เมื่อวันที่ 18 เมษายน ที่ “3/2 Art Gallery” หรือหอศิลป์เอกชนแห่งแรกของจ.ตรัง หลังอนุสาวรีย์พระยารัษฎาฯ ตรัง ต.ทับเที่ยง อ.เมือง (เขตเทศบาลนครตรัง) มีจัดแสดงภาพวาดเกี่ยวกับเสือดำ รวมทั้งการจัดแสดงการจำลองเหตุการณ์ล้อเลียน พฤติกรรมกรณีนายเปรมชัย กรรณสูต ประธานฯ บมจ. อิตาเลียนไทย ดิเวล๊อปเมนต์ พร้อมพวก รวม 4 คน ได้เข้าไปล่าเสือดำ ไก่ฟ้าหลังขาว เป็นต้น ภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตก จ.กาญจนบุรี ทำให้เกิดกระแสสังคมต่อต้านพฤติกรรมดังกล่าว
กิจกรรมภายในงานดังกล่าวใช้ชื่อว่า “ใจดำ” ภายใต้สโลแกน “มีปากห้ามพูด มีตูดห้ามตด ต้องทำตามกฎ กำหนดโดยกู” มีการอ่านบทกวี โดย นายวิสุทธิ์ ขาวเนียม และนายโสภณ อักษรเนียม และมี อ.สมเจตนา มุนีโมไนย ปราชญ์ชาวตรัง กล่าวเปิดงาน อีกทั้งมี นายบุญเกษม หรืออาจารย์แป๊ะ โค้วศานติ น.ส.อำนาจ หรือนาจ รุจิรักษ์ นำผลงานภาพวาดเสือดำมาจัดแสดงอีกด้วย และมีนายบุญชู ชูเอน เจ้าของ 3/2 Art Gallery ให้การต้อนรับ ท่ามกลางประชาชนที่ให้ความสนใจเข้าร่วมงานอย่างคับคั่ง โดยการจัดแสดงจะมีตั้งแต่ วันที่ 15 เม.ย.-13 พ.ค.2561
นายบุญเกษม หรืออาจารย์แป๊ะ โค้วศานติ อายุ 55 ปี ศิลปินอิสระ กล่าวว่า โจทย์ของการจัดงานในว่าวันนี้ผมไม่มีอะไรจะพูด มีเพียงแค่สโลแกนเล็กๆ ตามที่กล่าวไปแล้วนั้น ผมและศิลปินที่มาร่วมก็เป็นมนุษย์คนเล็กๆ ที่อยู่ในประเทศไทย ในช่วงที่เกิดวิกฤตทาง ความเหลื่อมล้ำของชนชั้น ของอำนาจ ของเงิน และของตัวบทกฎหมาย เราในฐานะศิลปินก็มีหน้าที่ที่จะพูดได้อย่างเดียวคือผ่านงานศิลปะ เพราะเราเป็นคนทำงานศิลปะ นักดนตรีก็มีหน้าที่ถ่ายทอดผ่านทางเสียเพลง สื่อมวลชนก็มีหน้าที่ถ่ายทอดผ่านทางการสื่อสาร ฉะนั้นทั้งหมดที่ผมกล่าวมานั้น เราจะต้องทำด้วยหัวใจที่เป็นธรรม หัวใจเราจะต้องสะอาดพอ และต้องไม่เปื้อน ถามว่าจะเป็นการถูกมองว่าการจัดงานเป็นการออกมาเคลื่อนไหวอะไรหรือเปล่า เหล่านั้นอยู่ที่การถ่ายทอด หากสื่อไปในทางไม่ดีก็อาจจะถูก ม.44 มายกงานก็เป็นไปได้ แต่ถ้ามายกงานออกไปจริงก็เป็นสิ่งที่ดี 3/2 Art Gallery ก็จะดังและจะมีคนมาเยอะขึ้น
น.ส.อำนาจ หรือ นาจ รุจิรักษ์ อายุ 35 ปี ศิลปินรับเชิญ กล่าวว่า ตั้งแต่รูปข่าวว่าเสือดำโดนยิงตาย มันกระทบกระเทือนทางจิตใจเป็นที่สุด เรื่องทางกฎหมายหรืออะไรต่างๆก็คิดว่าไม่สามารถจะทำอะไรได้ เราเองก็ทำเท่าที่ทำได้ เพราะเรารู้ว่าอะไรผิดอะไรถูก ก็เลยสื่อออกมาเป็นภาพวาด เราใช้ศิลปะเป็นตัวสื่ออกมาให้เห็นทุกๆอย่าง มันอาจจะไม่เห็นว่าจะต้องตัดสินยังไง แต่ศิลปะที่แสดงออกมามันสื่อให้เห็นถึงความรู้สึกจริงๆที่มันอยู่ข้างใน เราไม่มีอะไรที่จะไปสู้รบปรบมือหรือไปแก้ต่างให้ใคร แต่คิดว่าศิลปะเมื่อสื่อออกมาแล้วมันคือความยุติธรรม
