เมื่อเวลา 12.00น. วันที่ 23 กันยายน ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปที่ ถ.ชลประสิทธิ อ.เมือง จ.นครนายก บริเวณบ้านเป็นบ้านปูน 2ชั้น สีเหลืองอ่อน ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองนครนายก ได้เข้าพบเจ้าของบ้าน คือ คุณตาจำเนียร โก่งศร อายุ 91ปี ซึ่งคุณตาจำเนียร โก่งศร เป็นคนนครนายกโดยกำเนิดและเป็นบุคลในภาพที่เฝ้ารับเสด็จในหลวง ร .9 ที่พระองค์ท่านเสด็จมานครนายกเป็นครั้งแรกและได้ใกล้ชิดพระอง์ท่าน
คุณตาจำเนียรเล่าความรู้สึกว่า ปราบปลื้มปิติยินดี แบบหาที่สุดมิได้ว่าครั้งหนึ่งเมื่อวันที่วันที่ 18 สิงหาคม 2498 ได้มีกำหนดการ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช รัชกาลที่ 9 ได้เสด็จพระราชดำเนินมาที่ จังหวัดนครนายก เป็นครั้งแรกเส้นทางการรับเสด็จ พระองค์ท่านเสด็จมาที่อ.บ้านนา จ.นครนายกโรงเรียน น.ย.3 โรงเรัยนประจำอำเภอบ้านนาซึ่งปัจุบันคือโรงเรียนบ้านนา “นายกพิทยากร “(นพก.)
จากนั้นพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินมาที่ศาลากลางภาพบรรยากาศก่อนที่ในหลวงจะเสด็จพระราชดำเนินสภาพบริเวณหน้าศาลากลางเป็นที่โล่งกว้าง มีผู้คนจำนวนมากมารอรับเสด็จ มีแตรวงทหารวงใหญ่มาจาก จังหวัดปราจีนบุรี มาตั้งขบวนรับเสด็จ พอในหลวงและสมเด็จพระราชินีเสด็จมาถึงแล้ว ก็ทรงพระราชดำเนินขึ้นไปชั้นบนของศาลากลางนายชูสง่า ฤทธิประศาสน์ (ไชยพันธุ์ ) ผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก ในสมัยนั้นกราบบังคมทูลถวายรายงาน
จากนั้นพระองค์ท่านพระราชทานพระราชดำรัสแล้วทรงพระราชดำเนินลงมาจากศาลากลาง ทรงทักทายข้าราชการและราษฏรมาเรื่อยๆจนถึงหลวงดิเรกเรืองฤทธิ์ ซึ่งยืนรออยู่ทางด้านซ้ายมือของผม ผมจำไม่ได้ว่าตำแหน่งทางราชการของท่านคือตำแหน่งอะไร ในหลวงเสด็จมาถึงท่าน ท่านไม่ได้เตรียมของมาถวายแต่มีไม้เท้าอยู่อันหนึ่งท่านก็ได้ถวายไม้เท้าให้ในหลวง พอพระองค์พระราชดำเนินมาถึงผม ผมก็ทูลเกล้า ฯ ซึ่งสมัยนั้นผมเองรับราชการตำแหน่งเจ้าที่ธุรการการเงิน ศาลจังหวัดนครนายก วัย 28 ปีที่ไปคอยเฝ้าฯ รับเสด็จตั้งแต่เวลา 7 นาฬิกา เพื่อทูลเกล้า ฯ ถวายภาพน้ำตกสาริกา
ซึ่งพระองค์ท่านมีพระราชดำรัส “ขอบใจ” ความรู้สึกของผมตอนนั้นคือพอใจ อิ่มใจ มากครับพระองค์ท่านพระราชทานเงินก้นถุงให้ถุงหนึ่ง ” ( คุณตาจำเนียรพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความสึกดีใจมาก ) ข้างในถุงเงินพระราชทานเป็นเหรียญสลึงกับเหรียญห้าสิบสตางค์จำนวน 9 บาท ผมก็ได้มาเก็บและวางถุงถุงเงินที่รับพระราชทานไว้บนหิ้งพระบูชาไว้ที่หัวนอนในห้องนอนรักษามาตราบจนทุกวันนี้ แต่ตอนนี้ถุงเงินได้หายไปแล้ว อาจจะมีเด็กมาหยิบเอาไปเล่น
คุณตาจำเนียรเล่าต่ออีกว่าเมื่อพระองค์ท่านเสด็จออกจากศาลากลาง รถของของพระองค์ท่านผ่านหน้าศาลจังหวัดนครนายก (สมัยนั้นยังไม่มีเนือนจำและไปนษณีย์ )ผ่านโรงเรียนศรีนครนายก ตนงกันข้ามจวนผู้ว่าฯ ผ่านวัดศรีเมืองมีซุ้มอยู่หน้าวัดเพื่อจะเสด็จไปน้ำตกนางรอง เพื่อทรงพักพระราชอิริยาบถและเสวยพระกระยาหารกลางวันที่เรือนรับรองจอมพล ป.และท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แล้วทรงเสด็จ ฯกลับกรุงเทพฯ
คุณตาจำเนียรยังเล่าถึงความประทับใจในครั้งนั้นและยังมีภาพถ่ายเกี่ยวกับการเสด็จฯครั้งนั้นเป็นจำนวนมาก เพราะชอบภาพบางภาพส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ถ่ายเอง ชอบไปหาซื้อภาพตามร้านถ่ายรูปในจังหวัดนครนายกมาเก็บสะสมไว้ จะมีภาพที่ถ่ายด้วยตัวเองเพียงไมกี่ภาพ โดยภาพเหล่านี้จะคงอยู่กับผมมากว่า 60 ปีแล้วคุณตาจำเนียรกล่าว
