คุณยายยกมือไหว้ร่ำไห้วอนคนเก็บได้ส่งคืน ผ้าไหม 56 ผืน มูลค่าเกือบ 1 แสน หล่นหายขณะอพยพหนีกระสุนปืนใหญ่ เผยมีค่าที่สุดในชีวิตยาย ด้านคุณตา เสียใจจนช็อกต้องเข้ารพ.
เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ที่จ.สุรินทร์ ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปที่บ.ศรีสวาย ต.จีกแดก อ.พนมดงรัก จ.สุรินทร์ หลังรับแจ้งว่ามีคุณยายวัย 70 ปี ทำผ้าไหมที่เก็บไว้ในกระสอบปุ๋ย ซึ่งเป็นผ้าไหมที่เก็บสะสมมาทั้งชีวิต หล่นหายจากท้ายรถกระบะเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2568 ระหว่างอพยพไปที่ศูนย์พักพิง โดยลูกสาวคุณยายได้โพสต์ตามหา แต่ก็ยังไร้วี่แวว ทำให้คุณยายเสียใจมากกินไม่ได้นอนไม่หลับ รวมทั้งคุณตาสามีของคุณยายเสียใจจนช็อกต้องนอนโรงพยาบาล เพราะผ้าไหมที่หายไป มีมูลค่าเกือบ 1 แสนบาทและเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดที่ทั้งคุณยายและคุณตามีอยู่
คุณยายเสมอ วงศ์รัมย์ อายุ 70 ปี เจ้าของผ้าไหมเล่าทั้งน้ำตาว่า ผ้าไหมทั้งหมด 56 ผืน ยายเป็นคนเก็บใส่กระสอบเอง โดยเก็บเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนเกิดเหตุปะทะกัน แต่วันนั้นยายตกใจมากพอได้ยินเสียงปืนใหญ่ปะทะกันลูกเขยกับลูกสาวก็เก็บข้าวของที่เตรียมไว้ขึ้นรถกระบะรวมทั้งกระสอบผ้าไหมด้วย แต่เนื่องความตกใจและความเร่งรีบ ทำให้ลูกเขยไม่ได้ปิดฝาท้ายรถ ก็เลยไม่รู้ว่ากระสอบผ้าไหมตกหายที่ไหน ซึ่งผ้าไหมทั้งหมดในกระสอบ 56 ผืนเป็นสิ่งมีค่าที่ยายเก็บสะสมมา มีทั้งผ้าไหมที่ทอเองและผ้าไหมที่ได้มาจากการไปช่วยงานแต่งพรรคพวกญาติพี่น้อง มันมีค่าที่สุดในชีวิตยาย ตอนนี้ยายไม่เหลืออะไรแล้ว ก็อยากจะฝากถึงคนที่เก็บไป ให้เห็นใจยายด้วย มันเป็นสมบัติที่ยายเก็บสะสมมา ขอให้ส่งคืนยายเถอะ
ทางด้านนายเจริญ วงศ์รัมย์ อายุ 69 ปี สามีคุณยาย เล่าว่า รู้สึกเสียใจและเสียดายมาก แม้ยายจะปลอบว่าอย่าเสียใจไปเลย มันหายไปแล้วทำใจเถอะ แต่ตาก็ทำใจไม่ได้ เสียใจจนช็อก ลูกหลานต้องหามส่งโรงพยาบาล ระหว่างอยู่ที่ศูนย์พักพิง ไปนอนรักษาตัวอยู่โรงพยายบาลถึง 2 คืน ก็อยากจะฝากถึงคนเก็บได้อย่างไรก็ขอคืนเถอะ ทั้งตาทั้งยายเสียใจมาก หากนำมาคืนตามีน้ำใจให้แน่นอน ยังไงก็ขอคืนด้วย
นายสุรัตน์ โกสา อายุ 43 ปี ลูกเขยของคุณยายซึ่งเป็นคนขับรถ เล่าว่า วันนั้นเริ่มเหตุการณ์ปะทะกันวันแรก ทั้งเด็ก คนแก่ก็ตกใจกลัว ร้องกันระงมทำให้ต้องรีบเร่งออกจากพื้นที่ รวมทั้งข้าวของก็เต็มรถไปหมดทำให้ไม่ได้ปิดฝาท้ายรถ ก็ตั้งใจว่าจะวิ่งออกไปสักพักพอพ้นวิถีกระสุนจะจัดเรียงของใหม่แล้วค่อยปิดฝาท้าย พอวิ่งออกไปสักพักก็จอดเก็บของแล้วปิดฝาท้ายรถ ตอนนั้นก็ยังไม่ได้สังเกตว่ามีอะไรตกหล่น แต่พอไปถึงศูนย์พักพิงพอเก็บของลงจากรถถึงได้รู้ว่ากระสอบผ้าไหมหายไป ทีแรกก็คิดว่าลืมเอาขึ้นรถ แต่พอวันหลังกลับมาดูที่บ้านจึงได้รู้ว่ากระสอบผ้าไหมหายไปแล้วจริงๆ ก็รู้สึกเสียดายและสงสารแม่มาก
