เผาแล้ว ครูมัท เครียดงานบัญชีโรงเรียนจนยอมจบชีวิต คนอาลัยล้นวัด ‘โสภณ’ โอด รบ.ไม่เห็นปัญหาการศึกษา อึ้งยุคนี้ยังต้องทอดผ้าป่าหาเงินเข้า ร.ร.
จากกรณี น.ส.อนุสรา หรือ ครูมัท อายุ 39 ปี ครูสอนภาษาอังกฤษและดูแลงานการเงินของโรงเรียนแห่งหนึ่งใน อ.ชำนิ จ.บุรีรัมย์ ตัดสินใจจบชีวิตในบ้านพัก อ.ลำปลายมาศ จ.บุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พร้อมทิ้งจดหมายลา ความยาว 5 หน้ากระดาษ ซึ่งหน้าสุดท้ายเขียนถึงปัญหาการทำงานภายในโรงเรียนที่ไม่มีประสิทธิภาพ ฝากกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) ช่วยเห็นใจครูการเงินและพัสดุด้วย อย่าให้ต้องทำงานหนักและเสี่ยงชีวิต โดยครอบครัวตั้งสวดพระอภิธรรมถึงวันที่ 18 มิถุนายน และกำหนดณาปนกิจในวันพฤหัสบดีที่ 19 มิถุนายน เวลา 15.00 น. ณ วัดจตุราษฎร์บำรุง อ.ลำปลายมาศ จ.บุรีรัมย์
เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ที่วัดจตุราษฎร์บำรุง หรือวัดบ้านสี่เหลี่ยมใหญ่ มีชาวบ้านและหน่วยงานราชการมาร่วมงานณาปนกิจ น.ส.อนุสรา หรือ ครูมัท จำนวนมาก อาทิ นายโสภณ ซารัมย์ ส.ส.พรรคภูมิใจไทยและประธานคณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎร, ผอ.เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1, นายอำเภอลำปลายมาศ
นายโสภณกล่าวว่า ในฐานะที่เคยเป็นครูมาก่อนมองเห็นเลยทันทีว่าการจะแก้ปัญหาเรื่องการศึกษาคือต้องแก้ด้วยระบบ คือการแก้กฎหมาย พรรคภูมิใจไทยได้มอบหมายให้ตนร่าง พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ คิดว่าร่างดังกล่าวจะต้องเป็น พ.ร.บ.ของทุกพรรคการเมือง อยากเห็นการแก้ไขปัญหาร่วมกัน
นายโสภณกล่าวว่า ใช้เวลาในการร่าง พ.ร.บ.และให้คนเข้าไปแสดงความคิดทั้งหมด 9 เดือน มีคนแสดงความคิดมากกว่า 10,000 คน ในเว็บไซต์ของสภา และมีคนเห็นด้วยมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ กระทั่งได้ยื่นต่อหัวพรรคเซ็นเป็นคนแรก แล้วยื่นต่อประธานรัฐสภา แต่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่ พ.ร.บ.ฉบับนี้หายไปในรัฐบาล
“กรณีครูมัท เมื่อได้เห็นจดหมายแล้วครูเขียนด้วยสติปัญญา และพูดได้อย่างถูกต้องคือ ‘มันเป็นที่ระบบ’ จริ’ ปัญหาอาหารกลางวันของเด็กนักเรียนเป็นแค่ติ่งหนึ่งของการศึกษา มันมีปัญหาอีกเยอะแยะมากมาย สิ่งที่น่าเวทนาและไม่น่าเชื่อว่าในยุคนี้การศึกษาเมืองไทยกับระบบสาธารณสุขของไทยจะอยู่ด้วยผ้าป่า ต้องหาผ้าป่ามาทอดให้โรงเรียน เพื่อหาจ้างคนเพิ่ม เช่น การประกอบอาหาร เพราะกระทรวงให้แค่ค่าอาหาร ไม่มีค่าแรงทำอาหาร” นายโสภณกล่าว
นายโสภณกล่าวอีกว่า นอกจากนี้ ยังพบปัญหาเมื่อ สตง.มาตรวจก็เกิดปัญหากันอีก จริงแๆ ล้วหัวใจของครูรักลูกศิษย์เหมือนลูกหลาน อาจมีครูที่ไม่ดีบ้าง แต่เพียงเล็กน้อย ดังนั้น ปัญหาของครูกับการศึกษาเป็นเรื่องที่ต้องแก้ไข แต่รัฐบาลมองไม่เห็นมากกว่า
