ใส่ใจ ซึ่งตนก็จะบอกกับลูกอยู่เสมอ ให้ไปดูแลยาย ว่ากินข้าวและกินยายัง
เบื้องต้นไม่พบบาดแผลถูกทำร้ายแต่อย่างใด เสียชีวิต มาได้ 1-2 ชั่วโมง จากเกิดอาการวูบขึ้นมา ไม่มีใครเห็นหรือช่วยไว้ได้ ญาติไม่ติดใจในการเสียชีวิต จึงได้มอบศพนำไปบำเพ็ญกุศลตามประเพณีต่อไป
