แม่ร้อง ตรวจสอบบริษัทเครื่องนวด จ้างเด็ก 13 เป็นเซลล์ ขายไม่ได้ทิ้งกลางทาง-ลาออกไม่ให้ค่าแรง

เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม น.ส. ไพริน บุญประชุม อายุ 41 ปี ชาว ต.หินเหล็กไฟ อ.คูเมือง จ.บุรีรัมย์ ได้เดินทางไปรับนาย พีระภัทร เจริญรัมย์ อายุ 18 ปี ลูกชายของตัวเองที่สถานีขนส่งผู้โดยสาร (บขส.) จังหวัดบุรีรัมย์ หลังจากถูกหัวหน้างานขายเครื่องนวดและกล้องวงจรปิด ปล่อยทิ้งไว้ที่ร้านสะดวกซื้อภายในปั๊มน้ำมัน ปตท.อำเภอลาหานทราย ห่างจากจังหวัดบุรีรัมย์ 100 กม. และห่างจากบ้านเด็กประมาณ 130

น.ส. ไพริน กล่าวว่า ปกติลูกชายจะรับจ้างทั่วไปเพื่อหาเงินเลี้ยงแม่เพราะไม่ค่อยมีแรงทำงาน จากนั้นได้เข้าไปหางานทางอินเทอร์เน็ต พบว่าเป็นบริษัทชื่อดัง ที่ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ซึ่งประกอบกิจการจำหน่ายเครื่องนวดและผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพทุกประเภทลูกชายจึงไปสมัคร และทำงานได้เพียง 7 วัน ต่อมา เวลาประมาณ 13.00 น. ลูกชายโทรศัพท์มาหาตนบอกว่าถูกนายจ้างทิ้งไว้ในปั๊มน้ำมันที่อ.ละหานทราย

น.ส.ไพริน กล่าวด้วยว่าการดำเนินกิจการดังกล่าวของบริษัท ถือว่ารุนแรงเกินไป โดยเฉพาะการทำกับเด็กเพราะเท่าที่ทราบบริษัทนี้จะจ้างเด็กไม่จำกัดอายุ ต่ำสุดอายุเพียง 13 ปี อยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปตรวจสอบ

ด้าน นายพีระภัทร กล่าวว่า ภายในบริษัทจะมีพนักงานประมาณ 20-30 คนส่วนใหญ่จะอายุประมาณ 16 ปี มากสุดคือ 18 ปี บางรายอายุ 13 ปี บริษัทจะให้พักที่ตึกของบริษัท เวลาทำงานจะขึ้นรถกระบะคันละประมาณ 5-6 คน นำเครื่องนวดและกล้องวงจรปิดตระเวนขายตามอำเภอต่างๆ โดยจะมีหัวหน้าทีมไปด้วย ขับรถไปจอดตามชุมชน แล้วให้ลงไปสาธิตสินค้า หากไม่ได้ขายก็จะโดนด่า หรือไม่พอใจก็จะปล่อยทิ้งไว้กลางทาง บางครั้งก็ไปรับ บางครั้งไม่ไปรับ

ซึ่งตนโดนมาแล้ว 2 ครั้ง ทุกคนที่ทำงานส่วนใหญ่จะไม่ได้เงินเพราะโดนทิ้งกลางทาง หากพนักงานลาออกก็จะไม่จ่ายค่าแรง

เช่นเดียวกับวันที่ตนโดนเอาไปปล่อยทิ้งไว้ที่ภายในปั๊มน้ำมัน อ.ละหานทราย ก่อนทิ้งหัวหน้าทีมให้ถอดเสื้อบริษัทออก แล้วบอกว่า ”โชคดีนะมึง” ตนไม่มีโทรศัพท์จึงเข้าไปขอยืมโทรศัพท์กับพนักงานร้านสะดวกซื้อโทรให้แม่มาช่วยดังกล่าว

ด้าน ด.ญ เอ (นามสมมติ) อายุ13ปี หนึ่งในพนักงานที่เคยไปทำงานกับบริษัทฯ ได้ออกมาเปิดเผยว่าตอนนั้นเข้าไปทำงานได้เพียง 3 วันต้องรีบออก เพราะทำงานไม่เป็นเวลาออกเช้ากลับค่ำหรือดึกเกินกว่า 24.00 น. ก็มี เคยโดนปล่อยทิ้งไว้กลางทางที่เปลี่ยวในเวลาประมาณ 22.00 น. ซึ่งจุดที่ตนโดนทิ้งไม่มีบ้านคน ไม่มีร้านค้า ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออก โทรไปหานายจ้างก็ไม่รับสาย แต่โชคดีที่หัวหน้าย้อนกลับมารับประมาณ 23.00 น. หลังจากนั้นตนยื่นลาออก แต่ก็ไม่ได้ค่าจ้าง