สืบเนื่องกรณี ผศ.ดร.รุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล อาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ ม.รามคำแหง ออกมาแสดงความเห็นว่า ไม่เชื่อเรื่องสุนทรภู่เป็นคนขี้เมา เนื่องจากผลงานมีจำนวนมหาศาล หากขี้เมาคงไม่สามารถทำได้ ต่อมามีผู้ยกตัวอย่าง “โกวเล้ง” นักเขียนนิยายกำลังภายในจีนที่มีชื่อเสียงว่าเป็นคนขี้เมา ถึงขนาดเสียชีวิตจากการดื่มสุรา แต่ก็สามารถเขียนผลงานจำนวนมากมายเช่นกันนั้น
ผศ.ดร.รุ่งโรจน์กล่าวว่า ยอมรับว่าโกวเล้งขี้เมาจริง ซึ่งเป็นที่ทราบกันดี ส่วนตัวรู้จักโกวเล้งเพราะบิดาอ่าน มีหนังสือโกวเล้งเต็มบ้าน แต่การนำไปเทียบกับสุนทรภู่นั้นมองว่าไม่สามารถเทียบกันได้ เนื่องจากโกวเล้งเกิดในยุคปลายศตวรรษที่ 20 หลังสุนทรภู่ประมาณ 150 ปี ซึ่งเทคโนโลยีการเขียนต่างกันมากแล้ว กล่าวคือ สุนทรภู่เกิดในยุคที่ยังใช้สมุดข่อย กว่าจะเขียนอะไรได้ต้องทดลงกระดานชนวนก่อนหรือไม่ ตรงนี้ต้องพิจารณา ในขณะที่โกวเล้งไม่ได้เกิดในยุคที่ใช้พู่กันจีนแล้ว เทคโนโลยีการเขียน การบันทึกต่างกัน การที่โกวเล้งขี้เมาแต่มีเวลาทำงานมากมาย จึงไม่ใช่เรื่องแปลก
นอกจากนี้ ในบริบททางประวัติศาสตร์และสังคมไทย ซึ่งสุนทรภู่รับราชการ ต้องเข้าเฝ้าเจ้านายบ่อยครั้ง ถ้าขี้เมาโดนเฆี่ยนหลังลาย กรณีนี้มีหลักฐานที่ว่ามีเจ้านายพระองค์หนึ่งโปรดดื่มสุรา รัชกาลที่ 4 ถึงกับทรงออกประกาศเชิงตำหนิ
“โกวเล้งขี้เมาจริง เขารู้กันหมด แต่จะเอาเทียบกับสุนทรภู่ไม่ได้ เพราะโกวเล้งเกิดปลายศตวรรษที่ 20 หลังสุนทรภู่ 150 ปี กว่าสุนทรภู่จะเขียนอะไรได้ ต้องทดลงกระดานชนวนก่อนแล้วค่อยคัดลอกลงสมุดข่อย แต่โกวเล้งใช้ปากกา หรือการพิมพ์ ไม่ใช่ยุคพู่กันจีน ถ้าโกวเล้งจะมีเวลาว่างกินเหล้าก็ไม่แปลก อีกประเด็นหนึ่ง คือสุนทรภู่ต้องเข้าเฝ้าเจ้านายบ่อยครั้ง ถ้าขี้เมาไม่พ้นรัชกาลที่ 4 จะทรงบริภาษได้”
ส่วนกรณีที่มีบุคคลต่างๆ ในโซเชียลเน็กเวิร์กตั้งคำถามว่าไม่รู้จักโกวเล้งหรืออย่างไรนั้น ตนไม่โกรธ และในฐานะนักประวัติศาสตร์ รู้สึกยินดีที่สังคมให้ความสนใจถกเถียงในประเด็นดังกล่าว
ทั้งนี้ ผศ.ดร.รุ่งโรจน์ เป็นบุตรชายของอานนท์ หรือธนทัศน์ ภิรมย์อนุกูล นามปากกา น.นพรัตน์ นักแปลนวนิยายจีนกำลังภายในชื่อดัง รวมถึงผลงานของโกวเล้งด้วย
สำหรับโกวเล้ง เกิดที่ฮ่องกง เมื่อ พ.ศ.2480 เสียชีวิต 21 กันยายน พ.ศ.2528 (อายุ 48 ปี) ด้วยโรคที่เกิดจากการดื่มสุรา ส่วนสุนทรภู่ เกิดเมื่อ พ.ศ.2329 เสียชีวิต พ.ศ.2398 (อายุ 69 ปี)
