จากกรณีนายปรีชา ไตรศักดิ์ศรี อายุ 72 ปี อยู่บ้านเลขที่ 9/4 หมู่ที่ 9 ต.คลองห้า อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี เข้าร้องเรียนต่อเจ้าหน้าที่ศูนย์ดำรงธรรมอำเภอหนองเสือ เพื่อขอให้ตรวจสอบที่ดินเลขที่ 50/6 หมู่ที่ 6 ต.บึงชำอ้อ อ.หนองเสือ จ.ปทุมธานี กว่า 50 ไร่โดยนายปรีชาได้ทำสัญญาเช่าประกอบกิจการทำบ่อเลี้ยงปลา มาตั้งแต่ปี 2555 จนกระทั่งถึงปัจจุบัน ต่อมามีบริษัทแห่งหนึ่งนำประกาศมาติดอ้างเป็นเจ้าของกรรมสิทธ์ที่ดินดังกล่าว และห้ามบุคคลภายนอกเข้าไปในที่ดิน พร้อมกับให้ขนย้ายสิ่งของออกไปภายใน 7 วัน โดยไม่ยอมให้นายปรีชาจับปลาก่อน ต่อมามีชายฉกรรจ์กว่า 40 คนบุกเข้าทำลายทรัพย์สินของนายปรีชาจนราบเป็นหน้ากอง โดยเฉพาะประตูด้านหน้าและกำแพงรั้วพังทั้งแถบ อีกทั้งกล้วยหอมที่ปลูกเไว้ กำลังจะเก็บเกี่ยวผลผลิตจำนวน 1 ไร่เศษ เสียหายจนหมด และชายฉกรรจ์ยังได้ใช้รถแบ๊คโฮไถกอกล้วยลงไปในบ่อปลาจนได้รับความเสียหาย กระทั่งนายพัฒนะศักดิ์ โอสถานนท์ กรรมการสภาทนายความจังหวัดธัญบุรี ได้ทราบข่าวจึงเข้ามาช่วยเหลือนั้น
ล่าสุด เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ที่บ่อเลี้ยงปลาของนายปรีชา มีชายแต่งกายคล้ายคนมีสี และนักการเมืองท้องถิ่น พร้อมกลุ่มชายฉกรรจ์กว่า 20 คน พร้อมรถแบ็คโฮ เข้าพังพื้นที่ในบ่อปลาจนคนงานดูแลบ่อปลา 3 คน ต้องวิ่งหนีออกนอกบ่อปลาอย่างอลหม่าน
ด้านนายปรีชาเปิดเผยว่า หลังจากมีการบุกทำลายทรัพย์สินภายในบ่อปลานั้น ตนได้โทรศัพท์ไปแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.หนองเสือ แล้ว แต่ทางเจ้าหน้าที่ไม่ยอมเข้ามาดูที่เกิดเหตุ จนรถแบ็คโฮของกลุ่มชายฉกรรจ์ได้เข้ามายึดบ่อปลาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งก็ไม่รู้ว่ากฎหมายบ้านเมืองมันเป็นยังไง ทำไม่ถึงไม่มีความเป็นธรรมให้กับตนบ้าง ทำไมไม่ให้โอกาสตนได้จับปลาไปขายเพื่อเลี้ยงชีพก่อน แล้วตนจะเหลืออะไร จะเอาอะไรกิน ทำไมถึงทำกันแบบนี้ ทำไมเจ้าหน้าที่รัฐถึงไม่ให้ความเป็นธรรมแก่ตน การกระทำในครั้งนี้เหมือนเป็นการปล้นตนเอง
ด้านนายพัฒนะศักดิ์กล่าวว่า ขณะที่พูดคุยกับนายปรีชาอยู่นั้น ได้มีชายฉกรรจ์พร้อมเครื่องจักรกลเข้ามาดันกำแพงรั้วจนพังและเข้าเคลียร์พื้นที่จนตน นายปรีชา และคนดูแลบ่อปลาที่เป็นผู้หญิง 2 คนต้องวิ่งหนีกันกระเจิง เนื่องจากมีการสั่งการให้เข้าพังพื้นที่ มีลักษณะคล้ายทหาร และอีกคนที่รวมอยู่ด้วยชาวบ้านบอกว่าเป็นนักการเมืองท้องถิ่นในพื้นที่อำเภอหนองเสือร่วมสั่งการอยู่ด้วย ซึ่งได้โทรศัพท์แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจไปแล้ว แต่ก็ยังไม่มา จนทุกคนต้องพากันหนีเพราะกลัวความไม่ปลอดภัยในชีวิต
