บ้านวังศรีไพร ต.ดงเดือย อ.กงไกรลาศ จ.สุโขทัย เป็นชุมชนเกษตรกรรมเชิงเดี่ยว ทำนา ทำสวน และทำไร่
สืบทอดทำกันมาหลายชั่วอายุคนแต่ด้วยสภาพพื้นที่ทำกินส่วนใหญ่ในช่วงฤดูน้ำหลาก (ก.ค. – พ.ย.)น้ำจะท่วมขังพื้นที่เพาะปลูกประจำทุกปี ชาวบ้านไม่สามารถทำการเกษตรได้ นอกจากการออกจับปลาตามธรรมชาติมาบริโภคและจำหน่ายทดแทน
ปัญหาของกลุ่มชาวบ้าน กับ กลุ่มประมงถูกจัดเป็นเวทีเสวนาและทำประชาพิจารณ์โดยเริ่มถ่ายทอดองค์ความรู้ให้ตัวแทนและกลุ่มชาวบ้านหันมาปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจากการหาปลาอย่างเดียวกลับมาสร้างจุดอนุรักษ์พันธุ์ปลาเพื่อให้ทรัพยากรคงอยู่คู่กับชุมชนในระยะยาว
ด้วยความสนใจและตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะสร้างอาชีพใหม่ให้เกิดขึ้นในชุมชนแต่การไปชักชวนและปรับเปลี่ยนแนวคิดของชาวบ้านที่ทำเกษตรแบบเดิมๆให้หันมาสนใจและลงมือทำร่วมกันยังเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากชาวบ้าน “กลัว”จึงเริ่มจากเครือญาติและคนในครอบครัวทำเป็นโมเดลให้เห็นตลอดห่วงโซการผลิต
