บินโดรน-ชมชีวิต’มิราเคิล’
กิจกรรมอนุรักษ์’พะยูน’ทะเลภูเก็ต
เช้าวันวันหยุดสุดสัปดาห์ช่วงปลายเดือนกันยายนที่ผ่านมา ท้องฟ้าที่ “ภูเก็ต” แจ่มใส สายลมพัดเอื่อยๆ อากาศเย็นสบาย ที่ริมหาดบริเวณซอยเหี้ยมหาญ ร้านอ่าวตังเข็น ชา กาแฟ by แม่มณี มีเสียงจ้อกแจ้กจอแจของทั้งเด็กและผู้ใหญ่ที่มารวมตัวกันอย่างคึกคัก เพราะวันนี้มีกิจกรรมที่ชื่อ “บินโดรนชมพะยูน & ฟังเรื่องราว พะยูนมิราเคิล” จัดโดย “ทีมหมอฟ้า” จากกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (ทช.) หน่วยงานหนึ่งที่ร่วมมืออนุรักษ์ทรัพยากรสิ่งมีชีวิตในทะเล ร่วมกับ มูลนิธิอนุรักษ์แนวปะการังและสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลไทย ในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา และยังมีพลเมืองอาสาสมัครทีม Arizear อย่าง “อริเซียร์ เลิศวิลัย” ร่วมจัดกิจกรรมให้กับเด็กๆ ชุมชนละแวกอ่าวตังเข็น
ไฮไลต์ของกิจกรรม นอกจากน้องๆ ร่วมเล่นเกมชิงรางวัลอย่างสนุกสนานแล้ว ยังได้ฟังเรื่องราวน่าสนใจและเป็นประโยชน์ในการทำหน้าที่ช่วยเหลือพะยูน
สัตว์ทะเลหายากและใกล้สูญพันธุ์ จากพี่ๆ กรมทรัพยาทางทะเลและชายฝั่ง ที่มาเล่าเรื่องราวของ “มิราเคิล” พะยูนเจ้าถิ่น ที่พบเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2568 ขณะพะยูนอยู่ตามลำพังในคลองอ่าวจังหวัดภูเก็ต โดยมีผู้บันทึกภาพและเรื่องราวของมิราเคิล คือ “ธีรศักดิ์ ศักดิ์ศรีทวี” ที่เรียกตัวเองว่านักวิทยาศาสตร์พลเมือง ทำหน้าที่อาสาสมัครช่วยเหลือกรมทรัพยาทางทะเลและชายฝั่งในการสำรวจพะยูน
“ธีรศักดิ์” ได้ติดตามถ่ายภาพและเรื่องราวของพะยูน “มิราเคิล” ตั้งแต่พบครั้งแรกที่มิราเคิลเข้ามาในอ่าวตังเข็น มีเพรียงเกาะเต็มตัว แต่สามารถไล่กัดพะยูนตัวอื่นๆ ได้อย่างว่องไว เล่าว่า “..หรือเจ้ามิราเคิล มันขี้เกียจทำความสะอาดตัว หรือเป็นพะยูนสายกินน้ำตื้นทั้งวัน หลังถูกแดดอยู่ตลอดเวลา ผิดจากที่เคยได้รับรู้ว่าพะยูนหากมีเพรียงเกาะเต็มตัวจะป่วย เพราะเพรียงทำให้ว่ายน้ำได้ช้าลง เนื่องจากเกิดแรงต้านน้ำมากขึ้น ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งชี้ว่าพะยูนตัวนั้นอาจอ่อนแอหรือมีปัญหาสุขภาพ
“เมื่อวันที่ 16 กันยายนที่ผ่านมา ได้เห็นพฤติกรรมหมุนตัวของเจ้ามิราเคิลที่บ่อยขึ้นกว่าเดิม หรือว่าเพรียงที่โตขึ้นจะทำให้มิราเคิลเริ่มรู้สึกรำคาญว่าต้องเอาออกเสียแล้ว และวันนี้ก็ได้เห็นพฤติกรรมที่เห็นชัดขึ้นไปอีก คือช่วงน้ำลง มิราเคิลได้ว่ายออกจากพื้นที่ พอถึงจุดที่น้ำเริ่มลึกก็ได้เห็นมิราเคิลว่ายแบบเร่งสปีดดำลึกลงไป ทันใดนั้นก็มีตะกอนฟุ้งใต้น้ำเป็นทางยาว (ไม่เห็นตัว แต่เห็นการเคลื่อนไหว) มิราเคิลคงว่ายหมุนตัวเอาตัวไปถูกับพื้นทราย สักพักมิราเคิลก็ขึ้นมาหายใจ พร้อมกับเอียงตัว เอามือซ้ายขวา ถูคอ ถูรักแร้ (ใกล้นม) สลับไปมา อยู่ซักพัก หลังจากนั้นก็ว่ายไปจุดที่ลึกกว่าเดิม ขึ้นมาหายใจ พร้อมโคลนที่พอกตัวอยู่ ขณะที่ขึ้นมาหายใจทุกครั้ง คลื่นทะเลก็จะชำระล้างโคลนออก หลังจากนั้นมิราเคิลก็งีบหลับ จนน้ำทะเลเริ่มขึ้น มิราเคิลก็ว่ายเข้ามาในอ่าวอีกครั้ง พอเข้ามาใกล้ถึงจุดที่มีหญ้าทะเล มิราเคิลก็หาวโชว์หนึ่งครั้ง เหมือนเป็นการอ้าปากให้กว้างที่สุดจนหนังหน้าย่น ยืดกรามวอร์อัพเพื่อให้พร้อมในการไถกิน พอกินได้สักพัก ก็ตดแล้วก็อึออกมา 2 ก้อน ต่อจากนั้นก็เป็นกิจวัตรไถกินไปเรื่อยๆ…” ธีรศักดิ์ถ่ายทอดความน่ารักของมิราเคิล
สำหรับ มิราเคิล (Miracle) เป็นพะยูนเพศเมีย ถูกพบที่อ่าวทึง อ.เมืองกระบี่ เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2562 เจ้าหน้าที่ตัดสินใจนำมาอนุบาลที่เกาะลิบง จ.ตรัง
เนื่องจากเป็นแหล่งหญ้าทะเล ซึ่งเป็นอาหารหลักของพะยูน และล่าสุดกลายเป็นเจ้าถิ่น เหตุที่ได้ชื่อ “มิราเคิล” เนื่องจากเป็นพะยูนที่รอดชีวิตอย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึก เหมือนมีความหวังและมีปาฏิหาริย์ที่สามารถช่วยเหลือให้รอดชีวิตได้ “มิราเคิล” สร้างความประทับใจให้กับประชาชนและมีบทบาทสำคัญทำให้ประชาชนทั่วไปรู้จักพะยูน ที่สำคัญคือให้ความสนใจ ในการอนุรักษ์พะยูนมากขึ้น
การได้ฟังเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นและสนุกสนานเกี่ยวกับพะยูน ทำให้เด็กๆ เกิดความรักและผูกพันกับพะยูนมากขึ้น สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกอยากปกป้อง ช่วยเหลือให้พะยูนมีชีวิตรอดและเพิ่มจำนวนมากขึ้น รวมไปถึงช่วยกันสอดส่องดูแลภัยคุกคามต่างๆ ที่จะเกิดกับสัตว์และสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล ไม่ว่าการทิ้งขยะพลาสติกลงทะเล การทำลายแนวปะการัง ทำลายแหล่งหญ้าทะเล
สำคัญที่สุดคือ จิตสำนึกในการรักษาสิ่งแวดล้อมทางทะเลให้คงสภาพสมบูรณ์
